Feeds:
Posts
Comments

Posts Tagged ‘සුසන්ත අමරබන්දු’

* ඉඩම් ගත්තේ හෝටල් සංකිර්ණයකට
* ගෙවල්වලට ගිනිතබා මිනිසුන් එළවයි

thrada1පානම කී විට අප සිහියට නැගෙන්නේ ඉතා මනරම් රමණිය සුන්දර බිම්කඩකි. පානම දෙවොළේ අංඇදීම, පානම හරහා ඔක`ද දේවොළට ගොස්‌ පාද යාත්‍රාවෙන් කතරගමට යැම සහ කුමන කුරුළු පාරාදිසය මතකයට නැගෙන නිසාදෝ මෙම ගම්මානය මුළු ලංකාවේම අවධානය දිනා ගන්නේය. මිනිස්‌සු හිතන්නේ පානමත් පානම අවට ගම්වලත් ඇත්තන් වාසනාවන්ත ජීවිත ගත කරන බවය. මේ කතාව පානමට නුදුරු රාගම්වල ගම්මානය ගැනය.

එහෙත් දැනට වසර හයක සිට පානමට ආසන්නයේ පිහිටි රාමගම්වල ගමේ ජනයා ඉඩම් ආරවුලකට මැදිව දිගින් දිගට බළධාරීන්ගේ කෙණහිලිවලට ලක්‌ව ඇත්තේය. ඒ රාගම්වල මෙම සුන්දර ගම්මානයටම ක`දුළක්‌ එක්‌ කරලමිනි. මෙම ප්‍රදේශයේ එක්‌ පසෙකින් සුන්දර වෙරළ තීරයය. අනෙක්‌ පසින් ඇත්තේ කළපුවකි. තවත් පසෙකින් කුඹුරු යාය සහ වන පෙතෙන් වටව ඇති සුන්දරම බිම්කඩක්‌ නිසා ලොකු ලොකු බලවතුන් මෙම ස්‌ථානයේ සංචාරක ව්‍යාපාරයෙන් උපදින මුදලේ කුණු රසයට ඉව කරමින් සිටිති. එබැවින් පානම මිනිස්‌සුන්ට සිදුව ඇත්තේ තමන් පදිංචිව සිටි බිම්කඩද අහිමි වූ සරණාගතයින් වීමටය.

2010 වසරේ ජුනි 17වන දින පානම ඔක`ද දෙවොල හරහා කුමන වන පෙතේ මැදින් හරෝ හරෝ කියමින් බැතිමතුන් පාද චාරිකාවේ යෙදුන සමයයි. එදින රාත්‍රියේ ඔක`ද දේවොලේ සිට මැදියම් රෑ අප නැවත පානම හරහා අම්පාරට එන විට දුටුවේ රාත්‍රියේ කළුවර කපා මහා ගින්නක්‌ ඇවිලෙන අයුරුය. හේන්වලට තැබු ගින්නක්‌ යෑයි සිතා එදා අපි අම්පාරට පැමිණියෙමු. පසු දින ආරංචිවුයේ රාගම්වල පදිංචිව සිටි ජනයාට එදින රාත්‍රියේ කිසියම් පිරිසක්‌ පැමිණ පහරදි නිවස 07 කට ගිනි තබා පළවා හැර තිබෙන බවය.

එය සිදුවුයේ රාජපක්‌ෂ පාලන සමයේය. සුන්දර මුහුදු තීරයකට යාබදව ඇති මෙම ප්‍රදේශයේ කොයි කාගෙත් අවධානයට ලක්‌වු බිම් කඩක්‌ වූයේය. 60 දශකයේ සිට පානම ගම්මානයේ ජනයා මෙම රාගම්වළ ප්‍රදේශයේ පදිංචිව ගොවිතැන් සිදු කරමින් දිවිසරි කර ගත්හ. රාගම්වළ ගමින් පන්නා දැමු ජනයා නැවතත් තම අතීත අයිතිය වෙනුවෙන් සටන් කරන්නට වූහ. දිගින් දිගටම විරෝධය පාමින් උද්ඝෝෂණයන් සිදු කරන්නට වූහ. මේ ආකාරයෙන් තම අයිතීන් වෙනුවෙන් සටන් වැදි ජනයා අවසානයේදී තමන්ගේ ඉඩකඩම්වලට යැම නිසා රජයේ ඉඩම්වලට බලෙන් ඇතුළු වූයේ යෑයි පවසමින් පොතුවිල අධිකරණයේ මෙම ජනයාට එරෙහිව නඩු පවරන ලදී.

