Archive for September, 2009

Vishvanathan Rudrakumar, the newly crowned coordinator of the LTTE’s transnational government of Tamil Eelam (TGTE) is the antithesis of Velupillai Prabhakaran, the megalomaniac Tamil Tiger leader, whose cult like persona was synonymous with the separatist Tamil struggle for nearly three years.

Rudrakumar came from an urbane, Vellalar family, a major attribute for success in the conservative caste based Jaffna society. “He would have not have been at ease mingling with “Karaivar” boys’’, quipped a family friend referring to Rudrakumar’s absence in the Tamil militancy of the early eighties, when the fervor of Tamil nationalism ran high.

A twist of destiny in the form of the decimation of the top-rung leadership of the Liberation Tigers of Tamil Eelam (LTTE) had now forced the US based lawyer into the forefront of the separatist Tamil struggle. Yet, until very recently, till the Tiger chieftain met his maker near the Mullaitivu lagoon and his successor KP ended in Colombo in a high drama of extraordinary rendition, Vishvanathan Rudrakumar was merely a fellow traveler of the Eelam project, faithfully following the orders of Prabhakaran.

But, now, he is the senior most surviving LTTE member at large and is reorganizing the LTTE —— and facing an extradition order of the government of Sri Lanka.

His father, Marc Vishwanathan was a celebrated lawyer in the peninsula. He contested the Municipal Polls from the Tamil United Liberation Front, and was elected the Mayor of Jaffna.

The astute old man disassociated himself from the militancy throughout his career, even though his party TULF itself was instigating the nascent Tamil militancy of the day. His wife was a respected school teacher of the Jaffna Hindu Ladies College, the leading girls’ school in the peninsula. She later became the Vice Principal of the school.
The couple had three children, two sons and a daughter. Rudrakumar was the eldest and the most brilliant. The family later migrated to Australia while Rudrakumar moved to the United States.

Rudrakumar attended Jaffna Central College, one of the oldest educational institutions in the country. Jaffna Central College, a Methodist school known for its liberal values was a melting pot. There were a number of Sinhalese as well as Muslim students. One of them, R.K.Premachandra captained the college cricket team in the annual cricket encounter against St John’s College. Premachandra later joined the police and became a Senior Superintendent.

However things had taken a dramatic turn since the carefree sixties. By the time, Rudrakuamar finished high school in the mid seventies Jaffna was in a status of ferment.
Students were at the forefront of the anti government agitation, which did not confine itself to the peninsula and culminated in the police killing of Peradeniya University Medical student Weerasuriya.

Yet the cultural and intellectual life in the citadel of Tamil culture went on largely unhindered. Rudrakumar was a gifted orator and a debater. Many would visit to see him represent his school in regular debating duals with fellow schools in the peninsula. Those were the final years of Jaffna’s vibrant intellectual life. The nascent militancy was spreading its tentacles and a gun culture would soon replace Jaffna’s intellectual life.
But, Rudrakumar hardly had anything to do with the nascent Tamil militancy.

A childhood family friend quipped, it was because “perhaps, because he had little in common with the movement”- euphemism for the plethora of militant Tamil groups used by the Peninsular Tamils in the late seventies and early eighties.

“Those were the days the caste consciousness was still dominant. Rudrakuamar could have found it hard to mingle with Karaiyar caste boys from Velvetithurai.” “After all, militancy was a challenge to Jaffna’s feudal hierarchy, which destroyed it from within”
“But, I can assure you, he was a jovial fellow,” quipped the former friend who requested to remain unnamed.

Political activism

Rudrakumar dodged militancy and left for Colombo. Following the footsteps of the father, he enrolled at the Colombo Law College and graduated as an Attorney at Law. After the infamous anti Tamil pogrom in 1983, he migrated to the United States. However, political activism of Rudrakumar was unheard of till the mid 90s.

It was at that time when the LTTE tapped a new batch of technocrats from the Diaspora Tamils, which included Joe Maheswaran, the former Sidney correspondent of the Sydney Broadcasting Service, Siva Pasupathy, the former Sri Lankan Attorney General, and Rudrakumar. Both, Maheswaran and Rudrakumar represented the LTTE in the peace talks with the Ranil Wickremesimghe Administration. Rudrakumar was a member of the “expert’s panel,” which formulated the now discarded proposal for an Interim Self Governing Authority (ISGA).

“The role of the ‘constitutional experts’ in formulating the ISGA was largely symbolic,” said another source which had access to the LTTE at the time. “ISGA was formulated in Kilinochchi by Prabhakaran himself. Thamilselvam communicated to the Diaspora experts the leader’s wish. What they did was putt Prabhakaran’s dictates in legal jargon.”
Rudrakumar was one of the experts in the panel. The ISGA was a rude surprise to the yielding Wickremesinghe Administration, which soon collapsed at the hand of a constitutional coup by President Kumaratunga.

Since then tables have turned. And Mahinda Rajapaksa, Kumaratunga’s successor decimated the LTTE’s military wing —- and in the final decisive battle, made sure that none of the top-leaders of the LTTE would live to fight another day.

Now, with KP in the custody of the Sri Lankan government, Rudrakumar is destined to lead the LTTE for the next stage of the struggle.

He has been appointed as the Coordinator of the Transnational Government of Tamil Eelam.
Rudrakumar last week issued a booklet to brief the Tamil Diaspora of the Transnational Government of Tamil Eelam (TGTE).

The booklet describes TGTE as “a political formation to win the freedom of the Tamil people on the basis of their fundamental political principles of Nationhood, Homeland and Right of self-determination.”

It outlines its structure and the strategy. “The TGTE has not been established yet. For the purpose of establishing the TGTE an Executive Committee is in the process of being formed.”

Also, it adds that “activities in regard to the establishment of Working Groups on a country-wide basis are now in progress. “We are incorporating individuals who are willing to join and work in these Groups. Soon details of the Working Groups of each country will be published. The Advisory Committee previously announced will provide advice to the Executive Committees,” he states in the booklet.

“Steps will be taken to prepare electoral registers with the help of people’s organizations with the assistance of an accredited firm. On the basis of such electoral registers, an independent Election Commission conforming to international standards will hold elections to elect representatives to the TGTE.”

“Those representatives will constitute themselves as a Constituent Assembly and draft the constitution for the TGTE with the help of legal experts and suggestions from people’s organizations.”


Rudrakumar reneges on the central pillar of the LTTE ideology, which clings to a territorial base. The TGTE concedes territory and many other attributes which were part and parcel of the LTTE’s de-facto state-”The TGTE will not have a territorial base like traditional governments. Enforcement of sovereignty by enacting laws, defense of territory and taxation like traditional governments is not applicable to the TGTE.”

All the above sound wishful thinking, but the government of Sri Lanka is leaving no stone unturned.

