Archive for September, 2009

Vishvanathan Rudrakumar, the newly crowned coordinator of the LTTE’s transnational government of Tamil Eelam (TGTE) is the antithesis of Velupillai Prabhakaran, the megalomaniac Tamil Tiger leader, whose cult like persona was synonymous with the separatist Tamil struggle for nearly three years.

Rudrakumar came from an urbane, Vellalar family, a major attribute for success in the conservative caste based Jaffna society. “He would have not have been at ease mingling with “Karaivar” boys’’, quipped a family friend referring to Rudrakumar’s absence in the Tamil militancy of the early eighties, when the fervor of Tamil nationalism ran high.

A twist of destiny in the form of the decimation of the top-rung leadership of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) had now forced the US based lawyer into the forefront of the separatist Tamil struggle. Yet, until very recently, till the Tiger chieftain met his maker near the Mullaitivu lagoon and his successor KP ended in Colombo in a high drama of extraordinary rendition, Vishvanathan Rudrakumar was merely a fellow traveler of the Eelam project, faithfully following the orders of Prabhakaran.

But, now, he is the senior most surviving LTTE member at large and is reorganizing the LTTE —— and facing an extradition order of the government of Sri Lanka.

His father, Marc Vishwanathan was a celebrated lawyer in the peninsula. He contested the Municipal Polls from the Tamil United Liberation Front, and was elected the Mayor of Jaffna.

The astute old man disassociated himself from the militancy throughout his career, even though his party TULF itself was instigating the nascent Tamil militancy of the day. His wife was a respected school teacher of the Jaffna Hindu Ladies College, the leading girls’ school in the peninsula. She later became the Vice Principal of the school.
The couple had three children, two sons and a daughter. Rudrakumar was the eldest and the most brilliant. The family later migrated to Australia while Rudrakumar moved to the United States.

Rudrakumar attended Jaffna Central College, one of the oldest educational institutions in the country. Jaffna Central College, a Methodist school known for its liberal values was a melting pot. There were a number of Sinhalese as well as Muslim students. One of them, R.K.Premachandra captained the college cricket team in the annual cricket encounter against St John’s College. Premachandra later joined the police and became a Senior Superintendent.

However things had taken a dramatic turn since the carefree sixties. By the time, Rudrakuamar finished high school in the mid seventies Jaffna was in a status of ferment.
Students were at the forefront of the anti government agitation, which did not confine itself to the peninsula and culminated in the police killing of Peradeniya University Medical student Weerasuriya.

Yet the cultural and intellectual life in the citadel of Tamil culture went on largely unhindered. Rudrakumar was a gifted orator and a debater. Many would visit to see him represent his school in regular debating duals with fellow schools in the peninsula. Those were the final years of Jaffna’s vibrant intellectual life. The nascent militancy was spreading its tentacles and a gun culture would soon replace Jaffna’s intellectual life.
But, Rudrakumar hardly had anything to do with the nascent Tamil militancy.

A childhood family friend quipped, it was because “perhaps, because he had little in common with the movement”- euphemism for the plethora of militant Tamil groups used by the Peninsular Tamils in the late seventies and early eighties.

“Those were the days the caste consciousness was still dominant. Rudrakuamar could have found it hard to mingle with Karaiyar caste boys from Velvetithurai.” “After all, militancy was a challenge to Jaffna’s feudal hierarchy, which destroyed it from within”
“But, I can assure you, he was a jovial fellow,” quipped the former friend who requested to remain unnamed.

Political activism

Rudrakumar dodged militancy and left for Colombo. Following the footsteps of the father, he enrolled at the Colombo Law College and graduated as an Attorney at Law. After the infamous anti Tamil pogrom in 1983, he migrated to the United States. However, political activism of Rudrakumar was unheard of till the mid 90s.

It was at that time when the LTTE tapped a new batch of technocrats from the Diaspora Tamils, which included Joe Maheswaran, the former Sidney correspondent of the Sydney Broadcasting Service, Siva Pasupathy, the former Sri Lankan Attorney General, and Rudrakumar. Both, Maheswaran and Rudrakumar represented the LTTE in the peace talks with the Ranil Wickremesimghe Administration. Rudrakumar was a member of the “expert’s panel,” which formulated the now discarded proposal for an Interim Self Governing Authority (ISGA).

“The role of the ‘constitutional experts’ in formulating the ISGA was largely symbolic,” said another source which had access to the LTTE at the time. “ISGA was formulated in Kilinochchi by Prabhakaran himself. Thamilselvam communicated to the Diaspora experts the leader’s wish. What they did was putt Prabhakaran’s dictates in legal jargon.”
Rudrakumar was one of the experts in the panel. The ISGA was a rude surprise to the yielding Wickremesinghe Administration, which soon collapsed at the hand of a constitutional coup by President Kumaratunga.

Since then tables have turned. And Mahinda Rajapaksa, Kumaratunga’s successor decimated the LTTE’s military wing —- and in the final decisive battle, made sure that none of the top-leaders of the LTTE would live to fight another day.

Now, with KP in the custody of the Sri Lankan government, Rudrakumar is destined to lead the LTTE for the next stage of the struggle.

He has been appointed as the Coordinator of the Transnational Government of Tamil Eelam.
Rudrakumar last week issued a booklet to brief the Tamil Diaspora of the Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE).

The booklet describes TGTE as “a political formation to win the freedom of the Tamil people on the basis of their fundamental political principles of Nationhood, Homeland and Right of self-determination.”

It outlines its structure and the strategy. “The TGTE has not been established yet. For the purpose of establishing the TGTE an Executive Committee is in the process of being formed.”

Also, it adds that “activities in regard to the establishment of Working Groups on a country-wide basis are now in progress. “We are incorporating individuals who are willing to join and work in these Groups. Soon details of the Working Groups of each country will be published. The Advisory Committee previously announced will provide advice to the Executive Committees,” he states in the booklet.

“Steps will be taken to prepare electoral registers with the help of people’s organizations with the assistance of an accredited firm. On the basis of such electoral registers, an independent Election Commission conforming to international standards will hold elections to elect representatives to the TGTE.”

“Those representatives will constitute themselves as a Constituent Assembly and draft the constitution for the TGTE with the help of legal experts and suggestions from people’s organizations.”


Rudrakumar reneges on the central pillar of the LTTE ideology, which clings to a territorial base. The TGTE concedes territory and many other attributes which were part and parcel of the LTTE’s de-facto state-”The TGTE will not have a territorial base like traditional governments. Enforcement of sovereignty by enacting laws, defense of territory and taxation like traditional governments is not applicable to the TGTE.”

All the above sound wishful thinking, but the government of Sri Lanka is leaving no stone unturned.

The government has called for his extradition. Rudrakumar’s position as the legal advisor of the LTTE, a militant group designated as a Foreign Terrorist group by the State Department makes him liable to arrest under the US Law. However, the US position has been a one of double stranded —— which distinguishes “good terrorists” – loosely translated as Tamil Tigers, Chechans, Uigurs and Kurds etc., and bad terrorists of Global Salafi Jihad.
Three weeks back, Rudrakumar led a delegation of Diaspora Tamils to meet the US Under-Secretary of State for South Asia, Robert O’ Blake. Sri Lankan government lodged a strong protest regarding the meeting with the group, which it described as a group of LTTE front organisations.

We emailed a set of questions to Mr. Rudrakuamar, relating to TGTE and many other issues which would be in the interest of our readers. We had not received a response by the time this edition went to press.

(Lakbima News)

Read Full Post »

එක්‌ තරුණියක්‌ සයනයිඩ් කා නසී : අනෙක්‌ අය අත්අඩංගුවට

ගාල්ල පොලිසියේ විශේෂ කණ්‌ඩායමක්‌ සහ වවුනියාව පොලිසිය ඒකාබද්ධව ඊයේ (22 වැනිදා) දහවල් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ එල්. ටී. ටී. ඊ. මරාගෙන මැරෙන තරුණියන් දෙදෙනාගෙන් එක්‌ අයකු සයනයිඩ් කා මියගොස්‌ ඇත.

එල්. ටී. ටී. ඊ. යේ මරාගෙන මැරෙන කාන්තාවන් දෙදෙනකු වවුනියාවේ සිටින බවට ගාල්ල පොලිසියට ලැබුණු තොරතුරක්‌ මත ගාල්ල පොලිසියේ උප පොලිස්‌ පරීක්‍ෂක වෙදගෙදර මහතා ඇතුළු නිලධාරීන් පිරිසක්‌ වවුනියාවට පැමිණ තිබේ. වවුනියාව පොලිසියේ දිසා අපරාධ විමර්ශන ඒකකයේ ස්‌ථානාධිපති නාලක ගුණසේකර මහතා ඇතුළු තවත් කණ්‌ඩායමක්‌ වවුනියාව උක්‌කුලංකුලම ප්‍රදේශයට යන විට මරාගෙන මැරෙන එල්. ටී. ටී. ඊ. තරුණියන් දෙදෙනා නිවසක සැඟවී සිටි බව පොලිසිය කියයි.

ඔවුන් දෙදෙනා අත්අඩංගුවට ගත් අවස්‌ථාවේදීම එක්‌ තරුණියක්‌ සයනයිඩ් කා මියගොස්‌ තිබේ. අනෙක්‌ තරුණියගෙන් කළ ප්‍රශ්න කිරීම්වලදී උක්‌කුලංකුලම පල්ලියක්‌ අසල ප්ලාස්‌ටික්‌ බැරල්වල දමා වළලා තිබූ මරාගෙන මැරෙන ඇඳුම් කට්‌ටල තුනක්‌, සී. 4 වර්ගයේ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය කිලෝග්‍රෑම් 6 ක්‌, ඩෙටනේටර් 10 ක්‌ සොයා ගැනීමට පොලිසියට හැකි වී තිබේ.

මෙම එල්. ටී. ටී. ඊ, තරුණියන් දෙදෙනා කාලයක්‌ පුරා වවුනියාවේදී සිදු වූ මරාගෙන මැරෙන ත්‍රස්‌තවාදී ක්‍රියා සැලසුම් කළ බවට පොලිසියට තොරතුරු ලැබී ඇති අතර ඔවුන් දෙදෙනා සැඟව සිටි වවුනියාව උක්‌කුලංකුලම ප්‍රදේශයේ නිවස වවුනියාව හිටපු එල්. ටී. ටී. ඊ. පිස්‌තෝල කල්ලියේ නායක නෙරුප්පු නමැත්තාට අයත් බව ද හෙළිවී තිබේ.

දැනට පොලිස්‌ අත්අඩංගුවේ පසුවන එල්. ටී. ටී. ඊ. සාමාජිකාවගෙන් දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න කරගෙන යන අතර මියගිය එල්. ටී. ටී. ඊ, කාන්තාවගේ මළසිරුර වවුනියාව පොලිසිය වෙත බාරදී තිබේ.

වවුනියාව පොලිසිය හා ගාල්ල පොලිසියේ නිලධාරීහු සිද්ධිය පිළිබඳව පරීක්‍ෂණ පවත්වාගෙන යති.


Read Full Post »

ආරක්‌ෂක හමුදාව උතුරු – නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල සංවර්ධන කටයුතු සඳහා ඉදිරියේදී දායක කර ගැනීමට නියමිත බවත්, යුද කාලසීමාවේ අවතැන්වූ පුද්ගලයන් උතුර – නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල ඇති බිම් බෝම්බ ඉවත් කර සහතික කිරීමෙන් පසු නැවත පදිංචි කිරීමේ භාරදූර වගකීම ආරක්‌ෂක අංශ වෙත පැවරී ඇති බවත් ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා පැවැසීය.

ඒ මහතා එසේ පැවැසුවේ “දිවයින” පුවත්පතේ ප්‍රවෘත්ති කර්තෘවරයකු මෙන්ම මාධ්‍යවේදියකු ද වන චතුර පමුණුව මහතා “දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයට” ලියූ ලිපි එකතුවකින් සම්පාදනය කරන ලද “මව්බිමට ජය” කෘතිය එළිදැක්‌වීමේ උත්සවයේ ප්‍රධාන ආරාධිත අමුත්තා වශයෙන් සහභාගි වෙමිනි.

මෙම කෘතිය එළිදැක්‌වීමේ උත්සවය කොළඹ ජාතික පුස්‌තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණ්‌ඩල ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්විණි.