දිගින් දිගටම පොතුවිල අධිකරණයේ ඇදී ගිය නඩුවට 2015 වසරේදී තින්දුවක්‌ ලැබුනේය. මෙම ගම්වාසින් මෙම ඉඩම්වලට තම අයිතිය සනාථ වන බලපත්‍ර ආදිය ඉදිරිපත් කළහ. නඩු තීන්දුව ලැබෙන්නේ මෙම ඉඩම්වල පදිංචි වීමට මිනිස්‌සුන්ට අවසර ලබා දෙමිනි. ඊට අමතරව මානව හිමිකම් කොමිසන් සභාවේ නිර්දේශයද හිමිවන්නේ එම ස්‌ථානයේම පදිංචිවීමට මේ මිනිසුන්ට ඉඩකඩ සලසා දෙමිනි.

වර්ෂ 2015 පෙබරවාරි මාසයේදී කැබිනට්‌ මන්ඩලයේ තීන්දු වූයේත් පසුගිය රජයේ සමයේ ඉදිකරන ලද ජත්‍යන්තර තොරතුරු මධ්‍යස්‌ථානයට අදාළ භූමියට අක්‌කර 25 ක්‌ වෙන් කර ඉතිsරි ප්‍රමාණය ජනතාවට ලබා දීමටය. මේ ආකාරයෙන් ලැබිය යුතු සෑම තැනකින්ම මිනිසුන් වෙනුවෙන් තීන්දුව ලැබුණත් රාගම්වෙල අසරණයන්ට මෙම ඉඩමට ඇතුළු වීමට අවසර නොලැබුණි.

පානම්පත්තුව සුරකීමේ සංවිධානයේ ප්‍රධාන සංවිධායක පී. සෝමසිරි මේ ගැන මෙසේ කීවේය.

”මෙම ප්‍රදේශයේ නාවික හමුදාව සතුව අක්‌කර 825 ක්‌ තියෙනවා. ජාත්‍යන්තර තොරතුරු මධ්‍යස්‌ථානය ඉදිකිරීම ස`දහා ගුවන් හමුදාවට තවත් අක්‌කර 25 ක්‌ වෙන්කර තිබෙනවා. ඉතිරි අක්‌කර 365 න් වැවට අක්‌කර 96 ක්‌ද කුඹුරු යායට අක්‌කර 64 ක්‌ද කැළයට අක්‌කර 40 ක්‌ද ගියාම ශාස්‌ත්‍රවෙල සහ රාගම්වෙළ ජනතාවට ලැබෙන්නේ ඉතිරි ටිකයි. මෙම ජනතාවට බලපත්‍ර සහ ප්‍රකාශන ඔප්පු තිබෙනවා. අපේ ජනතාව පදිංචි ස්‌ථානයේ දයා ගමගේ ඇමතිවරයා හෝටල් සංකර්ණයක්‌ හදන්න කටුතු කරනවා. අපි පදිංචි ස්‌ථානය වෙනුවට මාර්ගයේ අනෙක්‌ පස ගල් ගොඩලි සහිත ප්‍රදේශයට ගෙවල් හදන්න මුල්ගල් තියලා තියෙනවා. අපි ඉන්න මුහුදු ප්‍රදේශයෙන් එයාලා හෝටල් ගහන්න අපිව පන්නවා. අපිව ඉඩම්වලින් පන්නලා එතන හෝටල් හදන්න කාටවත් අපි ඉඩ දෙන්නේ නැහැ. හෝටල් හදලා ආර්ථිකය දියුණු වෙනවට අපි කැමතියි. හැබැයි එම හෝටල් හදන්න දිය යුත්තේ ජනතාවටයි. ඒ ස`දහා ජනතාවට සහයෝගය ලැබිය යුතුයි.