The government has called for his extradition. Rudrakumar’s position as the legal advisor of the LTTE, a militant group designated as a Foreign Terrorist group by the State Department makes him liable to arrest under the US Law. However, the US position has been a one of double stranded —— which distinguishes “good terrorists” – loosely translated as Tamil Tigers, Chechans, Uigurs and Kurds etc., and bad terrorists of Global Salafi Jihad.
Three weeks back, Rudrakumar led a delegation of Diaspora Tamils to meet the US Under-Secretary of State for South Asia, Robert O’ Blake. Sri Lankan government lodged a strong protest regarding the meeting with the group, which it described as a group of LTTE front organisations.

We emailed a set of questions to Mr. Rudrakuamar, relating to TGTE and many other issues which would be in the interest of our readers. We had not received a response by the time this edition went to press.

(Lakbima News)

Read Full Post »

එක්‌ තරුණියක්‌ සයනයිඩ් කා නසී : අනෙක්‌ අය අත්අඩංගුවට

ගාල්ල පොලිසියේ විශේෂ කණ්‌ඩායමක්‌ සහ වවුනියාව පොලිසිය ඒකාබද්ධව ඊයේ (22 වැනිදා) දහවල් අත්අඩංගුවට ගනු ලැබූ එල්. ටී. ටී. ඊ. මරාගෙන මැරෙන තරුණියන් දෙදෙනාගෙන් එක්‌ අයකු සයනයිඩ් කා මියගොස්‌ ඇත.

එල්. ටී. ටී. ඊ. යේ මරාගෙන මැරෙන කාන්තාවන් දෙදෙනකු වවුනියාවේ සිටින බවට ගාල්ල පොලිසියට ලැබුණු තොරතුරක්‌ මත ගාල්ල පොලිසියේ උප පොලිස්‌ පරීක්‍ෂක වෙදගෙදර මහතා ඇතුළු නිලධාරීන් පිරිසක්‌ වවුනියාවට පැමිණ තිබේ. වවුනියාව පොලිසියේ දිසා අපරාධ විමර්ශන ඒකකයේ ස්‌ථානාධිපති නාලක ගුණසේකර මහතා ඇතුළු තවත් කණ්‌ඩායමක්‌ වවුනියාව උක්‌කුලංකුලම ප්‍රදේශයට යන විට මරාගෙන මැරෙන එල්. ටී. ටී. ඊ. තරුණියන් දෙදෙනා නිවසක සැඟවී සිටි බව පොලිසිය කියයි.

ඔවුන් දෙදෙනා අත්අඩංගුවට ගත් අවස්‌ථාවේදීම එක්‌ තරුණියක්‌ සයනයිඩ් කා මියගොස්‌ තිබේ. අනෙක්‌ තරුණියගෙන් කළ ප්‍රශ්න කිරීම්වලදී උක්‌කුලංකුලම පල්ලියක්‌ අසල ප්ලාස්‌ටික්‌ බැරල්වල දමා වළලා තිබූ මරාගෙන මැරෙන ඇඳුම් කට්‌ටල තුනක්‌, සී. 4 වර්ගයේ පුපුරණ ද්‍රව්‍ය කිලෝග්‍රෑම් 6 ක්‌, ඩෙටනේටර් 10 ක්‌ සොයා ගැනීමට පොලිසියට හැකි වී තිබේ.

මෙම එල්. ටී. ටී. ඊ, තරුණියන් දෙදෙනා කාලයක්‌ පුරා වවුනියාවේදී සිදු වූ මරාගෙන මැරෙන ත්‍රස්‌තවාදී ක්‍රියා සැලසුම් කළ බවට පොලිසියට තොරතුරු ලැබී ඇති අතර ඔවුන් දෙදෙනා සැඟව සිටි වවුනියාව උක්‌කුලංකුලම ප්‍රදේශයේ නිවස වවුනියාව හිටපු එල්. ටී. ටී. ඊ. පිස්‌තෝල කල්ලියේ නායක නෙරුප්පු නමැත්තාට අයත් බව ද හෙළිවී තිබේ.

දැනට පොලිස්‌ අත්අඩංගුවේ පසුවන එල්. ටී. ටී. ඊ. සාමාජිකාවගෙන් දිගින් දිගටම ප්‍රශ්න කරගෙන යන අතර මියගිය එල්. ටී. ටී. ඊ, කාන්තාවගේ මළසිරුර වවුනියාව පොලිසිය වෙත බාරදී තිබේ.

වවුනියාව පොලිසිය හා ගාල්ල පොලිසියේ නිලධාරීහු සිද්ධිය පිළිබඳව පරීක්‍ෂණ පවත්වාගෙන යති.


Read Full Post »

ආරක්‌ෂක හමුදාව උතුරු – නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල සංවර්ධන කටයුතු සඳහා ඉදිරියේදී දායක කර ගැනීමට නියමිත බවත්, යුද කාලසීමාවේ අවතැන්වූ පුද්ගලයන් උතුර – නැගෙනහිර ප්‍රදේශවල ඇති බිම් බෝම්බ ඉවත් කර සහතික කිරීමෙන් පසු නැවත පදිංචි කිරීමේ භාරදූර වගකීම ආරක්‌ෂක අංශ වෙත පැවරී ඇති බවත් ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා පැවැසීය.

ඒ මහතා එසේ පැවැසුවේ “දිවයින” පුවත්පතේ ප්‍රවෘත්ති කර්තෘවරයකු මෙන්ම මාධ්‍යවේදියකු ද වන චතුර පමුණුව මහතා “දිවයින ඉරිදා සංග්‍රහයට” ලියූ ලිපි එකතුවකින් සම්පාදනය කරන ලද “මව්බිමට ජය” කෘතිය එළිදැක්‌වීමේ උත්සවයේ ප්‍රධාන ආරාධිත අමුත්තා වශයෙන් සහභාගි වෙමිනි.

මෙම කෘතිය එළිදැක්‌වීමේ උත්සවය කොළඹ ජාතික පුස්‌තකාල හා ප්‍රලේඛන සේවා මණ්‌ඩල ශ්‍රවණාගාරයේදී පැවැත්විණි.

චතුර පමුණුව මහතා “මව්බිමට ජය” කෘතියේ පළමු පිටපත ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානි ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතාට පිළිගැන්වීය.

එහිදී තවදුරටත් කතා කළ ආරක්‌ෂක මාණ්‌ඩලික ප්‍රධානී ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා මහතා මෙසේ ද කීය.

“ඇත්තටම අද මං සතුටු වෙනවා චතුර පමුණුවගේ “මව්බිමට ජය” නමැති පොත එළිදක්‌වන අවස්‌ථාවට එන්න ලැබීම ගැන. මට හුඟක්‌ හම්බවෙලා තියෙන්නේ යුද විශ්ලේෂකයන්. ඒ අයගේ ග්‍රන්ථ එළිදැක්‌වූ අවස්‌ථාවලටද මම සහභාගි වෙලා තිබෙනවා. නමුත් ඒ ග්‍රන්ථවලට වඩා විශේෂිත වූ වෙනසක්‌ චතුරගේ පොතෙන් දකිනවා. මේක කාලෝචිත ග්‍රන්ථයක්‌.