චතුර පමුණුව මහතා “මව්බිමට ජය” කෘතියේ පළමු පිටපත ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානි ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතාට පිළිගැන්වීය.

එහිදී තවදුරටත් කතා කළ ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා මෙසේ ද කීය.

“ඇත්තටම අද මං සතුටු වෙනවා චතුර පමුණුවගේ “මව්බිමට ජය” නමැති පොත එළිදක්‌වන අවස්‌ථාවට එන්න ලැබීම ගැන. මට හුඟක්‌ හම්බවෙලා තියෙන්නේ යුද විශ්ලේෂකයන්. ඒ අයගේ ග්‍රන්ථ එළිදැක්‌වූ අවස්‌ථාවලටද මම සහභාගි වෙලා තිබෙනවා. නමුත් ඒ ග්‍රන්ථවලට වඩා විශේෂිත වූ වෙනසක්‌ චතුරගේ පොතෙන් දකිනවා. මේක කාලෝචිත ග්‍රන්ථයක්‌.

යුද්ධය නිමාවෙලා මාස හතරකට ආසන්නයි. ජනාධිපතිතුමාගේත්, ආරක්‌ෂක ලේකම්තුමාගේත් නිවැරදි මගපෙන්වීම, නිවැරදි නායකත්වය තුළින් අවුරුදු තිහක්‌ තිස්‌සේ මේ රට වෙලාගෙන තිබුණු කුරිරු ත්‍රස්‌තවාදය නැත්තටම නැති කරන්න හැකිවුණා. මං යුද හමුදාපති ධුරයේ ඉන්නකොට කිව්වා මේ යුද්ධය තවත් හමුදාපතිවරයකුට පවරන්නේ නෑ කියලා. දැන් ඒ දේ ඉටුකර හමාරයි. ඒ සඳහා මටත් ආරක්‌ෂක අංශවලටත් ධෛර්ය ශක්‌තිය ලැබුණේ ජනාධිපතිතුමාගේත්, ආරක්‌ෂක ලේකම්තුමාගේත් ශ්‍රේෂ්ඨ දේශපාලන නායකත්වය නිසයි. මාවිල්ආරුවෙන් පටන් ගත් යුද මානුෂීය මෙහෙයුම නන්දිකඩාල්හිදී ප්‍රභාකරන් නමැති මිනීමරු ත්‍රස්‌තවාදියා නැති කරන අවස්‌ථාව දක්‌වා ඒ ආශිර්වාදය උපදෙස්‌ ලැබුණා.

මේ සියලු යුද ජයග්‍රහණ සඳහා මාධ්‍ය විශාල දායකත්වයක්‌ ලබා දුන් අතර ඇතැම් මාධ්‍ය යුද ජයග්‍රහණ වළක්‌වන විවිධ ප්‍රචාර ගෙන ගියා.

දැන් කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ව මුළුමනින්ම විනාශ කරලා ඉවරයි. දැන් හුඟක්‌ දෙනා කල්පනා කරනවා ඇති යුද්ධයෙන් පස්‌සේ ආරක්‌ෂක අංශ මොනවද කරන්නේ කියලා දැනගන්න. දැන් රජයේ එකම බලාපොරොත්තුව මේ රට සංවර්ධනය කරන්න. ඒ සංවර්ධනය කරා යන ගමනේදී ආරක්‌ෂක අංශවලට ද වගකීමක්‌ පැවරී තිබෙනවා. ඒ යුද්ධයෙන් විනාශ වූ උතුරු – නැගෙනහිර ප්‍රදේශ සංවර්ධනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියට දායකත්වය සපයන්න. උතුරු – නැගෙනහිර සිටි ජනතාව දැන් බොහෝ පිරිසක්‌ ඉන්නේ අවතැන් කඳවුරුවල. මේ අය නැවත පදිංචි කරවීමට අවශ්‍යයි.

එම ප්‍රදේශවල කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් වළ දැමූ බිම් බෝම්බ ඉවත්කිරීමේ කාර්ය ආරක්‌ෂක අංශ වෙත පැවරී තිබෙනවා. අද විවිධ පිරිස්‌ කිඹුල් කඳුළු හෙළමින් බොරුවට කෑගහනවා. උතුරු නැගෙනහිර ජනතාව ඉක්‌මනින් ඒ ප්‍රදේශවල පදිංචි කරවන්නේ නෑ කියලා. මං ඒ අයට කියන්න කැමතියි ජනතාව නැවත ඒ ප්‍රදේශවල පදිංචි කරවන්න පුළුවන් වෙන්නේ වළ දමා තිබෙන බිම් බෝම්බ ඉවත්කර ආරක්‌ෂක අංශ සහතික කිරීමෙන් පසුව බව. ආරක්‌ෂක පියවරවල්වලට බාධා නොවන අයුරින් තමයි අපි ඒ පුද්ගලයන් නැවත පදිංචි කිරීම් කළයුත්තේ”

පාරිසරික කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික රණවක මහතා(

“මේ රටේ ජනතාව අද යම්කිසි නිදහසක්‌ භුක්‌ති විඳිනවා නම් ඒ අපේ රටේ වීරෝදාර රණවිරුවන් නිසා. අවුරුදු තිහක්‌ මේ රටම ම්ලේච්ඡ කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් වෙලාගෙන තිබුණා. කොහොම හෝ අද ඒ ම්ලේච්ඡයින් සදහටම මේ රටින් පලවා හැර තිබෙනවා. ජනාධිපතිතුමාගේ නිවැරදි දේශපාලන නායකත්වය නිසයි මේ තරම් ඉක්‌මනට යුද්ධය නිමා කිරීමට හැකිවුණේ.

දිවයින ප්‍රධාන කර්තෘ ගාමිණී සුමනසේකර මහතා – ප්‍රභාකරන්ට මහත්තයා යෑයි නොලියූ පෑන් තිබුණේ “දිවයිනේ” අපටයි.

ත්‍රස්‌තවාදය මුලිනුපුටා දැමීමට නම් වේළුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් මෙන්ම ඔහුගේ ජනඝාතක හමුදාව විනාශ කළ යුතුය යන ආස්‌ථානයෙහි ස්‌ථිරව සිටි ප්‍රමුඛ මාධ්‍ය ආයතනයක්‌ නම් “දිවයින” යි. “දිවයින” හා අයිලන්ඩ් පත්‍රවල කිසිවෙක්‌ ප්‍රභාකරන්ට මහත්තයා හෝ මිස්‌ටර් ප්‍රභාකරන් කීවේ නෑ. එහෙම නොකීවා පමණක්‌ නොව ප්‍රභාකරන් ජනඝාතක, ජනපීඩක ෆැසිස්‌ට්‌වාදී වර්ගවාදී සාහසිකයෙක්‌ බව ලිවීමට තරම් “දිවයිනේ” අපට ශක්‌තියක්‌ තිබුණා.

ප්‍රභාකරන්ගේ නම අසා කකුල් වෙව්ලූ ඇතැම් නිවට නායකයන් හමුදාව දුබල කරද්දී “දිවයින” ඒ හමුදාව සමඟ සිටියා. ඔවුහු අප වෙනුවෙන් දිවි පිදුහ විශේෂාංගය අප පටන් ගත්තා. රට වෙනුවෙන් දිවි දුන් විරු දරුවන් ඇගැයීමට අපි පෙරමුණ ගනිද්දී අපට අවි ජාවාරම්කරුවන් කීවා. ජාතිවාදීන් කීවා, වර්ගවාදීන් කීවා. එහෙම කිය කියා තවලම් ගියා. සුදු නෙළුම් ව්‍යාපාර ගෙනිච්චා. ඒත් ඒ හැම දෙනාම කළේ ප්‍රභාකරන් පිම්බවීම. ඊළමට උදව්දීම බව අපි පැහැදිලිව කීවා. ඇන්ජීඕ කාරයො විතරක්‌ නෙවෙයි මාධ්‍ය මිතුරොත් “දිවයින” ජාතිවාදී හොරණෑවක්‌ බව කීවා.

ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ සම්ප්‍රාප්තියත් සමඟ “දිවයින” ඉදිරිපත් කළ මතයට පිළිගැනීමක්‌ ලැබුණ . දේශපාලන නායකත්වයේ අලුත් පිබිදීම ප්‍රභාකරන් පමණක්‌ නොව ඔහුගේ දෙස්‌ විදෙස්‌ මිත්‍ර සමාගම් කළඹවන්නක්‌ වුණා. ඒ විජයග්‍රහණය මව්බිමට ලබා දුන්න. අමිල මෙහෙවරක්‌ කළ හමුදා අංශයන්ට නායකත්වය දුන් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ආරක්‌ෂක ලේකම්තුමාට වගේම මේ අභීත සෙන්පතියන්ට අපි සදා ණයගැතියි. ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා සෙන්පතියන්ට අයෝමය ශක්‌තියත්, බලයක්‌ ලැබුණා. මාවිල්ආරු සිට නන්දිකඩාල් කලපුව දක්‌වා ගිය ඒ ගමන ලෙයින් රුධිරයෙන් ඉතිහාසය ලිවීමේ අධිෂ්ඨාන පාරමිතාවක්‌ වූවා. මේ වීරයන්ට මතු මතුව බිහිවන පරම්පරාවල් ණයයි. ඔවුන් රටට දිනා දුන් දෙවන නිදහස අර්ථවත් කිරීමේ වගකීම අද ජාතියට පැවරී තිබෙනවා.

චතුර පමුණුව වැනි මාධ්‍යවේදීන් සිය තාරුණ්‍යය ප්‍රකම්පිත කළ ත්‍රස්‌තවාදයට එරෙහිව ලීවේ මරණය හිස උඩ තබාගෙනයි. ඔවුන්ට තිබුණේ ජාතික ප්‍රාර්ථනා සුවඳ දෙන ප්‍රාර්ථනා. ඇන්. ජී. ඕ. සල්ලි නැති, පොදු ජනතාවගේ දුක කඳුළ දැනුණු ජාතියේ රිද්මය දැනුණු චතුර වගේ තරුණයන් අද මා සමඟ ඉන්නේ. මට ආඩම්බරයි ඔවුන් ගැන.

වීරෝදාර සෙන්පතිතුමනි, මේ බිමේ ඔබගේ විරුවන්ගේ ලෙය ගලාගියේ කොතරම් දැයි මා දන්නේ නෑ. අපට ජීවිතයක්‌ දීමට ඔබත් ඔබගේ සගයිනුත් කැප වූවා. එහෙම කළ හැක්‌කේ අදීන මනසක්‌ සහිත විශිෂ්ටයන්ටයි. ඔබ මේ ලක්‌ මවගේ ණය ගෙවූ උදාර සෙන්පතියෙක්‌. මේ ග්‍රන්ථය ඔබට පිදෙන්නේ ඒ නිසයි. ඔබ මෙහි විශේෂ අමුත්තා වන්නේ ඒ නිසයි. ඔබ වැනි විරුවන් සමඟ ඔවුන්ගේ සුසුම් සමඟ මේ ශාලාව තුළ රැඳීමත් මට මහත් අභිමානයක්‌.

“දිවයින” ඇරැඹූ ගමනේ එක්‌ ඵලයක්‌ තමා චතුර ලියූ මේ පොත. “දිවයින” ට ඒ ගමන යන්නට දිරි දුන් තවත් රැසක්‌ ඉන්නවා. විශේෂයෙන් උපාලි පුවත්පත් සමාගමේ සභාපතිනිය ලක්‌මණී වෙල්ගම මැතිනිය, අපගේ කළමනාකාර අධ්‍යක්‍ෂ නිමල් වෙල්ගම මහත්මා ඒ වගේම මට පෙර “දිවයින” මෙහෙයවූ ඒ ජ්‍යෙෂ්ඨ කතුවරුන් සමකාලීන සගයන් ඒ හැම දෙනාම මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුය ි.

මෙම අවස්‌ථාවට මහරගම චන්ද්‍රසේකරාරාමයේ ශාස්‌ත්‍රපති මොලමුරේ නන්දාරාම හිමිපාණන් ඇතුළු මහා සංඝරත්නයද, බස්‌නාහිර පළාත් සභා අමාත්‍ය උදය ගම්මන්පිල, “අයිලන්ඩ්” පුවත්පතේ ප්‍රධාන කර්තෘ ප්‍රභාත් සහබන්දු, සරසවි ප්‍රකාශන අධිපති එච්. ඩී. ප්‍රේමසිරි යන මහත්වරුන්ද, යුද හමුදා නිලධාරීන්ද , මාධ්‍යවේදීන්ද ඇතුළු විශාල පිරිසක්‌ සහභාගි වූහ.