ඒ වෙනුවට අපිව පන්නලා බලපුළුවන්කාරයන්ට හෝටල් හදන්න අපි ඉඩ දෙන්නේ නැහැ. එදා වේල බොහෝම අමාරුවෙන් දිවිය සරි කරගන්නා මෙම ජනතාවට මෙම ඉඩම් වලට නැවත ඒමට ඉඩ නොලැබුන නිසා පසුගියාද අපි බලයෙන් එම ඉඩම් වල පදිංචි වුවා. කුමන හේතුවක්‌ නිසාවත් අපි මෙම ඉඩම් අත් හරින්නෙ නෑ..” පි. සෝමසිරි පවසා සිටියේය.

පානම්පත්තුව සුරකීමේ සංවිධානයේ සභාපති පානම ශ්‍රී සංඝරතන නාහිමියන් මේ සම්බන්ධව කීවේ මෙවැනි අදහසකි .

”පානම ගැටළුව සම්බන්ධව පොතුවිල උසාවියෙන් නඩු තීන්දු දෙකක්‌ ලැබිලා තියෙනවා. නමුත් ප්‍රාදේශීය ලේකම් මිනුම් කටයුතු කරලා මිනිස්‌සු පදිංචි කරන්න තවමත් කටයුතු කලේ නැහැ. දයා ගමගේ ඇමතිවරයා මේ ආයෝජන කළාපයක්‌ කරන්න දිසාපතිවරයාටයි ප්‍රාදේශීය ලේකම්ට බලපෑම් කරනවා. ජනාධිපතිවරයා මෙය වහාම දෙන්න කියලා නියෝග කරලා තිබුණත් මෙම ජනයාට තවමත් ඉඩම් ලැබුනේ නැහැ. එම නිසා මෙම ගම්මානයේ පවුල් 35ක්‌ විතර නතර වෙලා ඉන්නවා. මෙතන ව්‍යාපෘති නොවෙයි මිනිසුන්ට ඉන්න ඉඩ දෙන්න. මෙම ගම්වාසීන්ගේ අයිතිය වෙනුවෙන් ඉදිරියේදී නිරන්තරයෙන් කටයුතු කරනවා…” පානම ශ්‍රී සංඝරතන නායක හිමියන් ‘දිවයින’ට අදහස්‌ දක්‌වමින් කීහ.

පානම ඉඩම් ගැටළුව සම්න්ධව මැදිහත්ව ක්‍රියා කරන උතුරු සහ නැගෙනහිර සිංහල සංවිධානයේ සභාපති සේනාපතියේ ආනන්ද හිමියන් මෙසේ පවසා සිටියහ.

”එදා 1818 ඌව වෙල්ලස්‌ස කැරැල්ල නිසා පැමිණි ජනයාගෙන් සැදුම්ලත් පිරිසක්‌ තමයි පානම රාගම්වෙල පදිංචිව සිටින්නේ. නිවාස ගිනි බත් කරමින් ඉතා කුරිරු ලෙස පන්නා දැමු මෙම ජන කොටස වෙනුවෙන් අපි පසුගිය අප්‍රේල් මස 07 වන දින සිට කටයුතු කරන්න පටන් ගත්තා. අපි අමාත්‍ය දයා ගමගේ, නියෝජ්‍ය ඇමතිsනි අනෝමා ගමගේ, මහ දිසාපති තුසිත වනගසිංහ, නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිතුමා ඇතුළු දේශපාලන අධිකාරියේ සහ රාජ්‍ය නිළධාරි මහත්ම මහත්මීන් සමග අම්පාර කච්ෙච්රියේදී සාකච්ජාවක්‌ කරනු ලැබුවා. එහිදි දේශපාලන අධිකාරිය රටේ ආයෝජනය ස`දහා මෙම භුමිය භාවිතා කිරීම අත්‍යවශ්‍ය බවත් මෙම භුමියේ පදිංචි ජනයා වෙනත් ස්‌ථානයකට පදිංචි කරවන බවත් පැවසුවා.”