යුද්ධය නිමාවෙලා මාස හතරකට ආසන්නයි. ජනාධිපතිතුමාගේත්, ආරක්‌ෂක ලේකම්තුමාගේත් නිවැරදි මගපෙන්වීම, නිවැරදි නායකත්වය තුළින් අවුරුදු තිහක්‌ තිස්‌සේ මේ රට වෙලාගෙන තිබුණු කුරිරු ත්‍රස්‌තවාදය නැත්තටම නැති කරන්න හැකිවුණා. මං යුද හමුදාපති ධුරයේ ඉන්නකොට කිව්වා මේ යුද්ධය තවත් හමුදාපතිවරයකුට පවරන්නේ නෑ කියලා. දැන් ඒ දේ ඉටුකර හමාරයි. ඒ සඳහා මටත් ආරක්‌ෂක අංශවලටත් ධෛර්ය ශක්‌තිය ලැබුණේ ජනාධිපතිතුමාගේත්, ආරක්‌ෂක ලේකම්තුමාගේත් ශ්‍රේෂ්ඨ දේශපාලන නායකත්වය නිසයි. මාවිල්ආරුවෙන් පටන් ගත් යුද මානුෂීය මෙහෙයුම නන්දිකඩාල්හිදී ප්‍රභාකරන් නමැති මිනීමරු ත්‍රස්‌තවාදියා නැති කරන අවස්‌ථාව දක්‌වා ඒ ආශිර්වාදය උපදෙස්‌ ලැබුණා.

මේ සියලු යුද ජයග්‍රහණ සඳහා මාධ්‍ය විශාල දායකත්වයක්‌ ලබා දුන් අතර ඇතැම් මාධ්‍ය යුද ජයග්‍රහණ වළක්‌වන විවිධ ප්‍රචාර ගෙන ගියා.

දැන් කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ව මුළුමනින්ම විනාශ කරලා ඉවරයි. දැන් හුඟක්‌ දෙනා කල්පනා කරනවා ඇති යුද්ධයෙන් පස්‌සේ ආරක්‌ෂක අංශ මොනවද කරන්නේ කියලා දැනගන්න. දැන් රජයේ එකම බලාපොරොත්තුව මේ රට සංවර්ධනය කරන්න. ඒ සංවර්ධනය කරා යන ගමනේදී ආරක්‌ෂක අංශවලට ද වගකීමක්‌ පැවරී තිබෙනවා. ඒ යුද්ධයෙන් විනාශ වූ උතුරු – නැගෙනහිර ප්‍රදේශ සංවර්ධනය කිරීමේ ක්‍රියාවලියට දායකත්වය සපයන්න. උතුරු – නැගෙනහිර සිටි ජනතාව දැන් බොහෝ පිරිසක්‌ ඉන්නේ අවතැන් කඳවුරුවල. මේ අය නැවත පදිංචි කරවීමට අවශ්‍යයි.

එම ප්‍රදේශවල කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් වළ දැමූ බිම් බෝම්බ ඉවත්කිරීමේ කාර්ය ආරක්‌ෂක අංශ වෙත පැවරී තිබෙනවා. අද විවිධ පිරිස්‌ කිඹුල් කඳුළු හෙළමින් බොරුවට කෑගහනවා. උතුරු නැගෙනහිර ජනතාව ඉක්‌මනින් ඒ ප්‍රදේශවල පදිංචි කරවන්නේ නෑ කියලා. මං ඒ අයට කියන්න කැමතියි ජනතාව නැවත ඒ ප්‍රදේශවල පදිංචි කරවන්න පුළුවන් වෙන්නේ වළ දමා තිබෙන බිම් බෝම්බ ඉවත්කර ආරක්‌ෂක අංශ සහතික කිරීමෙන් පසුව බව. ආරක්‌ෂක පියවරවල්වලට බාධා නොවන අයුරින් තමයි අපි ඒ පුද්ගලයන් නැවත පදිංචි කිරීම් කළයුත්තේ”

පාරිසරික කටයුතු පිළිබඳ අමාත්‍ය පාඨලී චම්පික රණවක මහතා(

“මේ රටේ ජනතාව අද යම්කිසි නිදහසක්‌ භුක්‌ති විඳිනවා නම් ඒ අපේ රටේ වීරෝදාර රණවිරුවන් නිසා. අවුරුදු තිහක්‌ මේ රටම ම්ලේච්ඡ කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් වෙලාගෙන තිබුණා. කොහොම හෝ අද ඒ ම්ලේච්ඡයින් සදහටම මේ රටින් පලවා හැර තිබෙනවා. ජනාධිපතිතුමාගේ නිවැරදි දේශපාලන නායකත්වය නිසයි මේ තරම් ඉක්‌මනට යුද්ධය නිමා කිරීමට හැකිවුණේ.

දිවයින ප්‍රධාන කර්තෘ ගාමිණී සුමනසේකර මහතා – ප්‍රභාකරන්ට මහත්තයා යෑයි නොලියූ පෑන් තිබුණේ “දිවයිනේ” අපටයි.

ත්‍රස්‌තවාදය මුලිනුපුටා දැමීමට නම් වේළුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් මෙන්ම ඔහුගේ ජනඝාතක හමුදාව විනාශ කළ යුතුය යන ආස්‌ථානයෙහි ස්‌ථිරව සිටි ප්‍රමුඛ මාධ්‍ය ආයතනයක්‌ නම් “දිවයින” යි. “දිවයින” හා අයිලන්ඩ් පත්‍රවල කිසිවෙක්‌ ප්‍රභාකරන්ට මහත්තයා හෝ මිස්‌ටර් ප්‍රභාකරන් කීවේ නෑ. එහෙම නොකීවා පමණක්‌ නොව ප්‍රභාකරන් ජනඝාතක, ජනපීඩක ෆැසිස්‌ට්‌වාදී වර්ගවාදී සාහසිකයෙක්‌ බව ලිවීමට තරම් “දිවයිනේ” අපට ශක්‌තියක්‌ තිබුණා.