Read Full Post »

හිටපු සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි කුලසිරි උඩුගම්පොල

දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ මෙහෙයුමේදී උඩුගම්පොල නමැත්තා ක්‍රියා කළේ කෙසේද යන්න වැඩිදුරටත් හෙළිවී ඇත. මේ පොලිස්‌ නිලධාරියා බලයෙන් උමතු වී සිටි බව සනාථ වූවේ අතුරුගිරියේ චාරිකාවක යෙදෙන බව එවකට මහනුවර ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිaස්‌ අධිකාරිවරයාට හා නුගේගොඩ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරිට නොදැන්වීමයි. මේ හැර මෙකී කණ්‌ඩායම අත්අඩංගුවට ගත් බව මානව හිමිකම් කොමිසමට පවා දැන්වීමට උඩුගම්පොල ක්‍රියා කළේ නැත. දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ෙද්‍රdaහී ක්‍රියාව සිදුවී මේ වන විට වසර 7 1/2 ගත වී ඇත. ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම විසින් උඩුගම්පොලට එරෙහි චෝදනා විස්‌සක්‌ අඩංගු චෝදනා පත්‍රයක්‌ යවා ඇති අතර චූදිතද ඊට ප්‍රතිචාර එවා ඇතැයි පොලිස්‌ මූලස්‌ථාන ආරංචි මාර්ග කියා සිටියි. එසේනම් මෙරට ආරක්‍ෂක හමුදා ක්‍ෂේත්‍රය තුළ මහත් ආන්දෝළනයකට ලක්‌වූ මේ සිදුවීම ගැන ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම කඩිනමින් ක්‍රියා නොකිරීම මවිතයක්‌ නොවන්නේද.

මිලේනියම් සිටි දුරදිග මෙහෙයුම පාවාදීමේ ලිපිගොනුව අතුරුදන්. සැප්තැම්බර් මස 13 “දිවමිණ.”

මෙරට ඉතිහාසයේ සිදුවූ විශාලතම පාවාදීම අතුරුගිරියේ මිලේනියම් සිටි නිවාස සංකීර්ණයේ ස්‌ථානගතව සිටි දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමයි. 2002 ජනවාරි 2 වැනිදා මහනුවර නිල සුනඛ අංශයේ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි කුලසිරි උඩුගම්පොල තමන් උසස්‌ නිලධාරීන්ටද නොදන්වා අතුරුගිරියට පැමිණ සිදුකළ මෙම ක්‍රියාදාමය නිසා මෙතෙක්‌ රහසිගතව ක්‍රියාත්මක වූ ලෝන් රේඡ් ගෲප් හෙවත් දිගුදුර විහිදුම් බළකාය මෙහෙයවන්නේ කවුරුන්ද හා ඊට සම්බන්ධ ද්‍රවිඩ චර පුරුෂයන්ගේ රහස්‍යතාව හෙළිවිය.

එහෙත් දැන් සිදුවන්නේ කුමක්‌ද?

පොලිස්‌ මූලස්‌ථානයේ විනය හා කල්ක්‍රියා පිළිබඳ නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිවරයා ජාතික පොලිස්‌ කොමිසමේ ලේකම්ගේ චෝදනා 20 ක්‌ යටතේ චෝදනා පත්‍ර කෙටුම්පත්කර මූලික විමර්ශන ලිපි ගොනුද සමග 2006 පෙබරවාරි 28 වැනිදා යොමුකරනු ලැබීය. මොහුට චෝදනා පත්‍ර භාරදී ආයතන සංග්‍රහය ප්‍රකාර විනය පරීක්‍ෂණයන් පවත්වන්නැයි නැවතත් නිර්දේශ කර තිබුණි. එසේම මේ වසරේ ජුනි මාසයේදී යළිත් වරක්‌ විනය හා කල්ක්‍රියා නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිවරයා උඩුගම්පොලට එරෙහිව විනය පරීක්‍ෂණය කොළඹ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරී කාර්යාලයේ පැවැත්වීමට යෝජනා කළේය.

එහෙත් ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම ඒ ගැන කඩිනමින් ක්‍රියා කළේද? දැන් පොලිස්‌ කොමිසම අහෝසි වී තිබේ. උඩුගම්පොලට චෝදනා පත්‍රයන් යෑවූ කොමිසම මෙතෙක්‌ කල් එනම් වසර 3 1/2 ක්‌ කුමක්‌ කළේද යන්න බරපතල ප්‍රශ්නයකි.

පොලිස්‌ මූලස්‌ථාන ආරංචි මාර්ග දක්‌වන අන්දමට මේ පාවාදීමට අදාළ කොමිසමේ ඇති ලිපිගොනුව පවා එහි නිලධාරිනියක්‌a විසින් වසා දමා ඇතැයි වාර්තා වේ.

මෙහිදී නැඟෙන ප්‍රශ්නය නම් උඩුගම්පොලට එරෙහිව කපිතාන් නිලාම්ගේ දිගුදුර විහිදුම් බලකාය පැවරු මානව හිමිකම් නඩුවේ තීන්දුව පවා 2004 ජනවාරි 30 වැනිදා ප්‍රකාශයට පත්වීමත් පොලිස්‌ කොමිසම ක්‍රියා නොකිරීමත්ය.

මේ මානව හිමිකම් නඩුව ඉල්ලා අස්‌කරගන්නා ලෙස ඉල්ලමින් එකී දිගුදුර විහිදුම් කණ්‌ඩායමට දැඩි බලපෑම් එල්ල වුවත් ඔව්හු ඊට එකඟ වූයේ නැත. මෙහිදී අධිකරණය තීරණය කළේ සෑම පාර්ශ්වකරුවකුටම රුපියල් 750000 ක්‌ බැගින් ගෙවිය යුතු බවත්ය උඩුගම්පොලද රුපියල් 50000 බැගින් ගෙවිය යුතු යයි අධිකරණය විසින් නියෝග කෙරුණි. දිගුදුර විහිදුම් බලකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමත් සමග කොටි විසින් ද්‍රවිඩ බුද්ධි කණ්‌ඩායමක්‌ ඝාතනය කෙරුණි. මේ එම ගඩාපි. 2002 ජනවාරි විද්‍යාදරන් හෙවත් නිකී, 2002 පෙබරවාරි 9 කැලරි හෙවත් ගඩාපි, 2002 ජුලි 22 අරින්ජාන් හෙවත් යමින්ද රාජන්, 2002 දෙසැම්බර් ගනේෂමූර්ති හෙවත් නිලන රාජන්, 2003 ජනවාරි 3 නාසියර් හෙවත් පුලේන්ද්‍රරාජා, 2003 මාර්තු 18 රගුපන් හෙවත් රගු, 2003 අප්‍රේල් 13 රංජන් හෙවත් වර්ධන්, 2003 අප්‍රේල් 26 අශෝන් දේවරාජා, 2003 මැයි 21 මාස්‌ටර් හෙවත් කුමාර් පෙරුමාල්, 2002 අගෝස්‌තු 14 දේවදාස්‌, 2002 දෙසැම්බර් 2 අසිස්‌, 2003 අප්‍රේල් 23 යශෝධරන්, 2003 මැයි 19 සූරියන්, 2003 අගෝස්‌තු 3 රිල්වාන්, 2003 අගෝස්‌තු 8 ශන්මුගරාජා, 2003 සැප්තැම්බර් 14 සබාරත්නම්, 2004 ජනවාරි 31 යෝගරාජා හෙවත් එලොට්‌ මොහාන්.

සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි උඩුගම්පොල විසින් දිගුදුර විහිදුම් කණ්‌ඩායම අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පමණක්‌ නතර වූයේ නැත. ඔහු එවකට යුද හමුදාපතිවූ ලයනල් බලගල්ලේට හා බුද්ධි ප්‍රධානි කපිල හෙන්දා විතාරනට එරෙහිවද නඩු පවරනු ලැබීය. එකල කොටින්ගේ වෙබ් අඩවියක මෙලෙස සඳහන් විය. “ද්‍රවිඩයන් ඝාතනය කිරීමට යොදවා තිබූ කණ්‌ඩායමක සුලමුල දැන් අනාවරණය වී ඇත. මේ පිළිබඳව පැවැති විශේෂ ජනාධිපති කොමිසමේදී උඩුගම්පලගේ ක්‍රියාදාමය අනාවරණය විය. “තමා” දිගුදුර විහිදුම් බළකාය රැඳී සිටි නිවස වැටලීමට පැමිණියේ අධිකරණ නියෝගයක්‌ මත යයි උඩුගම්පොල පැවසුවත් එම නියෝගය ඔහු කිසි විටෙක පෙන්නුම් කළේ නැත.

දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ මෙහෙයුමේදී උඩුගම්පොල නමැත්තා ක්‍රියා කළේ කෙසේද යන්න වැඩිදුරටත් හෙළිවී ඇත. මේ පොලිස්‌ නිලධාරියා බලයෙන් උමතු වී සිටි බව සනාථ වූවේ අතුරුගිරියේ චාරිකාවක යෙදෙන බව එවකට මහනුවර ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිaස්‌ අධිකාරිවරයාට හා නුගේගොඩ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරිට නොදැන්වීමයි. මේ හැර මෙකී කණ්‌ඩායම අත්අඩංගුවට ගත් බව මානව හිමිකම් කොමිසමට පවා දැන්වීමට උඩුගම්පොල ක්‍රියා කළේ නැත. දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ෙද්‍රdaහී ක්‍රියාව සිදුවී මේ වන විට වසර 7 1/2 ගත වී ඇත. ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම විසින් උඩුගම්පොලට එරෙහි චෝදනා විස්‌සක්‌ අඩංගු චෝදනා පත්‍රයක්‌ යවා ඇති අතර චූදිතද ඊට ප්‍රතිචාර එවා ඇතැයි පොලිස්‌ මූලස්‌ථාන ආරංචි මාර්ග කියා සිටියි. එසේනම් මෙරට ආරක්‍ෂක හමුදා ක්‍ෂේත්‍රය තුළ මහත් ආන්දෝළනයකට ලක්‌වූ මේ සිදුවීම ගැන ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම කඩිනමින් ක්‍රියා නොකිරීම මවිතයක්‌ නොවන්නේද.

මෙහිදී අතුරුගිරිය මිලේනියම් සිටි දිගු දුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමට වගකිවයුතු කුලසිරි උඩුගම්පොල බේරා ගැනීම සඳහා එදා සිටි රජය දැඩි ලෙස උත්සාහ කළේය.

උඩුගම්පොලගේ ඥතියකු රුවන් ජයවර්ධන යන අන්වර්ථ නාමයෙන් දිගුදුර විහිදුම් බලකාය අත්අඩංගුවට ගැනීම සාධාරණීකරණය කිරීමටද උත්සාහ ගත් නමුත් ඒ සියලු උත්සාහයන් අසාර්ථක විය. මෙහිදී නැඟෙන ප්‍රශ්නය නම් රටේ හමුදාපතිත් බුද්ධි අංශ ප්‍රධානියාත් අධිකරණයට ගෙන යමින් අතිශය රහස්‌ගත බළකායක අනන්‍යතාවය හෙළි කිරීමට වගකිවයුතු පොලිස්‌ නිලධාරියකු පිළිබඳව පොලිස්‌ කොමිසම තම කටයුතු ප්‍රමාද කර ඇති බව සක්‌සුදක්‌ සේ පැහැදිලිය. මේ නිසා ස්‌වාධීන යයි හඳුන්වන මෙම පොලිස්‌ කොමිසමකින් ඇති ප්‍රතිඵලය කුමක්‌ද යන්න ජනතාවට ප්‍රශ්නයකි.

මේ සම්බන්ධයෙන් පොලිස්‌ කොමිසමේ බලධාරීන් කුමක්‌ පැවසුවත් එය නිදහසට කරුණක්‌ නොවේ. මෙරට නීතිය චෝදනාවන්ට ලක්‌ වූ පොලිස්‌ භටයකුට හා සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරිවරයකු යනුවෙන් දෙවිධියකට ක්‍රියාත්මක නොවේ. එසේ නම් දිගුදුර විහිදුම් බළකාය පාවාදීමට මුල් වූ පොලිස්‌ නිලධාරියාට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීම ප්‍රමාද වූයේ කෙසේද?