”නමුත් තමන් ජීවත්වන පරිසරයෙන් ඇත් කරලා වෙනත් ප්‍රදේශයට පදිංචි කරන්න යැමෙන් එම ජනතාවගේ ජීවත්වීමේ ආර්ථික වැඩ පිලිවෙළ තර්ජනයට ලක්‌ වෙනවා. තමන්ට හිමිව තිබු අක්‌කර දෙක තුනක ඉඩම් අහිමිව යැමෙන් මොවුන්ගේ අර්ථිකය මුළුමනින්ම බි`ද වැටෙනවා. මේ රටේ ජනතාවගෙන් ජීවත්වීමේ අයිතිය උදුරා ගැනීමද යහපාලනේ කියන්නේ. මේ රටේ අධිකරණ වලින් ලබා දුන් නඩු තීන්දු දෙකක්‌ උල්ලංඝනය කරමින් වත්මන් පාලකයන් කටයුතු කරනවා. උතුරු නැගෙනහිර සිංහල සංවිධානය රාගම්වෙල මිනිස්‌සු මේ අරගලය දිනන තුරු දිවි හිමියෙන් කටයුතු කරනවා” යෑයිද කීහ.

පොතුවිල අධිකරනයෙන් දුන් නඩු තීන්දු දෙක අනුව මෙම ජනයාට තමන් සිටි ඉඩම්වල පදිංචිවීමට අවසර ලැබුණි. නමුත් තවමත් රාගම්වෙල ගමේ තමන් සිටි ඉඩම්වලට පදිංචිවීමට බළධාරින් ගම් වැසියන්ට අවසර දි නොමැත. අධිකරණ තින්දුව දෙමළෙන් ඇති බව පවසමින් මෙහි මොනවා තියෙනවාද කියා දන්නේ නැතැයි පවසමින් ඇතැම් නිළධාරීහු හිමින් සිරුවෙන් ඇ`ග බේරා ගනිති. අවසානයේ ස්‌වකීය උරුමය අනුව රාගම්වෙල ගමේ පදිංචි වූවන් පන්නා දැමිමට විවිධ උපක්‍රම යොදමින් සිටිති. නමුත් ඒ සියලුදේට නොසැලී මුහුණ දෙන ගම් වැස්‌සෝ උද්ඝෝෂණ අරගල කරමින් තම අයිතිය වෙනුවෙන් සටන් කරමින් සිටිති.

රාජපක්‌ෂ සමයේ පන්නා දමන ලද රාගම්වෙළ ජනයාගෙන් ඉඩම් අයිතිsය ලබා දෙන බවටද එදා යහපාලන ලොක්‌කෝ පාරම්බෑහ. යහපාලනේ යේ සො`දුරු ජනතා සිහින පානම වෙරළේ හෙලුවෙන් ඇවිදිමින් සිටී. අධිකරණ තීන්දු පයිසයකට මායිම් නොකරන ඇමතිවරයෙක්‌ ස්‌වකීය බිරි`ද සමග මිනිස්‌සුන්ගේ ජීවිත කුඩුපට්‌ටම් කර හෝටල් හදමින් සිටිති.

අම්පාරේ දිඝවාපියේ නොරච්චෝලේ නිවාස 500 ක්‌ ස`දහා ලබා දුන් අධිකරණ තීන්දුව පයිසයකට මායිම් වී නැත. පානම රාගම්වෙල ඉඩම් සදහා ලබා දුන් අධිකරණ තීන්දු වලට සිදුවූයේ මෙයය. නීතියේ ආධිපත්‍ය ඇත්තේ අහවල් තැනදැයි දැන් අපට අසන්නට සිතේ. ඒ සමගම අම්පාර පැත්තෙන් රටට වැදගත් පණිවුඩයක්‌ රැගෙන ඇවිත් ඇත. එනම් දේශපාලන තුප්පහිකම් වලට ජාති ආගම් භේද නොමැති බවය.