ප්‍රභාකරන්ගේ නම අසා කකුල් වෙව්ලූ ඇතැම් නිවට නායකයන් හමුදාව දුබල කරද්දී “දිවයින” ඒ හමුදාව සමඟ සිටියා. ඔවුහු අප වෙනුවෙන් දිවි පිදුහ විශේෂාංගය අප පටන් ගත්තා. රට වෙනුවෙන් දිවි දුන් විරු දරුවන් ඇගැයීමට අපි පෙරමුණ ගනිද්දී අපට අවි ජාවාරම්කරුවන් කීවා. ජාතිවාදීන් කීවා, වර්ගවාදීන් කීවා. එහෙම කිය කියා තවලම් ගියා. සුදු නෙළුම් ව්‍යාපාර ගෙනිච්චා. ඒත් ඒ හැම දෙනාම කළේ ප්‍රභාකරන් පිම්බවීම. ඊළමට උදව්දීම බව අපි පැහැදිලිව කීවා. ඇන්ජීඕ කාරයො විතරක්‌ නෙවෙයි මාධ්‍ය මිතුරොත් “දිවයින” ජාතිවාදී හොරණෑවක්‌ බව කීවා.

ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතාගේ සම්ප්‍රාප්තියත් සමඟ “දිවයින” ඉදිරිපත් කළ මතයට පිළිගැනීමක්‌ ලැබුණ . දේශපාලන නායකත්වයේ අලුත් පිබිදීම ප්‍රභාකරන් පමණක්‌ නොව ඔහුගේ දෙස්‌ විදෙස්‌ මිත්‍ර සමාගම් කළඹවන්නක්‌ වුණා. ඒ විජයග්‍රහණය මව්බිමට ලබා දුන්න. අමිල මෙහෙවරක්‌ කළ හමුදා අංශයන්ට නායකත්වය දුන් ගෝඨාභය රාජපක්‍ෂ ආරක්‌ෂක ලේකම්තුමාට වගේම මේ අභීත සෙන්පතියන්ට අපි සදා ණයගැතියි. ජෙනරාල් සරත් ෆොන්සේකා සෙන්පතියන්ට අයෝමය ශක්‌තියත්, බලයක්‌ ලැබුණා. මාවිල්ආරු සිට නන්දිකඩාල් කලපුව දක්‌වා ගිය ඒ ගමන ලෙයින් රුධිරයෙන් ඉතිහාසය ලිවීමේ අධිෂ්ඨාන පාරමිතාවක්‌ වූවා. මේ වීරයන්ට මතු මතුව බිහිවන පරම්පරාවල් ණයයි. ඔවුන් රටට දිනා දුන් දෙවන නිදහස අර්ථවත් කිරීමේ වගකීම අද ජාතියට පැවරී තිබෙනවා.

චතුර පමුණුව වැනි මාධ්‍යවේදීන් සිය තාරුණ්‍යය ප්‍රකම්පිත කළ ත්‍රස්‌තවාදයට එරෙහිව ලීවේ මරණය හිස උඩ තබාගෙනයි. ඔවුන්ට තිබුණේ ජාතික ප්‍රාර්ථනා සුවඳ දෙන ප්‍රාර්ථනා. ඇන්. ජී. ඕ. සල්ලි නැති, පොදු ජනතාවගේ දුක කඳුළ දැනුණු ජාතියේ රිද්මය දැනුණු චතුර වගේ තරුණයන් අද මා සමඟ ඉන්නේ. මට ආඩම්බරයි ඔවුන් ගැන.

වීරෝදාර සෙන්පතිතුමනි, මේ බිමේ ඔබගේ විරුවන්ගේ ලෙය ගලාගියේ කොතරම් දැයි මා දන්නේ නෑ. අපට ජීවිතයක්‌ දීමට ඔබත් ඔබගේ සගයිනුත් කැප වූවා. එහෙම කළ හැක්‌කේ අදීන මනසක්‌ සහිත විශිෂ්ටයන්ටයි. ඔබ මේ ලක්‌ මවගේ ණය ගෙවූ උදාර සෙන්පතියෙක්‌. මේ ග්‍රන්ථය ඔබට පිදෙන්නේ ඒ නිසයි. ඔබ මෙහි විශේෂ අමුත්තා වන්නේ ඒ නිසයි. ඔබ වැනි විරුවන් සමඟ ඔවුන්ගේ සුසුම් සමඟ මේ ශාලාව තුළ රැඳීමත් මට මහත් අභිමානයක්‌.

“දිවයින” ඇරැඹූ ගමනේ එක්‌ ඵලයක්‌ තමා චතුර ලියූ මේ පොත. “දිවයින” ට ඒ ගමන යන්නට දිරි දුන් තවත් රැසක්‌ ඉන්නවා. විශේෂයෙන් උපාලි පුවත්පත් සමාගමේ සභාපතිනිය ලක්‌මණී වෙල්ගම මැතිනිය, අපගේ කළමනාකාර අධ්‍යක්‍ෂ නිමල් වෙල්ගම මහත්මා ඒ වගේම මට පෙර “දිවයින” මෙහෙයවූ ඒ ජ්‍යෙෂ්ඨ කතුවරුන් සමකාලීන සගයන් ඒ හැම දෙනාම මෙහිදී සිහිපත් කළ යුතුය ි.

මෙම අවස්‌ථාවට මහරගම චන්ද්‍රසේකරාරාමයේ ශාස්‌ත්‍රපති මොලමුරේ නන්දාරාම හිමිපාණන් ඇතුළු මහා සංඝරත්නයද, බස්‌නාහිර පළාත් සභා අමාත්‍ය උදය ගම්මන්පිල, “අයිලන්ඩ්” පුවත්පතේ ප්‍රධාන කර්තෘ ප්‍රභාත් සහබන්දු, සරසවි ප්‍රකාශන අධිපති එච්. ඩී. ප්‍රේමසිරි යන මහත්වරුන්ද, යුද හමුදා නිලධාරීන්ද , මාධ්‍යවේදීන්ද ඇතුළු විශාල පිරිසක්‌ සහභාගි වූහ.

Read Full Post »

හිටපු සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි කුලසිරි උඩුගම්පොල

දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ මෙහෙයුමේදී උඩුගම්පොල නමැත්තා ක්‍රියා කළේ කෙසේද යන්න වැඩිදුරටත් හෙළිවී ඇත. මේ පොලිස්‌ නිලධාරියා බලයෙන් උමතු වී සිටි බව සනාථ වූවේ අතුරුගිරියේ චාරිකාවක යෙදෙන බව එවකට මහනුවර ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිaස්‌ අධිකාරිවරයාට හා නුගේගොඩ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරිට නොදැන්වීමයි. මේ හැර මෙකී කණ්‌ඩායම අත්අඩංගුවට ගත් බව මානව හිමිකම් කොමිසමට පවා දැන්වීමට උඩුගම්පොල ක්‍රියා කළේ නැත. දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ෙද්‍රdaහී ක්‍රියාව සිදුවී මේ වන විට වසර 7 1/2 ගත වී ඇත. ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම විසින් උඩුගම්පොලට එරෙහි චෝදනා විස්‌සක්‌ අඩංගු චෝදනා පත්‍රයක්‌ යවා ඇති අතර චූදිතද ඊට ප්‍රතිචාර එවා ඇතැයි පොලිස්‌ මූලස්‌ථාන ආරංචි මාර්ග කියා සිටියි. එසේනම් මෙරට ආරක්‍ෂක හමුදා ක්‍ෂේත්‍රය තුළ මහත් ආන්දෝළනයකට ලක්‌වූ මේ සිදුවීම ගැන ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම කඩිනමින් ක්‍රියා නොකිරීම මවිතයක්‌ නොවන්නේද.