මෙය ජනාධිපති සහ ආරක්‍ෂක ලේකම්ගේ දැඩි අවධානයට යොමුවිය යුතු කරුණකි.

Read Full Post »


Read Full Post »

Ever since the war in Sri Lanka ended, one question that has persisted is India’s role in the battle against the Liberation Tigers of Tamil Eelam.

New Delhi television’s Nitin Anant Ghokale in his latest book on LTTE’s Eelam 4 war has said the West wanted to save Prabhakaran and the other leaders of the terrorist movement at the last moment as they wanted to use the terrorist movement as a lever on Sri Lanka.

The author said the war has exhibited that any small nation could stand firm against the West and defeat terrorism.

Nitin Anant Gokhale, New Delhi Television’s(NDTV) Defence and strategic Affairs Editor who has been associated with the Eelam War 4 as a journalist has published a book also revealing that India has covertly supported Sri Lanka by such measures as giving the island nation helicopters to fly under the Sri Lankan colours to be engaged in the war.

The book revealed in addition to the helicopters India supplied its Southern neighbor with vital intelligence and the Indian Navy effectively pinpointed LTTE ships and India sealed off all entry points to the LTTE.

The book says China and Pakistan merely gave Sri Lanka the muscle, while India helped the island nation land the knockout punch.

General Sarath Fonseka was quoted having told the author in the book   : “This time we were playing for a win, not a draw.” Earlier, governments would go a distance and pull back. But this time the politico-military objective was to finish the LTTE militarily.

The following is an  interview with rediff.com’s Krishnakumar P, Gokhale that discusses India’s role, the death of LTTE chief V Prabhakaran, the lessons for India and how Sri Lanka still looks at its big neighbour with respect.

How exactly did Prabhakaran meet his end?

In the last two days, the Sri Lankan army had intelligence that all the top LTTE leaders were in a narrow lagoon. They knew this from people who were coming out, and also one of his bodyguards who was captured.

The LTTE had tried to break through that lagoon. They launched waves of attacks, like they are known to do. The idea was to come out of the lagoon and get into the jungles of Mullaitheevu.

Prabhakaran’s son Charles Anthony died in the first wave of attacks.

If the rest of the top leaders had managed to escape, the war would have been extended. But the army had deployed two defence lines and one of the reserve forces.

When they spotted some movement in the mangroves, they engaged in a gun battle and the top leaders were killed. When President Mahinda Rajapakse addressed the nation, he didn’t mention anything about Prabhakaran.

Then Colonel Karuna was flown in to identify the body. It took three hours for a positive identification, as they call it.

You have been following this war, Eelam war 4, since it began…

The day after the failed assassination attempt on Lankan army chief General Sarath Fonseka, I went to Colombo and went to the east where the fighting was happening…

Did you get a sense then that this would be the biggest and bloodiest phase?

I could sense that this army was taking losses. Earlier leaderships did not want to take losses. But that this leadership was different was very evident. But it did not seem very apparent till January 2007.

What were the key aspects of Eelam 4?

As General Fonseka told me: “This time we were playing for a win, not a draw.” Earlier, governments would go a distance and pull back. But this time the politico-military objective was to finish the LTTE militarily. Human rights be damned. The Tamil issue, the devolution of power would all come later, it was decided.

The second key thing was the total synergy between the three forces, which was never seen before.

Earlier, the navy used to be their weakest link. It had large boats that used to come under LTTE suicide boat attacks. When such a boat went down, it was a loss of about 40 lives and $15 million.

The (then) naval chief (EM>Admiral Vasantha ) Karannagoda said ‘Let me take them on at their own game.’ He started building smaller boats. They were called arrow boats.

The navy started adopting the LTTE’s swarming tactics. The air force too.

Leadership makes a difference. The air force was earlier basically an air transport wing of the army. This time, helicopter gunships were used, casualty evacuation used to happen. So the army knew it would be backed fully.

What was the single biggest turning point?

When they took the east, they realised the LTTE could be taken on. That was the biggest morale booster. Another thing was that the international atmosphere had changed after the 9/11 attacks in the US.

How will you quantify India’s role?

When Rajapakse took over, he came to India within a month of taking oath. Initially, he was also saying that he would negotiate. He added that he didn’t think the LTTE will be interested.

India straightaway told him that it won’t give Sri Lanka offensive weapons.

Within a while of liberating the east, two teams comprising three members each were set up on both sides. They were constantly in touch. Thus, India was always in the loop.

We gave them MI-17 helicopters, but told them to fly those in their colours. The Indian Navy also played an active part in the LTTE’s defeat. And we gave them intelligence.

We also denied the LTTE space to come out. We shut the door on them.

India was very clear that the LTTE was a terrorist organsiation. India said ‘Go ahead with your operations’, but was very clear in telling Sri Lanka not to harm civilians.

In percentage terms, how much did India help Sri Lanka in the war against the LTTE?

About 25 per cent.

In terms of importance?

Very important. Lanka knows despite the hue and cry, India cannot be ignored. And Sri Lanka holds India in respect.

India was quietly supportive of the military and also helped with humanitarian assistance.

Although there is a school of thought that India is no longer important, there is not enough evidence. The port that China was given, remember that they came to India first.

Only when India refused to give them arms, did they go elsewhere. But they have given another port, the northernmost, to India. Trincomalle is with India.

India’s importance in the public eye may have diminished. But the Sri Lankan State knows it is a big power.

What role did China and Pakistan play?

China’s role is mostly commercial. They gave out weapons at a discounted rate and also gave them a line of credit.

Pakistan mostly gave them training because India expressed its inability to do that. Although, I must say that about 800 officers come and train in India every year. Most senior officers I met in Sri Lanka had done at least three courses in India.

Pakistan’s and China’s help was mostly commercial in nature and they were able to be open about it.

As I say in the book, Sri Lanka won this war with China and Pakistan’s open backing and with India’s covert support.

So, the most hands-on help was given by India?

Absolutely. There is this lobby in India that is anti-China. They are obsessed with China. Even in Myanmar, only after India declined did they go to China.

What are the lessons that we can learn?

This is the only second instance in the world in the last 50 years where an insurgency has been put down militarily. Here, we don’t do it. Especially in the last 30 years or so it has never happened.

But I don’t think we can repeat what happened there. There are some lessons, but we can’t take the full template because India is a much more open society and vibrant democracy and has a stronger press.

Can the North-east problem or the Naxal problem be solved militarily?

No. It can’t be done. Unlike the North-east and the Naxals, the LTTE created a state within a state, a territory within a territory. It became important to clear the area. You have to clear the area.

In the North-east or Naxal-controlled areas or Kashmir [ Images ], you can’t do that.

The lesson is that you can take a military solution up to a point. But you also have to give the military a free hand. In India we always interfere. Be it with ULFA (the United Liberation Front of Asom), the Naga rebels or in Kashmir, as they were going to deal a final blow, you pull them back.

Once you have decided on it, you can’t succumb to the liberal view.

Any non-military aspects of this war that stood out for you?

Nobody was ready for the kind of people who came out of LTTE controlled areas. At one point, 80,000 people came out in one day. If not anything you have to at least feed them.

Lanka failed to gauge the humanitarian issue. They could have done better. They never have dealt with this kind of thing. This is where the expertise of an army like India comes in. A force like the Indian Army would have handled it far better.

Politically, why do you think the ruling party fared badly in two local bodies election recently?

That will happen. The Tamil National Alliance has a hold in certain areas. That shows that like the Rajapakse brothers keep saying, they did not rig it. So they will see it as a victory.

What next?

Rajapakse has shown in the final analysis that a small nation can eliminate terror and still stand up firm against the West.

There are a lot of games going on in the Indian Ocean. The US wants a lever with Sri Lanka. Prabhakaran was a good weapon to use. Likewise the Scandinavian countries were the arms suppliers to the LTTE.

In fact, Fonseka told me on record that 10 minutes before they were killed, ambassadors were calling up the defence secretary (Gotabaya Rajapakse, the persident’s brother) to save them (Prabhakaran and top LTTE leaders).

Fonseka said any fool would have known that a ceasefire appeal at that time was to save Prabhakaran and not the people, because there were no people there.

The issue had two aspects: Military and political.

Tamils will very frankly never get the kind of autonomy they have been demanding. But Sri Lanka now has to treat them with dignity. The death of one Prabhakaran should not give rise to another.

This is the chance for Rajapakse. He cannot afford to go wrong. There is too much international scrutiny. India has told them, ‘We supported you in the international fora but that doesn’t mean you can act with impunity…’ So, the real test is to win the peace


Read Full Post »

Intelligence uncovers reports about terrorists in refugee camps secretly being sent abroad to escape…

The troops who continue to track down Tiger stragglers in the East and the South, managed to break up one of their final links in the Trincomalee district last week. Two Tiger big guns Poleelan and Shashyan, who went into hiding in Kovilladdi, Trincomalee to escape being captured, were killed along with six others.
The secret operation which was going on for sometime came to an end last week in the jungles of Kovilladdi when the final six in hiding were killed.

Some other LTTE groups who had been operating in Kumburuppidi, Peraru jungles in Trincomalee had also been killed in operations done by the Navy and Army Intelligence, while the final Wanni battle was going on.
While these operations were going on last week, reports about terrorists in refugee camps being sent overseas in a systematic way came to light. The clandestine operation came to be confirmed after the capture of the private secretary of Tamil Chelvam in the Wellawatte area. A female Tiger agent involved in sending terrorists escaping from IDP camps abroad, was also taken into custody from Chapel Lane, Wellawatte. She was arrested with Rs. 6.5 million in cash, and the investigators are of the opinion that these were monies had been given to her by the Tigers.

The investigations have revealed that Tiger terrorists escaping from IDP camps are brought to Colombo and provided with forged ID’s, passports and visas and then sent to European countries. Their objective is to get these terrorists abroad temporarily. Now the security forces are burdened with finding those in the camps who facilitate their escapes, and those organisations responsible for providing the terrorists with forged documents to go abroad.

Tiger leaders

Whilst Tigers in Europe are interested in getting their key members out of the country, Intelligence have received information that some groups using the name of the LTTE are trying to raise the terrorisms head once more. In this regard it is learnt that European based Tiger agents are trying to form relationships with Tamil groups in and around Colombo.

In the same manner in which the Malaysia based Kumaran Pathmanathan (KP) was nabbed last month, sending shockwaves through the Tiger international network, the Government is looking into the possibility of trying the same with other LTTE leaders operating from countries like Eritrea, Norway and the USA.

The prime focus is in having the Tiger legal consultant V.Rudrakumar operating from the USA arrested.  Last week addressing foreign media, the outgoing Foreign Secretary Palitha Kohona said that the Government would seek assistance from the US Government in this regard.

The Government is also focussed on Eritrea after the disclosures made by KP in custody. According to him there are ten light aircrafts purchased by Tigers still stashed away in its capital Asmara. The LTTE also uses Eritrea as a centre for its gun running. It is these revelations that shifted the government’s focus to that country.

Eritrea which was a province of Ethiopia, close to the Horn of Africa, broke away from that country after a bitter struggle. It also borders the Red Sea,Ethiopia and the troubled Somalia.


Since 2007, before any International Community knew about their new arms tentacles, Eritrea had come to be used by the LTTE for gun running.
The Intelligence had been in the know that Aiyyar (Thurairajah) KP’s deputy had arms dealings with Eritrea.

With the idea of countering the Tiger arms operations in Eritrea, the Government has commenced diplomatic relations with that country. As done in Malaysia by posting  Maj. Gen. Udaya Perera as the country’s ambassador to stall Tiger activity there, the Director of Military Intelligence Maj. Gen. Amal Karunasekera will now  be sent to Eritrea as Sri Lanka’s envoy to Asmara.

In the manner KP was able to be taken into custody in Malaysia, it is hoped that all Tiger arms dealings with Eritrea would also be revealed in the near future. Similarly the former Commander of the 57 Division Maj. Gen. Jagath Dias was recently sent to Germany as the deputy ambassador to counter Tiger activity there.