සදාචාරය හෝ නීතිය වැදගත් නොවන බවය.

Read Full Post »

මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයට අයත් එරාවුර් නගරයේ සිsංහල පදිංචිකරුවන් අදට ඉතිරිව සිsටින්නේ දෙදෙනෙකු පමණි. ඒ එදා සිටි එක්‌දහස්‌ පන්සියයකට අධික සිංහල ජනයා අතරිනි. මොවුන් දෙපළ හැර අනෙක්‌ සියලුම සිංහල මිනිස්‌සු යුද්ධයේ කෲරත්වය හමුවේ සබ්බ සකලමනාව අත්හැර ජීවිතය පමණක්‌ රැගෙන එරාවුර්වලින් පලා ගියෝය. දැනට ඉතිරිව සිටින මේ දෙදෙනා ද පන්නා දමන්නට ජාතිවාදීන් මේ වන විට කළ හැකි උපරිම උත්සාහයන් සිදු කරමින් සිටිති.

n1-2මිනී මරාගන්නා යුදධය නිමාවට පත්ව ඇත. දැන් ඉඩම් අත්පත් කරගන්නා යුද්ධයක්‌ උතුරු නැගෙනහිර පළාත්හි ඇති වී තිබේ. දෙමළ ජනයාගේ ඉඩම් යෑයි පවසමින් සම්බන්ධන් ප්‍රමුඛ ටී.එන්.ඒ. දේශපාලකයන් යුද හමුදා ක`දවුරුවලටද බලෙන් ඇතුළු වෙමින් සිටිති. පෙඩරල් ගැන කථා කරති. දෙමළ ජනයා පිළිබ`ද ඔවුන් දිගින් දිගටම හ`ඩ නගති. නමුත් නැගෙනහිර අවත්න්වූ සිංහලයෝ හ`ඩක්‌ නොමැතිව විතැන්ව සිටිති.මේ රටේ ඔවුන් ගැන එක වචනයක්‌ කථා කිරීමට කිසිම මැති ඇමැත්තෙක්‌ නැත. ඔවුන්ට අනුව එසේ කතාකිරීම වාර්ගික සහජීවනයට බාධා පැමිණවීමකි.

මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයට අයත් එරාවුර් නගරයේ සිsංහල පදිංචිකරුවන් අදට ඉතිරිව සිsටින්නේ දෙදෙනෙකු පමණි. ඒ එදා සිටි එක්‌දහස්‌ පන්සියයකට අධික සිංහල ජනයා අතරිනි. මොවුන් දෙපළ හැර අනෙක්‌ සියලුම සිංහල මිනිස්‌සු යුද්ධයේ කෲරත්වය හමුවේ සබ්බ සකලමනාව අත්හැර ජීවිතය පමණක්‌ රැගෙන එරාවුර්වලින් පලා ගියෝය. දැනට ඉතිරිව සිටින මේ දෙදෙනා ද පන්නා දමන්නට ජාතිවාදීන් මේ වන විට කළ හැකි උපරිම උත්සාහයන් සිදු කරමින් සිටිති.