මිලේනියම් සිටි දුරදිග මෙහෙයුම පාවාදීමේ ලිපිගොනුව අතුරුදන්. සැප්තැම්බර් මස 13 “දිවමිණ.”

මෙරට ඉතිහාසයේ සිදුවූ විශාලතම පාවාදීම අතුරුගිරියේ මිලේනියම් සිටි නිවාස සංකීර්ණයේ ස්‌ථානගතව සිටි දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමයි. 2002 ජනවාරි 2 වැනිදා මහනුවර නිල සුනඛ අංශයේ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි කුලසිරි උඩුගම්පොල තමන් උසස්‌ නිලධාරීන්ටද නොදන්වා අතුරුගිරියට පැමිණ සිදුකළ මෙම ක්‍රියාදාමය නිසා මෙතෙක්‌ රහසිගතව ක්‍රියාත්මක වූ ලෝන් රේඡ් ගෲප් හෙවත් දිගුදුර විහිදුම් බළකාය මෙහෙයවන්නේ කවුරුන්ද හා ඊට සම්බන්ධ ද්‍රවිඩ චර පුරුෂයන්ගේ රහස්‍යතාව හෙළිවිය.

එහෙත් දැන් සිදුවන්නේ කුමක්‌ද?

පොලිස්‌ මූලස්‌ථානයේ විනය හා කල්ක්‍රියා පිළිබඳ නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිවරයා ජාතික පොලිස්‌ කොමිසමේ ලේකම්ගේ චෝදනා 20 ක්‌ යටතේ චෝදනා පත්‍ර කෙටුම්පත්කර මූලික විමර්ශන ලිපි ගොනුද සමග 2006 පෙබරවාරි 28 වැනිදා යොමුකරනු ලැබීය. මොහුට චෝදනා පත්‍ර භාරදී ආයතන සංග්‍රහය ප්‍රකාර විනය පරීක්‍ෂණයන් පවත්වන්නැයි නැවතත් නිර්දේශ කර තිබුණි. එසේම මේ වසරේ ජුනි මාසයේදී යළිත් වරක්‌ විනය හා කල්ක්‍රියා නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිවරයා උඩුගම්පොලට එරෙහිව විනය පරීක්‍ෂණය කොළඹ සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරී කාර්යාලයේ පැවැත්වීමට යෝජනා කළේය.

එහෙත් ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම ඒ ගැන කඩිනමින් ක්‍රියා කළේද? දැන් පොලිස්‌ කොමිසම අහෝසි වී තිබේ. උඩුගම්පොලට චෝදනා පත්‍රයන් යෑවූ කොමිසම මෙතෙක්‌ කල් එනම් වසර 3 1/2 ක්‌ කුමක්‌ කළේද යන්න බරපතල ප්‍රශ්නයකි.

පොලිස්‌ මූලස්‌ථාන ආරංචි මාර්ග දක්‌වන අන්දමට මේ පාවාදීමට අදාළ කොමිසමේ ඇති ලිපිගොනුව පවා එහි නිලධාරිනියක්‌a විසින් වසා දමා ඇතැයි වාර්තා වේ.

මෙහිදී නැඟෙන ප්‍රශ්නය නම් උඩුගම්පොලට එරෙහිව කපිතාන් නිලාම්ගේ දිගුදුර විහිදුම් බලකාය පැවරු මානව හිමිකම් නඩුවේ තීන්දුව පවා 2004 ජනවාරි 30 වැනිදා ප්‍රකාශයට පත්වීමත් පොලිස්‌ කොමිසම ක්‍රියා නොකිරීමත්ය.

මේ මානව හිමිකම් නඩුව ඉල්ලා අස්‌කරගන්නා ලෙස ඉල්ලමින් එකී දිගුදුර විහිදුම් කණ්‌ඩායමට දැඩි බලපෑම් එල්ල වුවත් ඔව්හු ඊට එකඟ වූයේ නැත. මෙහිදී අධිකරණය තීරණය කළේ සෑම පාර්ශ්වකරුවකුටම රුපියල් 750000 ක්‌ බැගින් ගෙවිය යුතු බවත්ය උඩුගම්පොලද රුපියල් 50000 බැගින් ගෙවිය යුතු යයි අධිකරණය විසින් නියෝග කෙරුණි. දිගුදුර විහිදුම් බලකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමත් සමග කොටි විසින් ද්‍රවිඩ බුද්ධි කණ්‌ඩායමක්‌ ඝාතනය කෙරුණි. මේ එම ගඩාපි. 2002 ජනවාරි විද්‍යාදරන් හෙවත් නිකී, 2002 පෙබරවාරි 9 කැලරි හෙවත් ගඩාපි, 2002 ජුලි 22 අරින්ජාන් හෙවත් යමින්ද රාජන්, 2002 දෙසැම්බර් ගනේෂමූර්ති හෙවත් නිලන රාජන්, 2003 ජනවාරි 3 නාසියර් හෙවත් පුලේන්ද්‍රරාජා, 2003 මාර්තු 18 රගුපන් හෙවත් රගු, 2003 අප්‍රේල් 13 රංජන් හෙවත් වර්ධන්, 2003 අප්‍රේල් 26 අශෝන් දේවරාජා, 2003 මැයි 21 මාස්‌ටර් හෙවත් කුමාර් පෙරුමාල්, 2002 අගෝස්‌තු 14 දේවදාස්‌, 2002 දෙසැම්බර් 2 අසිස්‌, 2003 අප්‍රේල් 23 යශෝධරන්, 2003 මැයි 19 සූරියන්, 2003 අගෝස්‌තු 3 රිල්වාන්, 2003 අගෝස්‌තු 8 ශන්මුගරාජා, 2003 සැප්තැම්බර් 14 සබාරත්නම්, 2004 ජනවාරි 31 යෝගරාජා හෙවත් එලොට්‌ මොහාන්.

සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි උඩුගම්පොල විසින් දිගුදුර විහිදුම් කණ්‌ඩායම අත්අඩංගුවට ගැනීමෙන් පමණක්‌ නතර වූයේ නැත. ඔහු එවකට යුද හමුදාපතිවූ ලයනල් බලගල්ලේට හා බුද්ධි ප්‍රධානි කපිල හෙන්දා විතාරනට එරෙහිවද නඩු පවරනු ලැබීය. එකල කොටින්ගේ වෙබ් අඩවියක මෙලෙස සඳහන් විය. “ද්‍රවිඩයන් ඝාතනය කිරීමට යොදවා තිබූ කණ්‌ඩායමක සුලමුල දැන් අනාවරණය වී ඇත. මේ පිළිබඳව පැවැති විශේෂ ජනාධිපති කොමිසමේදී උඩුගම්පලගේ ක්‍රියාදාමය අනාවරණය විය. “තමා” දිගුදුර විහිදුම් බළකාය රැඳී සිටි නිවස වැටලීමට පැමිණියේ අධිකරණ නියෝගයක්‌ මත යයි උඩුගම්පොල පැවසුවත් එම නියෝගය ඔහු කිසි විටෙක පෙන්නුම් කළේ නැත.

දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ මෙහෙයුමේදී උඩුගම්පොල නමැත්තා ක්‍රියා කළේ කෙසේද යන්න වැඩිදුරටත් හෙළිවී ඇත. මේ පොලිස්‌ නිලධාරියා බලයෙන් උමතු වී සිටි බව සනාථ වූවේ අතුරුගිරියේ චාරිකාවක යෙදෙන බව එවකට මහනුවර ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිaස්‌ අධිකාරිවරයාට හා නුගේගොඩ ජ්‍යෙෂ්ඨ පොලිස්‌ අධිකාරිට නොදැන්වීමයි. මේ හැර මෙකී කණ්‌ඩායම අත්අඩංගුවට ගත් බව මානව හිමිකම් කොමිසමට පවා දැන්වීමට උඩුගම්පොල ක්‍රියා කළේ නැත. දිගුදුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමේ ෙද්‍රdaහී ක්‍රියාව සිදුවී මේ වන විට වසර 7 1/2 ගත වී ඇත. ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම විසින් උඩුගම්පොලට එරෙහි චෝදනා විස්‌සක්‌ අඩංගු චෝදනා පත්‍රයක්‌ යවා ඇති අතර චූදිතද ඊට ප්‍රතිචාර එවා ඇතැයි පොලිස්‌ මූලස්‌ථාන ආරංචි මාර්ග කියා සිටියි. එසේනම් මෙරට ආරක්‍ෂක හමුදා ක්‍ෂේත්‍රය තුළ මහත් ආන්දෝළනයකට ලක්‌වූ මේ සිදුවීම ගැන ජාතික පොලිස්‌ කොමිසම කඩිනමින් ක්‍රියා නොකිරීම මවිතයක්‌ නොවන්නේද.

මෙහිදී අතුරුගිරිය මිලේනියම් සිටි දිගු දුර විහිදුම් බළකාය අත්අඩංගුවට ගැනීමට වගකිවයුතු කුලසිරි උඩුගම්පොල බේරා ගැනීම සඳහා එදා සිටි රජය දැඩි ලෙස උත්සාහ කළේය.

උඩුගම්පොලගේ ඥතියකු රුවන් ජයවර්ධන යන අන්වර්ථ නාමයෙන් දිගුදුර විහිදුම් බලකාය අත්අඩංගුවට ගැනීම සාධාරණීකරණය කිරීමටද උත්සාහ ගත් නමුත් ඒ සියලු උත්සාහයන් අසාර්ථක විය. මෙහිදී නැඟෙන ප්‍රශ්නය නම් රටේ හමුදාපතිත් බුද්ධි අංශ ප්‍රධානියාත් අධිකරණයට ගෙන යමින් අතිශය රහස්‌ගත බළකායක අනන්‍යතාවය හෙළි කිරීමට වගකිවයුතු පොලිස්‌ නිලධාරියකු පිළිබඳව පොලිස්‌ කොමිසම තම කටයුතු ප්‍රමාද කර ඇති බව සක්‌සුදක්‌ සේ පැහැදිලිය. මේ නිසා ස්‌වාධීන යයි හඳුන්වන මෙම පොලිස්‌ කොමිසමකින් ඇති ප්‍රතිඵලය කුමක්‌ද යන්න ජනතාවට ප්‍රශ්නයකි.

මේ සම්බන්ධයෙන් පොලිස්‌ කොමිසමේ බලධාරීන් කුමක්‌ පැවසුවත් එය නිදහසට කරුණක්‌ නොවේ. මෙරට නීතිය චෝදනාවන්ට ලක්‌ වූ පොලිස්‌ භටයකුට හා සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරිවරයකු යනුවෙන් දෙවිධියකට ක්‍රියාත්මක නොවේ. එසේ නම් දිගුදුර විහිදුම් බළකාය පාවාදීමට මුල් වූ පොලිස්‌ නිලධාරියාට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වීම ප්‍රමාද වූයේ කෙසේද?

මෙය ජනාධිපති සහ ආරක්‍ෂක ලේකම්ගේ දැඩි අවධානයට යොමුවිය යුතු කරුණකි.

Read Full Post »


Read Full Post »

Ever since the war in Sri Lanka ended, one question that has persisted is India’s role in the battle against the Liberation Tigers of Tamil Eelam.

New Delhi television’s Nitin Anant Ghokale in his latest book on LTTE’s Eelam 4 war has said the West wanted to save Prabhakaran and the other leaders of the terrorist movement at the last moment as they wanted to use the terrorist movement as a lever on Sri Lanka.

The author said the war has exhibited that any small nation could stand firm against the West and defeat terrorism.

Nitin Anant Gokhale, New Delhi Television’s(NDTV) Defence and strategic Affairs Editor who has been associated with the Eelam War 4 as a journalist has published a book also revealing that India has covertly supported Sri Lanka by such measures as giving the island nation helicopters to fly under the Sri Lankan colours to be engaged in the war.

The book revealed in addition to the helicopters India supplied its Southern neighbor with vital intelligence and the Indian Navy effectively pinpointed LTTE ships and India sealed off all entry points to the LTTE.

The book says China and Pakistan merely gave Sri Lanka the muscle, while India helped the island nation land the knockout punch.

General Sarath Fonseka was quoted having told the author in the book   : “This time we were playing for a win, not a draw.” Earlier, governments would go a distance and pull back. But this time the politico-military objective was to finish the LTTE militarily.

The following is an  interview with rediff.com’s Krishnakumar P, Gokhale that discusses India’s role, the death of LTTE chief V Prabhakaran, the lessons for India and how Sri Lanka still looks at its big neighbour with respect.

How exactly did Prabhakaran meet his end?

In the last two days, the Sri Lankan army had intelligence that all the top LTTE leaders were in a narrow lagoon. They knew this from people who were coming out, and also one of his bodyguards who was captured.

The LTTE had tried to break through that lagoon. They launched waves of attacks, like they are known to do. The idea was to come out of the lagoon and get into the jungles of Mullaitheevu.

Prabhakaran’s son Charles Anthony died in the first wave of attacks.