International activists

During the final battle, it was the Tiger international activists who were responsible for the agitations against the Sri Lankan Government. The Government of Norway took great pains to hamper the SL Government operations against the Tiger terrorists standing together with them espousing their cause.

The Czech company, that supplies the Sri Lankan Government arms, was here on a visit last week and its heads informed the Government that the Norwegians, and the Swedes did their best to stop arms shipments to Sri Lanka. Due to pressure brought upon them via the European Union, the Czechs were unable to supply us with arms after January 2009.

Channel 1V

The efforts of the International activists, to discredit  Sri Lankan Armed forces with a concocted video of soldiers summarily executing purportedly unarmed captured men, first shown on British channel 4, followed by various other western TV stations had come a cropper. The Norwegian Government and officials of certain other countries had vehemently and vividly sought action against Sri Lankan Government based on this video.
The Sri Lankan Governments experts proved that the video cassette had been a concocted one.

Task Forces elevated

The Army’s Task Forces IV, V and  VIII that were formed to finish off the war in the Wanni early this year are now due to be elevated to Divisions. In addition to these three new Divisions, a fourth will also be raised.
Meanwhile Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa toured Wanni on Friday (11). Army Commander Lt. Gen. Jagath Jayasuriya accompanied him on this tour.

On arrival in Mulaitivu, the Defence Secretary had been accorded a March Past by the Ninth Gajaba Regiment.  Incidentally Gajaba is his old regiment. There after he had toured Pudumattalan region where the final battle took place. Here he had addressed the troops of 59 Division, Task Force VIII and Task Force II and told them he would always look into their welfare and also make every  effort to rebuild the lives of  those brave soldiers who have become disabled. The Commander of Kilinochchi Maj. Gen. Athula Jayawardana and Commander Mullaitivu Maj. Gen. Nandana Udawatta were also present on the occasion.

The Chief of Defence, Staff Gen. Sarath Fonseka also toured the Eastern Front the same day (11.) Here along with the Eastern Commander Maj. Gen Srinath Rajapakse and other Commanders, he looked into the future security needs of the region.


In the meantime Army has made arrangements to hand back to farmers about two thousand acres of paddy land after de-mining the entire area around Yoda weva, in Mannar. In accordance with the directions of the Northern  Governor Maj. Gen. G.A.Chandrasiri 35 villages have been ear marked for resettlement and cultivation in these areas by September 25. Additionally another 2000 acres in Araly and 4000 more acres in Musali, Silawaturai are ready to be given out for cultivation.

Parallel to the de-mining  programme  west of the A-9 highway is a similar programme being carried out by the forces in  the Wanni. The Police Special Task Force alone has  removed 26,734 anti-personnel mines from  the Omanthai – Welioya road.
This week also saw 9994 persons being given permission to leave IDP camps to resettle in their own villages. People from Jaffna, Baticoloa, Amparai and Trincomalee have been thus allowed to go back to their original places.

Intelligence personnel attached to 56 Division commanded by Brig. Priyantha Napagoda recovered on Wednesday(09) 450 kilos of explosives from Pudukudyiruppu. In addition to the haul of explosives, two machine guns, two Claymore bombs, and two T 56 weapons were also recovered. They had been buried in a crater created by a bomb dropped by the air force so as not to attract any attention. The discovery was made on a tip off given by a captured Tiger cadre.

On the same day troops of the Task Force VIII commanded by Brig. G.V.Ravipriya recovered 32 pistols, 18 T-56 weapons and 3 sniper rifles and a haul of bullets.

(The Nation)

Read Full Post »

Sri Lanka will open a diplomatic mission in an unlikely destination— in Asmara, the capital of Eritrea, one party totalitarian state of five (5) million people, which broke away from Ethiopia after the ouster of the Soviet -backed dictator of Ethiopia, Mengistu Haile Mariam.

Asmara’s crumbling Italian architecture, which colonial Italy built in 1930s, and now considered to be a world architectural heritage is reported to be a concern of the UNESCO.

The other reason which brings Eritrea into the spotlight is far more worrisome: The East African country is accused of harbouring and sponsoring a plethora of terrorist groups worldwide, including the Liberation Tigers of Tamil Eelam. (See box)

Selvarasa Pathmanatthan alias Kumaran Pathmanathan (KP), the chief procurer of the LTTE’s arms smuggling wing has shed insights into the LTTE’s Eritrean connection, which has been long suspected and was also mentioned in an US Foreign Relations Committee Report in December 2006.

KP has told that an LTTE owned business venture is entrusted with the operations of the International Airport in Asmara and that during the last leg of the war, it had been planned to smuggle the leader of the LTTE, Velupillai Prabhakaran to Eritrea. What stopped the plan being put into action, he claimed, was the assurance made by the Diaspora lobbyists to secure a ceasefire, for which they campaigned hard, yet fell short of success.
Prabhakaran is believed to have built a special rapport with President Isaias Afewerki of Eritrea, the former Rebel leader of Eritrean Peoples Liberation Front.

Prabhakaran sent a personally signed fax to President Isaias Afewerki on 24 May, 2006, communicating directly with a Head of State, according to Shanaka Jayasekara, a Terrorism Researcher at the Centre for Policing, Intelligence and Counter Terrorism (PICT) at Macquarie University, Australia. A copy of the fax is available with an Asian intelligence agency, says Jayasekara.

KP had confessed that LTTE maintained a close relationship with the higher authorities of Eritrea. The East African country is believed to have functioned as a transshipment base for the LTTE as well as a safe haven for the key operators of the arms smuggling network.

End- user certificates

It is widely believed that most end- user certificates which the LTTE used to procure arms originated from Eritrea and Burma. The serial numbers of the Chinese made medium caliber weapons unearthed from the East had been traced backed to Burmese end user certificates.

The second in command of the KP Department, Ayyar alias Thurairaja is believed had operated from Eritrea.

The Sri Lankan diplomatic mission would be entrusted with tackling the LTTE operations in Eritrea. Director of the Directorate of Military Intelligence Major General Amal Karunasekara is tipped to be Sri Lanka’s envoy to Eritrea. Other nominees are expected to be finalized this week- and would come mainly from the ranks of the armed forces.

The latest diplomatic cum intelligence overture comes in the wake of another successful mission of this sort, which netted the new leader and head of the LTTE’s arms smuggling wing Kumaran Pathmanathan.
Operation KP was handled by another military man, Udaya Perera, former Director Operations of Army who was posted to Kuala Lampur for the specific mission.

Having decimated the LTTE at home, the government has extended its hunt to the international network of the LTTE.


Several weeks back, we reported the government’s decision to demand the extradition of three leading LTTE activists in the United States, Gnananakkan brothers -Charles and Jayantha Gnananakkan and LTTE’s legal advisor, V Rudrakumar. The government is now considering making a formal extradition request for Rudrakumar, who also represented the LTTE in the peace talks.

LTTE’s international network is well institutionalized and is still intact, despite the decimation of the LTTE at home.

Shanaka Jayasekara, for instance, says: “The LTTE is known to have a presence in over 44 countries. The LTTE has established a structured presence in 12 countries, which are considered to be the top-level contributing countries to the LTTE. The LTTE has designated a country representative in each of the 12 countries. The leadership in each country receives instructions on all aspects of overseas operations from the LTTE international co-ordination centre in Kilinochchi. The overseas leadership disseminates its dictates and authority through the Tamil co-ordination comates in the respective countries”

Intelligence war

What, in fact, has prompted the government to speed up the campaign against the overseas LTTE is the fear that the overseas network would act as a catalyst in re-organizing the LTTE, by financing the next phase of the Eelam struggle.

Intelligence sources confide that they have intercepted several satellite phone calls made by Aiyanna, an overseas operative of the LTTE. Aiyanna Group is also the name of the LTTE’s overseas intelligence unit, which monitors and coordinates fund raising activities in the West.

According to the intercepted satellite communications, Aiyanna had contacted an LTTE sleeper in Colombo and another operative in Jaffna. Calling the sleeper cadre in Colombo, Aiyanna had advised him not to give up the fight and prepare for the next phase of the struggle. He had however cautioned against rushing up for attacks, cautioning that it could trigger a manhunt in Colombo.

The message, said sources who intercepted the communication was “wait till the right moment”.

In the second instance, Aiyanna had instructed the Tiger operative in Jaffna to resume fund raising in the peninsula from the business ventures and people who would volunteer for donation, there by keeping a low key status for the operations.

These developments and emboldened military hunt suggest that LTTE’s once overt fund raising activities would likely to become more secretive, both in Sri Lanka and abroad. As we wrote in an earlier column, the Eelam war, which was once fought on the battle field, has now transformed into an intelligence war.

“LTTE had links with Taliban, operated a safe house in Peshawar”

Did LTTE have a hand in the attack on the Sri Lankan cricket team in Lahore?.
Pakistani Prime Minister Yusuf Raza Gilani says that he had been told by Sri Lankan President Mahinda Rajapaksa that the attack on March 3, this year, may have been masterminded by the LTTE. Gilani said he was informed about this by President Rajapaksa during a recent visit to Libya.
“The Sri Lankan president told me that they have clues that the attack on the team was funded from Sri Lanka and that some finances had been made from Sri Lanka to Pakistan,” Gilani said. “We are sending interior ministry officials to Sri Lanka to get the clues that could help us to get to the attack on the cricket team.” Mr Gilani is on record as saying.

This is an unexpected twist to a story which has been at the centre of controversy.

Pakistan earlier accused Indian Intelligence Service, Research and Analysis Wing of training and arming the attackers, the charges were later retracted.


The Sri Lankan president’s claims substantiated or not would extricate Pakistan from some of the blame of the attack. Pakistan is a victim of its own making, which made “jihadification,” – arming Islamic armed groups- a strategic imperative, partly as a deterrent to India. Pakistan is not at war with Pakistani Taliban, which is accused of the attack on Sri Lankan cricketers.

President’s revelations would offer a diversion from the bitter reality. However, not all are surprised if there is an LTTE link with Pakistani Taliban.
Rohan Gunaratna, Professor of security studies at the Rajaratnam School of International Studies and the Head of International Centre for Political Violence and Terrorism (ICPTVR), in an email interview claims that it is very much possible that the LTTE had a hand in the attack.

He says the LTTE maintained contacts with the Taliban and even operated a safe house in Peshawar.

Shanaka Jayasekara, a terrorism researcher based in Sydney claims that officials of an “Asian security agency” believe KP head of the LTTE procurement unit traveled from Bangkok through Karachi to Kabul on 19 May, 2001 and had meetings with Taliban officials on matters relating to the Sharjah network.

The Sharjah network is an arms supply network run by the infamous Russian arms dealer Victor Bout, who had operated 3-4 flights daily to Kabul to transport arms.

Jayasekara adds that at the same time, the LTTE operated a cargo company in Dubai, 17 km from the offices of the Sharjah network. The company was named Otharad Cargo, headed by Daya the younger sibling of Nithi, a Canadian based member of the LTTE’s KP Unit. Otharad Cargo is believed to have acquired several consignments of military hardware as part of consolidated purchase arrangements with the Taliban’s Sharjah network.

Jayasekara also claims that “Information recovered from a Laptop Computer of a LTTE procurement agent now in the custody of a Western country has provided detailed information on LTTE activities in Pakistan.

The LTTE had registered a front company in Karachi which had procured several consignments of weapons for the LTTE and several other Pakistani groups. A shipment of weapons procured by this front company and en-route to Sri Lankan waters was intercepted by the Sri Lanka Navy and destroyed in September 2007.”

Logistics support

Brian Joyce in an article in the Jane’s Intelligence in November 2002 on Terrorist Financing in South Asia states that, the LTTE shipping fleet provided logistics support to Harakat-al Mujahideen, a Pakistani militant group with Al Qaeda affiliations to transport a consignment of weapons to the Abu Sayyaf Group (ASG) in the Philippines.

The LTTE used a merchant vessel registered by a front company in Lattakia, Syria until 2002, to service most of the grey/black charters.

Eritrea’s terrorist ties

US Senate Foreign Relations Committee Report on December 15, 2006 revealed that Eritrea was providing direct military assistance to LTTE.
Although the report did not specifically identify the military assistance given to the LTTE, it had confirmed the direct link between the LTTE and Eritrea.
Excerpt from East African, September 3, 2009:

“Two senior Obama administration officials have warned that Eritrea could face severe punishment if it does not halt its alleged arms shipments to an Islamist terrorist group in Somalia.