n1-1වර්ෂ 1948 වන විට වෙළෝදාමට පැමිණි සිංහලයින්ගෙන් එරාවුර් නගරය පිරී ගියේය. ඒරාවුර් නගර මධ්‍යයේ තිබුණු පොදු වෙළ`ද පොළ නැගෙනහිර පළාතේම ප්‍රමුඛ වෙළෝද මධ්‍යස්‌ථානය විය. එහි කඩවල් 72 ක්‌ තිබිණි. ඒ අතර සිංහල ජනයාට අයත් කඩවල් 52 ක්‌ විය. 19 ක්‌ මුස්‌ලිම් ජනයාටත් 01 දෙමළ අයෙකුටත් අයත් විය. යාපනය, මහනුවර, ත්‍රිකුණාමලය, කල්මුණ, කාත්තන්කුඩි, මඩකලපුව, වැලිකන්ද ආදි හතර දිග් භාගයෙන් මෙහි පැමිණි වෙළ`දුන් දෙහි දොඩම්, මා`ඵ, කෙසෙල් ආදී වෙළෝද ද්‍රව්‍ය රැගෙන ගියහ. මේ ආකාරයෙන් එකල සිටම ඒරාවුර් හි පදිංචිව සිටි සිංහල ජනයා සක්‍රීය ලෙස වෙළෝදාමෙහි යෙදෙන්ට වුහ. එරාවුර් තරුණ බෞද්ධ සංගමය වර්ෂ 1960 ආරම්භ විය. වර්ෂ 1963 දී නැගෙනහිර බුදුරැස්‌ නමින් වෙසක්‌ උත්සවයක්‌ද ඔවුහු සංවිධානය කළහ. සිංහල සිසු දරුවන්ට ඉගෙනීම ස`දහා දුම්රිය පොළ අසල සිංහල පාසලක්‌ද ආරම්භ විණි. මේ ආකාරයෙන් සිංහල දෙමළ මුස්‌ලිම් ජනයා ඉතා සාමකාමීව එරාවුර් නගරයේ කල්ගත කළහ.

එරාවුර් නගරයේ සිංහල පවුල් පන්සියයකට ආසන්න ගණනක්‌ උන්හ. එක්‌දහස්‌ පන්සියයට වැඩි සිංහල ජනකායක්‌ එකල්හි එරාවුර්හි වූහයි පැවසිනි. කොටි ත්‍රස්‌ත්‍රවාදීන්ට මෙම සිංහල මිනිසුන් වහ කදුරු විය. එරාවුර් සිංහලයන්ගෙන් තොර කාලපයක්‌ බවට පත්කිරීම එල්.ටී.ටී.ඊ. අභිලාෂය විය. එය වෙනුවෙන් කැපවුණු ජාතිවාදී ද්‍රවිඩ රාජ්‍ය නිලධාරි පිරිසක්‌ද වූහ.

වර්ෂ 1983 උදාවිය. එරාවුර්වලට නුදුරින් කෝපාවෙලි තිඹිරිගස්‌තැන්නේ සිංහල ගම්මානයක්‌ සහ කීර්ති ශ්‍රී මේඝවර්ණ විහාරස්‌ථානයද තිබුණි. එම ගම්මානයට යන මාර්ගය හරස්‌ කරමින් කෝපාවෙලි වැව සාදන්නට ජාතිවාදීහු කටයුතු කළහ. තිඹිරිගස්‌තැන්න ගම්මානයම ජලයෙන් යටව ගියේය. වර්ෂ 1984 වසරේදී තම ඔප්පු සහිත ඉඩ කඩම් අත්හැර ගිය මෙම ජනයා ඉන් පසුව තමන්ට අහිමිවු ඉඩකඩම් වෙනුවට විකල්ප ඉඩම් ඉල්ලා හ`ඩ නගන්නට වූහ. ඉඩම් අහිමිව අදට වසර 32 කි. කෝපාවෙලි අවතැන් සිංහල ජනතාවට අදටත් විකල්ප ඉඩම් ලැබී නොමැත.

එවකට මහවැලි ඇමතිවරයාව සිටි මෛත්‍රිපාල සිරිසේන ඇමතිවරයාගෙන් මෙම ජනයා දිගිsන් දිගටම ඉල්ලීමක්‌ කර තිබිණි. එහෙත් විකල්ප ඉඩම් නොලැබුණි. එදා පටන් රාජපක්‌ෂ ආණ්‌ඩුවෙන්ද යහපාලනයේ මෛත්‍රිපාල සිරිසේනගේ ආණ්‌ඩුවෙන්ද මොවුන් කළ ඉල්ලීම් ඒ ආණ්‌ඩුවලට ඇසුනේ නැත. මේ අවතැන් මිනිසුන්ට මේ මොහොතේත් සිදුවන සාධාරණයක්‌ නැත.