If the rest of the top leaders had managed to escape, the war would have been extended. But the army had deployed two defence lines and one of the reserve forces.

When they spotted some movement in the mangroves, they engaged in a gun battle and the top leaders were killed. When President Mahinda Rajapakse addressed the nation, he didn’t mention anything about Prabhakaran.

Then Colonel Karuna was flown in to identify the body. It took three hours for a positive identification, as they call it.

You have been following this war, Eelam war 4, since it began…

The day after the failed assassination attempt on Lankan army chief General Sarath Fonseka, I went to Colombo and went to the east where the fighting was happening…

Did you get a sense then that this would be the biggest and bloodiest phase?

I could sense that this army was taking losses. Earlier leaderships did not want to take losses. But that this leadership was different was very evident. But it did not seem very apparent till January 2007.

What were the key aspects of Eelam 4?

As General Fonseka told me: “This time we were playing for a win, not a draw.” Earlier, governments would go a distance and pull back. But this time the politico-military objective was to finish the LTTE militarily. Human rights be damned. The Tamil issue, the devolution of power would all come later, it was decided.

The second key thing was the total synergy between the three forces, which was never seen before.

Earlier, the navy used to be their weakest link. It had large boats that used to come under LTTE suicide boat attacks. When such a boat went down, it was a loss of about 40 lives and $15 million.

The (then) naval chief (EM>Admiral Vasantha ) Karannagoda said ‘Let me take them on at their own game.’ He started building smaller boats. They were called arrow boats.

The navy started adopting the LTTE’s swarming tactics. The air force too.

Leadership makes a difference. The air force was earlier basically an air transport wing of the army. This time, helicopter gunships were used, casualty evacuation used to happen. So the army knew it would be backed fully.

What was the single biggest turning point?

When they took the east, they realised the LTTE could be taken on. That was the biggest morale booster. Another thing was that the international atmosphere had changed after the 9/11 attacks in the US.

How will you quantify India’s role?

When Rajapakse took over, he came to India within a month of taking oath. Initially, he was also saying that he would negotiate. He added that he didn’t think the LTTE will be interested.

India straightaway told him that it won’t give Sri Lanka offensive weapons.

Within a while of liberating the east, two teams comprising three members each were set up on both sides. They were constantly in touch. Thus, India was always in the loop.

We gave them MI-17 helicopters, but told them to fly those in their colours. The Indian Navy also played an active part in the LTTE’s defeat. And we gave them intelligence.

We also denied the LTTE space to come out. We shut the door on them.

India was very clear that the LTTE was a terrorist organsiation. India said ‘Go ahead with your operations’, but was very clear in telling Sri Lanka not to harm civilians.

In percentage terms, how much did India help Sri Lanka in the war against the LTTE?

About 25 per cent.

In terms of importance?

Very important. Lanka knows despite the hue and cry, India cannot be ignored. And Sri Lanka holds India in respect.

India was quietly supportive of the military and also helped with humanitarian assistance.

Although there is a school of thought that India is no longer important, there is not enough evidence. The port that China was given, remember that they came to India first.

Only when India refused to give them arms, did they go elsewhere. But they have given another port, the northernmost, to India. Trincomalle is with India.

India’s importance in the public eye may have diminished. But the Sri Lankan State knows it is a big power.

What role did China and Pakistan play?

China’s role is mostly commercial. They gave out weapons at a discounted rate and also gave them a line of credit.

Pakistan mostly gave them training because India expressed its inability to do that. Although, I must say that about 800 officers come and train in India every year. Most senior officers I met in Sri Lanka had done at least three courses in India.

Pakistan’s and China’s help was mostly commercial in nature and they were able to be open about it.

As I say in the book, Sri Lanka won this war with China and Pakistan’s open backing and with India’s covert support.

So, the most hands-on help was given by India?

Absolutely. There is this lobby in India that is anti-China. They are obsessed with China. Even in Myanmar, only after India declined did they go to China.

What are the lessons that we can learn?

This is the only second instance in the world in the last 50 years where an insurgency has been put down militarily. Here, we don’t do it. Especially in the last 30 years or so it has never happened.

But I don’t think we can repeat what happened there. There are some lessons, but we can’t take the full template because India is a much more open society and vibrant democracy and has a stronger press.

Can the North-east problem or the Naxal problem be solved militarily?

No. It can’t be done. Unlike the North-east and the Naxals, the LTTE created a state within a state, a territory within a territory. It became important to clear the area. You have to clear the area.

In the North-east or Naxal-controlled areas or Kashmir [ Images ], you can’t do that.

The lesson is that you can take a military solution up to a point. But you also have to give the military a free hand. In India we always interfere. Be it with ULFA (the United Liberation Front of Asom), the Naga rebels or in Kashmir, as they were going to deal a final blow, you pull them back.

Once you have decided on it, you can’t succumb to the liberal view.

Any non-military aspects of this war that stood out for you?

Nobody was ready for the kind of people who came out of LTTE controlled areas. At one point, 80,000 people came out in one day. If not anything you have to at least feed them.

Lanka failed to gauge the humanitarian issue. They could have done better. They never have dealt with this kind of thing. This is where the expertise of an army like India comes in. A force like the Indian Army would have handled it far better.

Politically, why do you think the ruling party fared badly in two local bodies election recently?

That will happen. The Tamil National Alliance has a hold in certain areas. That shows that like the Rajapakse brothers keep saying, they did not rig it. So they will see it as a victory.

What next?

Rajapakse has shown in the final analysis that a small nation can eliminate terror and still stand up firm against the West.

There are a lot of games going on in the Indian Ocean. The US wants a lever with Sri Lanka. Prabhakaran was a good weapon to use. Likewise the Scandinavian countries were the arms suppliers to the LTTE.

In fact, Fonseka told me on record that 10 minutes before they were killed, ambassadors were calling up the defence secretary (Gotabaya Rajapakse, the persident’s brother) to save them (Prabhakaran and top LTTE leaders).

Fonseka said any fool would have known that a ceasefire appeal at that time was to save Prabhakaran and not the people, because there were no people there.

The issue had two aspects: Military and political.

Tamils will very frankly never get the kind of autonomy they have been demanding. But Sri Lanka now has to treat them with dignity. The death of one Prabhakaran should not give rise to another.

This is the chance for Rajapakse. He cannot afford to go wrong. There is too much international scrutiny. India has told them, ‘We supported you in the international fora but that doesn’t mean you can act with impunity…’ So, the real test is to win the peace


Read Full Post »

Intelligence uncovers reports about terrorists in refugee camps secretly being sent abroad to escape…

The troops who continue to track down Tiger stragglers in the East and the South, managed to break up one of their final links in the Trincomalee district last week. Two Tiger big guns Poleelan and Shashyan, who went into hiding in Kovilladdi, Trincomalee to escape being captured, were killed along with six others.
The secret operation which was going on for sometime came to an end last week in the jungles of Kovilladdi when the final six in hiding were killed.