Susan Rice, the US ambassador to the United Nations, said last week, that the Obama team is “deeply concerned and very frustrated” with Eritrea’s support for Al Shabaab fighters who are trying to overthrow the Somali government. “It is unacceptable, and we will not tolerate it, nor will other members of the Security Council,” Ms Rice told the US House of Representatives’ Foreign Affairs Committee. Her comments were echoed a day later by Johnnie Carson, the State Department’s top Africa official.

Briefing reporters on Secretary of State Hillary Clinton’s seven-nation tour of Africa this week, Mr Carson accused Eritrean leaders of acting as “spoilers” in Somalia, adding, “Time is running out on Eritrea.”Ms Rice indicated that the US will seek the backing of the UN and African organisations for sanctions against Eritrea if it does not signal a change in its behaviour regarding Somalia. The Bush administration said in 2007 that it was considering designating Eritrea as a state sponsor of terrorism. Such a move would result in imposition of unilateral US sanctions against Eritrea.’’

Read Full Post »

චැනල් ෆො යළිත් සාවද්‍ය වීඩියෝ පටයක්‌ විකාශනය කරයි

පිලිපීන රජය අබුසායෆ් හා මෝරෝ ත්‍රස්‌ත කණ්‌ඩායම් මර්දනය කිරීමට ශ්‍රී ලංකා  යුද හමුදාවේ සහාය පතයි

කොළඹ ප්‍රධාන සාම වෙළෙන්දා ඇමරිකානු  සංචාරයක නිරත වේ.

ශ්‍රී ලංකාවේ ප්‍රතිරූපය කෙලෙසීමේ ජර්මනියේ ඡේ.ඩී.එස්‌. කණ්‌ඩායමේ සුලමුල හෙළිවේ.

ගුවන් හමුදාවේ හර්කියුලිස්‌ යානාවට අමතර කොටසක්‌ හැදුවේ ජයවඩනගම යකඩ බාස්‌

කොටි බේරා ගැනීමට උත්සාහ කළ බ්‍රිතාන්‍ය කණ්‌ඩායම මෙවර කොටි ත්‍රස්‌තයන් පුනරුත්ථාපනය කිරීමට ඉදිරිපත්වේ

චැනල් ෆොa වීඩියෝ පටයේ එන මළ සිරුරක්‌  පාදය උස්‌සා යළි පහත දමයි

ඇමරිකානු කොටි ජාලය IMFO නමැති ව්‍යාජ සංවිධානයක්‌ පිහිටුවා අරමුදල් එකතු කරති

ප්‍රභාකරන් ප්‍රමුඛ කොටි ඝාතක කණ්‌ඩායම බේරාගැනීම සඳහා උත්සාහ කළේ බ්‍රිතාන්‍ය, ප්‍රංශය හා ස්‌වීඩන් විදේශ ඇමැතිවරුන් වූ ඩේවිඩ් මිලිබෑන්ඩ්, බර්නාඩ් කුච්නර් හා කාල් බිල්ඩ්ය. මොවුන්ගේ පසුබිමේ සිටියේ කොටින්ගේ ප්‍රධානතම ආධාරකරු වූ නෝවීජියානු අමාත්‍ය එරික්‌ සෝල්හයිම්ය. මෙම ත්‍රස්‌තවාදී ආධාරකරුවන් පරාජය වී සමූල ඝාතනය වනු ඇතැයි කිසිවිටෙක අපේක්‍ෂා නොකළ පාර්ශ්වයක්‌ ද මෙරට විය. එ කොටි අරමුදල් මත පුවත්පතක්‌ පවත්වාගෙන ගිය කොටි හිතවාදියකු ප්‍රමුඛ මාධ්‍යවේදීන් යෑයි හඳුන්වාගත් මෙරටින් පැනගිය කණ්‌ඩායමය. පසුගියදා මේ ෙද්‍රහීන් පිරිස ජර්මනියේ බර්ලින් නගරයේදී ෙ-.ඩී.එස්‌. නමැති සංවිධානයක්‌ අටවාගෙන  ශ්‍රී ලංකා හමුදාව ද්‍රවිඩ සිවිල් වැසියන් ඝාතනය කරන බවට විකාශනය කළ සාවද්‍ය වීඩියෝ පටය මුළුමනින්ම සකස්‌ කළ නිර්මාණයක්‌ යෑයි තාක්‍ෂණ ශිල්පීහු සනාථ කළහ.

මෙකී සාවද්‍ය චිත්‍රපටය බෙදාහැරීමේ කොන්ත්‍රාත්තුව ගත් ෙ-.ඩී.එස්‌. කණ්‌ඩායමේ අරමුණ වූයේ ආරක්‍ෂක ලේකම්, හමුදාපති හා වන්නි මෙහෙයුම දියත් කළ හමුදා ප්‍රධානීන් හේග් නුවර ජාත්‍යන්තර අධිකරණය වෙත ගෙනඑමයි. මෙම වීඩියෝ පටය රසායනාගාර පරීක්‍ෂාවට ලක්‌ කිරීමේදී මියගිය අයකු තම පාදය උස්‌සා යළි පහත් කරන අයුරු ද සනාථ විය.

එමගින් ෙද්‍රහීන් කණ්‌ඩායමේ සැලසුම ව්‍යර්ථ විය. මෙම තත්ත්වය මැද චැනල් ෆොa රූපවාහිනිය පසුගිය 7 වැනිදා රාත්‍රියේ උතුරේ අවතැන්වූවන්ගේ කඳවුරුවල ජනතාව මඩේ වැතිරී සිටින බවත් ඔවුන්ට නැඟිටීමට පවා පණක්‌ නැති බවත් දක්‌වන තවත් වීඩියෝ පටයක්‌ විකාශනය කරනු ලැබීය. මෙවරත් චැනල් ෆොa සංවිධානය පැවසුවේ එකී වීඩියෝ පටය ද ජංගම දුරකථනයකින් වීඩියෝගත කළ දෙයක්‌ බවත් එය ලබාදුන්නේ වෝ විතවුට්‌ විට්‌නස්‌  කණ්‌ඩායම බවත්ය. එහෙත් මේ දෙවැනි වීඩියෝ පටය ද ජර්මනියේ ෙ-. ඩී. එස්‌. කණ්‌ඩායමේ ක්‍රමවේදයක්‌ යෑයි වාර්තා විය. මේ වීඩියෝ පටය චැනල් ෆොa රූපවාහිනිය විකාශනය කළේ යුනිසෙෆ් නියෝජිත ෙ-ම්ස්‌ එල්ඩර්ගේ ප්‍රකාශය තහවුරු කරනු සඳහා යෑයි සනාථ විය.

මෙම යුනිසෙෆ් නියෝජිතයා විදේශ මාධ්‍ය අමතමින් උතුරේ කඳවුරුවල ද්‍රවිඩ ජනතාව සාගින්නේ මියයන බවට අසත්‍ය ප්‍රචාර දියත් කර තිබිණි. මේ නිසාම මොහුව මෙරටින් පිටුවහල් කරන්නැයි නියෝග ලැබිණි.

ෙ-ම්ස්‌ එල්ඩර් තානාපති වරප්‍රසාද උල්ලංඝනය කරමින් තවදුරටත් ක්‍රියා කිරීම නිසා මෙරටින් පිටුවහල් කිරීමට ගත් තීරණය අවලංගු කිරීම පිණිස විවිධ පාර්ශ්වයන් විසින් දැඩි ලෙස උත්සාහ කර තිබේ. එල්ඩර්ව පිටුවහල් කිරීමට ගත් තීරණය ගැන තමා ජනාධිපති සමග සාකච්ඡා කරන බවට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ මහ ලේකම් බෑන් කී මූන් ද පවසා තිබිණි.

එ අතර යුනිසෙෆ් නියෝජිතවරියක්‌ වූ සාරා ක්‍රෝවේ පැවසුවේ එල්ඩර්ව පිටුවහල් කිරීමට මුල්වූ හේතූන් ගැන ශ්‍රී ලංකා රජයෙන් නිදහසට කරුණු විමසන බවයි.

මේ අතර කොටි ත්‍රස්‌තවාදීහු දේශීය එන්.ජී.ඕ.  සංවිධානවල හැඳුනුම්පත් භාවිත කරමින් තම බුද්ධි උපාය මාර්ගයන් දියත් කළේ කෙසේද යන්න තවදුරටත් තහවුරු කෙරෙන තොරතුරු ආරක්‍ෂක බලධාරීහු වෙත ලැබිණ.

මේ තොරතුරුවලට අනුව උතුරුමැද පළාතේ එන්.ජී.ඕ. සංවිධානයක ප්‍රධානියා ලෙස ක්‍රියා කළ නව මෝහන් හෙවත් සුභූ සහ ඔහුගේ සහායක වසන්තන් විසින් අවතැන්වූවන්ගේ කඳවුරුවල සිටි කොටින්ව කොළඹට ගෙනවිත් තිබේ. මේ කොටි ත්‍රස්‌තයන්ව සුභූගේ කැබ් රථයෙන් ප්‍රවාහනය කිරීම සඳහා එකී එන්.ජී.ඕ. සංවිධානයේ හැඳුනුම්පත් පවා ලබාදී ඇත.

මෙකී එන්.ජී.ඕ. ආයතනය ද්විත්ව චරිතයක්‌ රඟ දැක්‌වුවත් එවකට උතුරේ සිටි පොලිස්‌ බලධාරීහු එහි කටයුතු හා වාහනවලින් ප්‍රවාහනය කරන පිරිස්‌වල අනන්‍යතාව විමර්ශනයට ලක්‌ කර නැත.

මෙම එන්.ජී.ඕ. සංවිධානයට බත්තරමුල්ලේ “සමගිපුර” නිවසක්‌ ද තිබූ අතර එහි ස්‌ථානගතව සිටියේ පොට්‌ටුඅම්මාන්ගේ ටොසී බුද්ධි සේවාවට සම්බන්ධ රේවදන් නමැත්තායි.

කොටින්ට බුද්ධි තොරතුරු සැපයූ යුද හමුදාවේ ලුතිනන් කර්නල්වරයකු අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පසු පුපුරණ ද්‍රව්‍ය අඩංගු කබායක්‌ සමගිපුර ප්‍රදේශයේ පිහිටි නිවසේ තිබී හමුවිය. එහෙත් සමගිපුර ප්‍රදේශවාසීන්ට මෙම නිවසේ ක්‍රියාත්මක වන අබිරහස්‌ ක්‍රියාදාමය වාර්තා වූයේ නැත.

බුද්ධි අංශ විසින් මෙකී නිවස වටලා එහි සිටි රේවදන්ගේ තවත් සහකරුවකු වන “දාසන්ව” අත්අඩංගුවට ගනු ලැබීය. එහෙත් එ වන විටත් රේවදන් හා සුභූද වසන්තන් ද මෙරටින් පැනගොස්‌ ඇතැයි අනාවරණය විය. එ සඳහා සහාය වී ඇත්තේ එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරිකයකු යෑයි වාර්තා විය.

මේ එන්.ජී.ඕ. සංවිධානයේ අනුරාධපුර කාර්යාලයේ ප්‍රධානියා කොළඹට බෝම්බයක්‌ ප්‍රවාහනය කළ කොටි ත්‍රස්‌තවාදියාට නවාතැන් පවා සපයා ඇතැයි තවදුරටත් හෙළි විය. මෙලෙස කොටින්ට සහාය වූ එන්.ජී.ඕ. සංවිධානය හා එහි ප්‍රධානියාගේ ක්‍රියාකලාපය ගැන ආරක්‍ෂක ලේකම්වරයා වෙතද පැමිණිලි ලැබී ඇතැයි වාර්තා විය.

මැලේසියාවේදී අල්ලාගත් කොටි ආයුධ ජාලයේ ප්‍රධානී කේ. පී. විසින් කොටින්ට වසර ගණනාවක්‌ තිස්‌සේ සහාය වූ එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරීන් හා ව්‍යාපාරික පාර්ශ්වයන් කවුරුන්දැයි අනාවරණය කර තිබිණි.

කේ.පී.ගේ හෙළිදරව්ව මේ එන්.ජී.ඕ. සංවිධානයේ රහස්‌ මෙහෙයුමින් සනාථ නොවන්නේද? මේ අතර කොටින්ව විනාශ කිරීම සඳහා ගුවන් හමුදාව ඉමහත් මෙහෙයක්‌ කළේ එම්. අයි. 24, එම්. අයි. 17 කෆීර් හා මිග් ප්‍රහාරක යානා නියමුවන්ය.

එහෙත් ගුවන් හමුදාවට කොටින්ව පරාජය කිරීම සඳහා සහායවීමට ඉඩ ලැබුණේ කෙසේද යන්න යුරෝපා කොටි ජාලය විසින් හෙළි කර ඇත. මේ එම හෙළිදරව්වයි. “කොටි සංවිධානය පරාජය වූයේ චීනය, රුසියාව, පකිස්‌තානය හා ඉරානය විසින් යුද අවි සැපයීම නිසා යෑයි ලොව පුරා සිටින ද්‍රවිඩයන් චෝදනා නඟති. මිග් එකකය අපව විනාශ කළා යෑයි දෝෂාරෝපණය කරන ද්‍රවිඩයන් ද සිටී. එහෙත් කොටි සංවිධානය මුහුණපෑ බරපතල ප්‍රශ්නය වූයේ ඊශ්‍රායලය විසින් ගුවන් හමුදාවට සැපයූ සර්වර් මාර්ක්‌-සස සහ බ්ලූහොරයිසන් නම්වූ නියමුවන් රහිත ගුවන් යානායි.

මෙලෙස කොටි ගුවන් හමුදාව ගැන පවසද්දී තවත් අරුම පුදුම සිද්ධියක්‌ අනාවරණය විය. එ ගුවන් හමුදාවේ සී. 130 චාලි හෙවත් හර්කියුලිස්‌ යානාවේ එන්ජිමක කොටසක්‌ මාලබේ යකඩ පට්‌ටලයක බාස්‌ කෙනකු ලවා සකස්‌ කර ගැනීමයි.

මේ බව හර්කියුලස්‌ යානා නිෂ්පාදනය කරන ලෝ පූජිත ලොක්‌හිඩ්  සමාගම පවා නොදනී. ලෝකයේ ගුවන්යානා කඩාවැටීම් පිළිබඳ නිරීක්‍ෂණය කළ ඇමරිකානු එෆ්.එ.එ. ආයතනය පවා වරක්‌ පැවසුවේ නියම අමතර කොටස්‌ වෙනුවට ව්‍යාජ කොටස්‌ යෙදීමෙන් අනතුරු සිදුවී ඇති බවයි.

මෙහිදී ගුවන් හමුදා බලධාරීහු එකී එන්ජිමේ කොටස්‌ පිළිබඳ ඇතිවන තත්ත්වයන් ගැන සියලු වගකීම ද “යකඩ බාස්‌” වෙත පවරනු ලැබීය. මේ සම්බන්ධයෙන් ගුවන් හමුදාව පවසා ඇත්තේ මේ අමතර කොටස්‌ සඳහා විශාල විදේශ විනිමය පිරිවැයක්‌ දැරීමට සිදුවීමත් කෙටි කලකදී එය ගෙන්වා ගැනීමට නොහැකිවීමත් නිසා මෙරට නිපදවීමේ හැකියාව සොයා බැලූ බවයි.

එසේනම් ශ්‍රී ලන්කන් ගුවන් සේවාවද එයාර් බස්‌ යානාවේ කොටස්‌ මෙරට “යකඩ බාස්‌”ලාට කියා සාදාගත යුතුද? මේ අමතර කොටස්‌ ගැන ප්‍රමිති සහතිකයක්‌ දුන්නේ කවුද? නියම ගුවන් යානා අමතර කොටස්‌ වෙනුවට “හොර” අමතර කොටස්‌ යොදවා හර්කියුලිස්‌ යානාව ගුවන්ගත කිරීමෙන් එහි යන ගුවන් හමුදා නිලධාරීන්ගේ හා සෙබළුන්ගේ ජීවිත ගැන වගකියන්නේ කෙසේද? මෙය ඉතාම බරපතල සිද්ධියකි. මෙලෙස හොර අමතර කොටසක්‌ හර්කියුලිස්‌ යානාවට සවි කිරීමේ සිද්ධිය යටගසා ඇතැයි වාර්තා වේ. මෙයට වසර කීපයකට පෙර සිටි ගුවන් හමුදාපතිවරයකු යටතේ ගුවන් යානා රැසක්‌ කඩා වැටීමේ සිදුවීම් අමතක නොකළ යුතුය.

මේ සතියේ ආරක්‍ෂක කරළිය දෙස විමර්ශනය කරද්දී කොටි ත්‍රස්‌තයන්ට සමාව දෙන ලෙසත් කොටින්ව හඹා යැම නිමාවට පත් කරන ලෙසත් ඇතැම් පාර්ශ්වයන් රජය වෙතින් ඉල්ලා ඇත. මේ වන විට අවතැන්වූවන්ගේ කඳවුරුවල සිට ත්‍රස්‌ත ක්‍රියා රැසකට සම්බන්ධ ත්‍රස්‌තයන් 200 කට අධික පිරිසක්‌ අසුවී තිබේ. මේ ඝාතකයන් මුදාහරින්න යෑයි ඉල්ලන්නේ ඇයි?

මෙකී ඉල්ලීමට සමගාමීව තවත් මෙහෙයුමක්‌ දියත් විය. එ ත්‍රස්‌තයන්ව පුනරුත්ථාපනය කිරීම සඳහා පුනරුත්ථාපන වැඩපිළිවෙළකට බ්‍රිතාන්‍යය බලධාරීහු සහයවීමයි.

කොටි ඝාතකයන්ව පුනරුත්ථාපනය කිරීමට සහය වන මෙම සංවිධානය බ්‍රිතාන්‍ය රජයට සම්බන්ධ අර්බුද වැළැක්‌වීමේ ජාලයයි.

බ්‍රිතාන්‍ය විදේශ හා ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයට සම්බන්ධ මේ සංවිධාන 2007 අගෝස්‌තු මාසයේදී එක්‌සත් රාජධානියේ සාමය ගොඩනැඟීමේ වැඩපිළිවෙළ නමින් ව්‍යාපෘතියක්‌ ඉදිරිපත් කරනු ලැබීය.

2007 සහ 2008 යන කාලය තුළ ස්‌ටර්ලින් පවුම් මිලියන දෙකක්‌ වැය කරමින් ක්‍රියාත්මක කිරීමට යෝජිත මෙම වැඩපිළිවෙළ මෙහෙයවීමට තෝරාගෙන තිබුණේ ශ්‍රී ලංකාවට එක්‌සත් ජාතීන්ගේ හමුදාවක්‌ කැඳවීමට යෝජනා කළ කොළඹ එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරියෙකි.

ශ්‍රී ලංකාවේ සාම සාකච්ඡා ඇරැඹීමට නම් ශ්‍රී ලංකාවේ රජයේ හමුදා බලයටම සමානව කොටි හමුදා බලයද සමාන විය යුතු යෑයි කියා සිටියේද මොහුයි.

වන්නි යුද මෙහෙයුම නතර කිරීමේ අරමුණින් යෝජනා වූ සාමය ගොඩනැඟීමේ ව්‍යාපෘතිය නමැති මෙකී රහස්‌ වැඩපිළිවෙළ සඳහා මණ්‌ඩලයක්‌ ද නිර්දේශ කර ඇත්තේ බ්‍රිතාන්‍ය බලධාරීන්ය.

ඊට කොළඹ බ්‍රිතාන්‍ය මහ කොමසාරිස්‌ කාර්යාලයේ දේශපාලන හා ආරක්‍ෂක අංශයේ ද  නිලධාරීන් ද ඇතුළත් කර තිබිණි.

මෙම රහස්‌ වැඩපිළිවෙළේ අරමුණ මෙයයි.

* නෝර්වීජියානුවන්ගේ සාම ක්‍රියාදාමයට තවදුරටත් සහායවීම

* රජය සහ කොටි අතර යළිත් සංවාදයක්‌ ඇති කිරීම. එ සඳහා බ්‍රිතාන්‍යයේ පුළුල් සබඳතා භාවිත කිරීම.

මේ කොටි බේරාගැනීමේ රහස්‌ වැඩපිළිවෙළ පිඹුරුපත් කළේ බ්‍රිතාන්‍ය ජාත්‍යන්තර සංවර්ධන දෙපාර්තමේන්තුව, විදේශ හා පොදුරාජ්‍ය මණ්‌ඩල කාර්යාල සහ ආරක්‍ෂක අමාත්‍යාංශයයි.

මින් මෙරට ආරක්‍ෂක ප්‍රතිපත්ති හා හමුදාමය කටයුතු නිරීක්‍ෂණය කිරීමට ද යෝජනා වී තිබිණි. එහෙත් රජය බ්‍රිතාන්‍ය බලධාරීන් හා කොළඹ එන්.ජී.ඕ. ප්‍රධානියාගේ වැඩපිළිවෙළට එකඟ වූයේ නැත.

දැන් අර්බුද වැළැක්‌වීමේ ජාලය යළිත් වරක්‌ වෙස්‌ මුහුණක්‌ මත මෙරටට සම්ප්‍රාපත්ත වී රජයේ ඇමැතිවරයකු සමග එක්‌වී ගිවිසුමක්‌ අත්සන් කර ඇත.

බ්‍රිතාන්‍යය මේ අන්දමට ඇෆ්ගනිස්‌තානයේ තාලිබාන් හා අල්කයිදා ත්‍රස්‌තයන් පුනරුත්ථාපනය කරන්නට ක්‍රියා කරන්නේද? මෙහිදී ජනාධිපතිවරයාගේ විමර්ශනයට ලක්‌ කළ යුත්තේ කොළඹ එන්.ජී.ඕ. ප්‍රධානියකු සමග හවුල්ව කොටි ඝාතක සමාගම බේරාගැනීමට රහස්‌ ව්‍යාපෘතියක්‌ දියත් කළ මෙකී බ්‍රිතාන්‍ය ජාලයට මෙරටට එමට ඉඩ ලැබීමයි. කොටින්ව පුනරුත්ථාපනය කිරීමට පෙර ඔවුන්ට ඇති චෝදනා පිළිබඳ විමසා නඩු පැවරිය යුතුය.

රජය තුළ තවදුරටත් නෝර්වීජියානු එන්.ජී.ඕ. ක්‍රියාකාරීන් සිටින බව මින් සනාථ නොවන්නේද? මේ අතර චැනල් ෆොa රූපවාහිනි සේවාව අවතැන්වූවන්ගේ කඳවුරු පිළිබඳ සාවද්‍ය වීඩියෝ පටයක්‌ විකාශනය කර පැය කීපයක්‌ ගතවීමට පෙර යුරෝපා කොටි ජාලය විසින් තවත් පුවතක්‌ ප්‍රචාරය කරමින් උතුරේ බංකර්වල සිටි සිවිල් වැසියන්ව ශ්‍රී ලංකා හමුදාව විසින් ඝාතනය කර ඇතැයි වෛද්‍ය සේවකයකු විසින් නෝර්වේ බලධාරීන්ට දන්වා ඇතැයි දක්‌වා තිබේ.  මේ නිසා ඉදිරි සතියේදී ජර්මනියේ සිටින ෙ-.ඩී.එස්‌. කණ්‌ඩායමෙන් තවත් සාවද්‍ය වීඩියෝ පටයක්‌ විනාශනය වීමට ඉඩ ඇත. මෙලෙස කොටි හිතවාදීහු ශ්‍රී ලංකා රජයේ ප්‍රතිරූපය විනාශ කිරීමට ක්‍රියා කරද්දී ඊට ප්‍රතිචාර දැක්‌වීමට රජයට නොහැකි වී ඇත්තේ අතිශයින්ම දුර්වල ප්‍රචාරක යාන්ත්‍රණයක්‌ නිසායි. කොටි පරාජය කළ නොහැකි යෑයි තරයේම කියා සිටි ඇතැමුන් අද රජයේ ඇතැම් ආයතනවල මාධ්‍ය උපදේශකයන් වී ඇති විටෙක කවර කතාද? වසර ගණනාවක්‌ තිස්‌සේ අබුසායස්‌ නමැති ත්‍රස්‌ත කණ්‌ඩායමට එරෙහිව සටන් වදින පිලිපීන රජය මේ සතියේදී එකී ත්‍රස්‌තයන්ව මර්දනය කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකා හමුදාවේ සහාය පැතීය.