Some other LTTE groups who had been operating in Kumburuppidi, Peraru jungles in Trincomalee had also been killed in operations done by the Navy and Army Intelligence, while the final Wanni battle was going on.
While these operations were going on last week, reports about terrorists in refugee camps being sent overseas in a systematic way came to light. The clandestine operation came to be confirmed after the capture of the private secretary of Tamil Chelvam in the Wellawatte area. A female Tiger agent involved in sending terrorists escaping from IDP camps abroad, was also taken into custody from Chapel Lane, Wellawatte. She was arrested with Rs. 6.5 million in cash, and the investigators are of the opinion that these were monies had been given to her by the Tigers.

The investigations have revealed that Tiger terrorists escaping from IDP camps are brought to Colombo and provided with forged ID’s, passports and visas and then sent to European countries. Their objective is to get these terrorists abroad temporarily. Now the security forces are burdened with finding those in the camps who facilitate their escapes, and those organisations responsible for providing the terrorists with forged documents to go abroad.

Tiger leaders

Whilst Tigers in Europe are interested in getting their key members out of the country, Intelligence have received information that some groups using the name of the LTTE are trying to raise the terrorisms head once more. In this regard it is learnt that European based Tiger agents are trying to form relationships with Tamil groups in and around Colombo.

In the same manner in which the Malaysia based Kumaran Pathmanathan (KP) was nabbed last month, sending shockwaves through the Tiger international network, the Government is looking into the possibility of trying the same with other LTTE leaders operating from countries like Eritrea, Norway and the USA.

The prime focus is in having the Tiger legal consultant V.Rudrakumar operating from the USA arrested.  Last week addressing foreign media, the outgoing Foreign Secretary Palitha Kohona said that the Government would seek assistance from the US Government in this regard.

The Government is also focussed on Eritrea after the disclosures made by KP in custody. According to him there are ten light aircrafts purchased by Tigers still stashed away in its capital Asmara. The LTTE also uses Eritrea as a centre for its gun running. It is these revelations that shifted the government’s focus to that country.

Eritrea which was a province of Ethiopia, close to the Horn of Africa, broke away from that country after a bitter struggle. It also borders the Red Sea,Ethiopia and the troubled Somalia.


Since 2007, before any International Community knew about their new arms tentacles, Eritrea had come to be used by the LTTE for gun running.
The Intelligence had been in the know that Aiyyar (Thurairajah) KP’s deputy had arms dealings with Eritrea.

With the idea of countering the Tiger arms operations in Eritrea, the Government has commenced diplomatic relations with that country. As done in Malaysia by posting  Maj. Gen. Udaya Perera as the country’s ambassador to stall Tiger activity there, the Director of Military Intelligence Maj. Gen. Amal Karunasekera will now  be sent to Eritrea as Sri Lanka’s envoy to Asmara.

In the manner KP was able to be taken into custody in Malaysia, it is hoped that all Tiger arms dealings with Eritrea would also be revealed in the near future. Similarly the former Commander of the 57 Division Maj. Gen. Jagath Dias was recently sent to Germany as the deputy ambassador to counter Tiger activity there.

International activists

During the final battle, it was the Tiger international activists who were responsible for the agitations against the Sri Lankan Government. The Government of Norway took great pains to hamper the SL Government operations against the Tiger terrorists standing together with them espousing their cause.

The Czech company, that supplies the Sri Lankan Government arms, was here on a visit last week and its heads informed the Government that the Norwegians, and the Swedes did their best to stop arms shipments to Sri Lanka. Due to pressure brought upon them via the European Union, the Czechs were unable to supply us with arms after January 2009.

Channel 1V

The efforts of the International activists, to discredit  Sri Lankan Armed forces with a concocted video of soldiers summarily executing purportedly unarmed captured men, first shown on British channel 4, followed by various other western TV stations had come a cropper. The Norwegian Government and officials of certain other countries had vehemently and vividly sought action against Sri Lankan Government based on this video.
The Sri Lankan Governments experts proved that the video cassette had been a concocted one.

Task Forces elevated

The Army’s Task Forces IV, V and  VIII that were formed to finish off the war in the Wanni early this year are now due to be elevated to Divisions. In addition to these three new Divisions, a fourth will also be raised.
Meanwhile Defence Secretary Gotabhaya Rajapaksa toured Wanni on Friday (11). Army Commander Lt. Gen. Jagath Jayasuriya accompanied him on this tour.

On arrival in Mulaitivu, the Defence Secretary had been accorded a March Past by the Ninth Gajaba Regiment.  Incidentally Gajaba is his old regiment. There after he had toured Pudumattalan region where the final battle took place. Here he had addressed the troops of 59 Division, Task Force VIII and Task Force II and told them he would always look into their welfare and also make every  effort to rebuild the lives of  those brave soldiers who have become disabled. The Commander of Kilinochchi Maj. Gen. Athula Jayawardana and Commander Mullaitivu Maj. Gen. Nandana Udawatta were also present on the occasion.

The Chief of Defence, Staff Gen. Sarath Fonseka also toured the Eastern Front the same day (11.) Here along with the Eastern Commander Maj. Gen Srinath Rajapakse and other Commanders, he looked into the future security needs of the region.


In the meantime Army has made arrangements to hand back to farmers about two thousand acres of paddy land after de-mining the entire area around Yoda weva, in Mannar. In accordance with the directions of the Northern  Governor Maj. Gen. G.A.Chandrasiri 35 villages have been ear marked for resettlement and cultivation in these areas by September 25. Additionally another 2000 acres in Araly and 4000 more acres in Musali, Silawaturai are ready to be given out for cultivation.

Parallel to the de-mining  programme  west of the A-9 highway is a similar programme being carried out by the forces in  the Wanni. The Police Special Task Force alone has  removed 26,734 anti-personnel mines from  the Omanthai – Welioya road.
This week also saw 9994 persons being given permission to leave IDP camps to resettle in their own villages. People from Jaffna, Baticoloa, Amparai and Trincomalee have been thus allowed to go back to their original places.

Intelligence personnel attached to 56 Division commanded by Brig. Priyantha Napagoda recovered on Wednesday(09) 450 kilos of explosives from Pudukudyiruppu. In addition to the haul of explosives, two machine guns, two Claymore bombs, and two T 56 weapons were also recovered. They had been buried in a crater created by a bomb dropped by the air force so as not to attract any attention. The discovery was made on a tip off given by a captured Tiger cadre.

On the same day troops of the Task Force VIII commanded by Brig. G.V.Ravipriya recovered 32 pistols, 18 T-56 weapons and 3 sniper rifles and a haul of bullets.

(The Nation)

Read Full Post »

Older Posts »