මෙහිදී යුද හමුදාවේ මේජර් ජනරාල්වරයකු වූ මහින්ද සතුරුසිංහ පිලිපීන ආරක්‍ෂක හමුදාවේ ජ්‍යෙෂ්ඨ නිලධාරීන් හා ජනාධිපතිනි ග්ලෝරියා ආරෝගේ කාර්යාලයේ ඉහළ පෙළේ නිලධාරීහු අමතා කොටින්ව සමූල ඝාතනය කිරීමට මුල්වූ හේතූන් පැහැදිලි කරනු ලැබීය.

ත්‍රස්‌තවාදය මර්දනය කිරීමට කාර්යක්‍ෂම දේශපාලන හා හමුදා ක්‍රමවේදයන් අවශ්‍ය යෑයි හෙතෙම එහිදී කියා සිටියේය. ශ්‍රී ලංකා යුද හමුදා නිලධාරියා පිලිපීනයට පැමිණෙන විට එරට ජනාධිපතිනිය අබුසායස්‌ කණ්‌ඩායම සමග සාම සාකච්ඡා ආරම්භ කිරීමට නිලධාරීන් කණ්‌ඩායමක්‌ ද සූදානම් කර තිබිණි.

විදේශ රටක්‌ සිය රටේ ත්‍රස්‌තවාදය මර්දනය කිරීම සඳහා ශ්‍රී ලංකාවේ සහාය පැතුවේ මුල්වරටය. මේ අතර කොටින් විසින් දිවයිනේ ප්‍රදේශ කීපයක විනාශකාරී ක්‍රියා සිදු කිරීම සඳහා සලකුණු කර තිබූ සිතියම් 199 ක්‌ අටවන කාර්යසාධක බළකාය විසින් මුලතිව් ප්‍රදේශයේ තිබී සොයා ගැනිණි. පුත්තලම, කුරුණෑගල, හම්බන්තොට, මීගමුව, කළුතර, හැටන්, මොනරාගල, ගම්පහ, මාතලේ, අම්පාර, බදුල්ල සහ පොලොන්නරුව යන ස්‌ථානවල සිතියම් මෙලෙස අසුවී තිබේ.

කොළඹ ඇමරිකානු තානාපති කාර්යාල බලධාරීන් මෙරට අභ්‍යන්තර කටයුතුවලට මැදිහත් වන අයුරු සනාථවීමේ සිද්ධියක්‌ මේ සතියේ වාර්තා විය. ඇමරිකානු තානාපති බලධාරීහු කොළඹ ප්‍රධානතම සාම වෙළෙඳුන් දෙදෙනකු ඇමරිකාවේ සාම ආයතනයේ පැවැති සම්මන්ත්‍රණයකට යවනු ලැබූ අතර ඔවුන්ගේ කටයුතුවලට සහාය වූයේ වැඩබලන තානාපති නිලධාරී ෙ-ම්ස්‌ මුරේය. මේ සාම වෙළෙඳුන් දෙදෙනා සමුළුවට සහභාගිවීමෙන් පසු ඔවුන් සමග කටුනායක ගුවන්තොටුපළ වෙත පැමිණියේ ද එකී තානාපති නිලධාරියායි.

මේ අතර ඇමරිකාවේ කොටි ජාලය ජාත්‍යන්තර වෛද්‍ය සෞඛ්‍ය සංවිධානය නමින් ව්‍යාජ ආයතනයක්‌ ආරම්භ කර අරමුදල් එකතු කරන බව හෙළිවී ඇත. එහෙත් ඇමරිකානු බලධාරීන් රුද්‍රකුමාරන් නමැති කොටි එජන්ත ඇතුළු ඇමරිකානු කොටි ක්‍රියාකාරකම් මෙරට රජයෙන් සාක්‍ෂි ඉල්ලයි. මෙම සතියේ ආරක්‍ෂක කරලිය දෙස විමර්ශනය කරද්දී දිගු දුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ සිද්ධියට සම්බන්ධ හිටපු සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරී උඩුගම්පොලට එරෙහි විමර්ශන කටයුතු ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම විසින් යට ගසා ඇතැයි වාර්තා විය. දැන් මෙම කොමිසම අහෝසි වී තිබේ. මේ නිසා කොමිසමේ කටයුතු ගැන විශ්වාසය තැබිය හැකිද?

Read Full Post »

The necessity  of a Sri Lanka counter-insurgency operations institute

The Liberation Tigers of Tamil Eelam has been considered as one the most  ruthless terrorist organizations in the world. But  almost four months ago they were  successfully defeated  by the Sri Lankan armed forces. This success is the main talking point presently among international and local defence circles who believe that    the unique strategies adopted by  the Sri Lankan armed forces  was the chief reason for victory .

Many powerful nations, such as the United States, United Kingdom, Japan, China, Pakistan and India  are extremely anxious at the moment  to learn from Sri Lanka the new strategies introduced and put into operation in the battlefront by the  armed forces.

At the 6th Pacific Army Chiefs’ conference (PAAC VI) held recently  a number of powerful nations expressed their eagerness  to obtain information on this success from the Sri Lankan armed forces

The Sixth Pacific Army Chiefs’ Conference, held in Tokyo, Japan (24-27 August) was co-hosted by the USA and Japan. It was attended by 22 Army Chiefs from Asia Pacific countries, including Australia, India, Indonesia, Japan, Malaysia, Singapore and the US.

Sri Lanka Army Chief Lieutenant General Jagath Jayasuriya during his participation in the Conference held a record thirteen bilateral discussions with participating  other Chiefs of respective armies .

On his return he said that many participating Army Chiefs after taking stock of the successful completion of the Wanni humanitarian operations expressed their keen interest in a future military academia on Sri Lanka as a case study.

The participants expressed their desire to send high level military groups to Sri Lanka for this purpose.  The military chiefs also received a detailed account of the conduct of the insurgency operations and the victory won over LTTE terrorism from the visiting Commander of the Sri Lanka Army. The enthusiasm of these countries to obtain information on the military strategies adopted by Sri Lanka in their battle against terrorism showed how important the Sri Lanka armed forces initiatives  had been

A senior defence official at the Defence Ministry claimed that there were many request from these nations who were willing to make payment if Sri Lanka would  divulge these strategies  to them.

However, Sri Lanka has not formulated a plan to ‘sell’ these strategies to world, but continues sharing information free of charge.

Currently dozens of foreign military personnel are in Sri Lanka studying the strategies that the Sri Lanka military adopted  during the war  Although the Army Chief Jayasuriya  has on an earlier occasion told the media that there are plans to dissiminate,for a financial consideration, information on  the strategies adopted in the war against terrorism, still no proper plans have been finalized

South Africa, has a separate institute to educate any governments ,groups or individuals worldwide about the non- violent methods they adopted throughout their struggle. But this institute provides the  information on payment of a fee.  And by this method of payment  the institute and the South African government earns  a large sum of money.

If Sri Lanka had such a fee levying institute  many nations would be interested in making use of its services to obtain  information regarding the strategies and the latest military tactics adopted by the Sri Lankan armed forces   to defeat terrorism. Soon after assuming duties as the Commander of the Sri Lanka Army Lt. Gen. Jayasuriya said that since the world’s focus was  on Sri Lanka’s methodology  to win the war many countries would be keen to learn the Sri Lankan military training and planning methods . He commented that earlier, the world’s powerful militaries  used as guidelines  and training methods those used  by the British troops to suppress the Malay insurgency .

Although many armies in the world had during the 20th century and in the present century been engaged in many wars , including the Vietnam war, the Korean war, and the wars in Iraq and Afghanistan,the suppression of the Malay  insurgency is yet considered as the most successful military operation.

Due to this belief  in almost every military training institute in the world, the methodology used in suppressing the   Malay insurgency is considered  as the main subject  of study. Recently , the army Chief had said that Pakistan has sought training in counter-insurgency operations from Sri Lanka.

Admiral (retd) Wasantha Karannagoda, a former Sri Lankan Navy chief and currently the National Security Adviser, had said at an international naval seminar in Britain, that the strategies and tactics adopted by the Sri Lankan Navy to tackle the LTTE’s naval arm could be of use to other countries. This is  because in the conflicts of the future, the navy would be facing not battleships and destroyers but small and fast boats of non-state rogue navies which would be engaged in insurgencies, piracies and trafficking of various kinds, Karannagoda had added.

Whenever Sri Lankan high-ranking  military  officials visit other countries for studies or any other official work, there has  been an overwhelming demand for them to provide a  briefing  about how the  military successfully dealt with terrorism

This is due to the fact that in the Sri Lanka army, small group operations and the navy’s special Boat Squadron operations, played a very significant role against the Tamil Tigers.

Considering these facts, the government and the Ministry of Defence should take action to set up an  institute similar to that in South Africa which will provide training and strategic information  on  counter insurgencies operations to foreign nations . Another point is that there should be a plan to create a think-tank with the officers, who had carried out these strategies. Ten years ago when the Sri Lankan Army celebrated  its fiftieth anniversary, the army released a book containing the history and other military operations of the Sri Lankan Army However, many defence analysts claim that the book had  not recorded  most of the secret operations  carried out by the army and had not given proper coverage to  the war..

A senior military intelligence officer said that most of the army officers, who played a major role in the battle field  had  information about the secret military operations.  But no one had approached  them to get this information for future reference. Since most of them knew only of their specific role,  a centralized military authority should combine and collate their information and make it available   so that even if some officer leaves the country the future generations would know  of the strategies of the military operations.

However, if the authorities do  not take immediate action to address this issue, and that of setting up a counter – insurgency operations institute , foreign nations will make use of Sri Lanka’s strategies and  come up with their own institutes in the future .

The Malayan Insurgency

(1948 – 60) A period of unrest following the creation of the Federation of Malaya (precursor of Malaysia) in 1948. The Communist Party of Malaya, which was mostly Chinese, was alarmed at the special guarantees of rights for Malays (including the position of sultans) and began a guerrilla insurgency, which was supported by only a minority of the Chinese. British efforts to suppress the insurgency militarily were unpopular, especially their relocation of rural Chinese into tightly controlled ‘New Villages’; when the British addressed political and economic grievances, the rebels became increasingly isolated, and the emergency ended.

Malaya, 1948-1960

The Malayan Emergency was declared by Britain in response to an insurgent movement launched by the Malayan Communist Party (MCP), whose guerrilla forces were labelled communist terrorists or CTs. The British exercised hegemony over the region as the result of treaties of protection that were negotiated with local Malay rulers beginning in 1874. A number of these principalities were banded together in 1896 to form the Federated Malay States. Malaya, like other parts of Southeast Asia, was occupied by the Japanese during World War II.

This hiatus in colonial rule had serious implications for Malaya-as well as for French Indochina and the Dutch East Indies-with the rise of communist and nationalist movements. British control was restored in 1945 with an eye toward eventual decolonization. Even though the British initially legalized MCP activities, the communists rejected a proposal in 1947 to establish the Federation of Malaya. When all the Malay states-save for Singapore-became part of the federation in the next year, the communists charged that Britain wanted to exclude them from power by manipulating the independence process. The MCP leader, Chin Peng, advocated an immediate armed revolt. The insurgency began with the murders of three British rubber planters in June 1948. The Emergency was declared two days later. A force of between 10,000 and 12,000 guerrillas targeted civilians indiscriminately to cripple the ability of the colonial authorities to maintain order.

After initial setbacks, the British adapted a wide range of civil-military initiatives, including the Briggs Plan-a massive resettlement of thousands of people from jungle areas where they were vulnerable to guerrilla intimidation to the relative security of new villages.

Britain also prepared the local people for independence, which was granted in August 1957. By 1960, the Emergency was practically over and only scattered remnants of the once formidable guerrilla forces remained, mostly in secluded areas near the border with Thailand. The Malayan government finally declared the end of the Emergency in July 1960.

In September 1963, Malaysia came into being, consisting of the Federation of Malaya, the State of Singapore, and the colonies of North Borneo (now Sabah) and Sarawak. Britain relinquished sovereignty over Singapore, North Borneo, and Sarawak from independence day and extended the 1957 defense agreement with Malaya to apply to Malaysia. In August 1965, by mutual agreement, Singapore seceded from Malaysia and became a separate nation.

Read Full Post »

Older Posts »