එරාවුර් පුළිමතලාව විහරස්‌ථානයේ වැඩ සිටි හික්‌කඩුවේ සුමනසිරි හිමි වර්ෂ 1986 දී කොටින් විසින් ඝාතනය කරන ලදී. මහාබාගේ සුමනසිරි හිමි වැඩ වාසය කළ සිප්පිමඩුව විහරස්‌ථානයේ බෝධීන් වහන්සේ කපා විනාශ කරමින් එම පුජා භුමියද ගිනි තබා විනාශ කරන්නට ත්‍රස්‌තවාදීහු කටයුතු කළහ. කැළණියේ අනුරුද්ධ හිමි වැඩවාසය කළ කොස්‌ගොල්ල විහරස්‌ථානයද ගිනිතබා විනාශ කෙරි. අනතුරුව එම ගම්මානයම පා`ඵවට ගියේය. මේ අකාරයෙන් ටිකෙන් ටික මඩකලපුවේ සිංහල ජනයා පැන්නීමේ කොටි මෙහයුම ආරම්භ විය. එදත් ඔවුන් වෙනුවෙන් හ`ඩක්‌ නොවුණි. මේ මිනිස්‌සු අන්ත අසරණ වූහ.

එරාවුර් සිංහල විදුහල කොටින් විසින් විනාශ කෙරිණි. අකුරක්‌ ඉගෙන ගැනීමට සිංහල දරුවන්ට තිබු අවස්‌ථාව ඉන් ඇහිරී ගයේය. පසු කාලයේ එම භුමියේ ජල ටැංකියක්‌ ඉදිකරන ලදී.

වර්ෂ 1987 දී කොටි එරාවුර් සිංහල ගම්මානයට මහා විපත්තියක්‌ ගෙනාවේය. කොටියන්ගේ මන්නා පිහි වලට වැදි පෙත්තෙන් පෙත්ත කැපි සිංහල මිනිස්‌සු එකා මත එකා වැටෙමින් මිය ගියහ. ගිනි අවියෙන් නිරායුද සිංහල මිනිස්‌සුන්ගේ සිරුරු පෙනෙර මෙන් සිදුරුව ගියේය. එරාවුර් මහා පොළොව ලෙයින් තෙත්ව ගියේය. එක්‌ නිවසක්‌ තුළ සිටි 09 දෙනෙකු මරා දැමිණි. තවත් නිවසක නව දෙනෙකු පෙත්තන් පෙත්ත කැපී මැරිනි. දකින දකින සිංහලයාව කැති ගෑවිනි. එරාවුර් වැලි පොළොවේ 50 කට අධික සිංහලයින් පිරිසකගේ මරණීය අෙ`දාaනා සහිත ලෙයින් තෙත්ව ගියේය. සෙසු සිංහල ජනයා මාස තුන හමාරක කාලයක්‌ එරාවුර් අනාථ ක`දවුරක සිටියහ.

ඒ අවධිය ආරක්‌ෂක අංශයට සහ පොලිසියටද විටින් විට ප්‍රහාර එල්ලවන කාලයකි. සිවිල් ජනතාවගේ ආරක්‌ෂාව තහවුරුවන බවට සහතිකයක්‌ නොතිබිණි. එකම විකල්පය ජීවිතය පමණක්‌ බේරාගෙන උපන් බිම හැර යැමය. මේ සිංහල මිනිස්‌සු අතට පත් දේ රැගෙන සිය ගම් බිම් හැර දකුණේ රක්‌ෂිත ස්‌ථාන සොයා ගියහ.

වර්ෂ 2009 දී යුද්ධය නිමා විය. එරාවුර් සිංහල මිනිස්‌සු නැවත තම ගම් බිම් සොයා පැමිණියේ බලාපොරොත්තු සහිතවය. පෙරදා මෙන් නිදහසේ වෙළහෙළඳාම් කර තම දිවි පෙවෙත සරු කරගැනීමේ බලාපොරොත්තුව වෙනුවෙන් ඔවුන් ඔවුන් දශක තුනක්‌ අනුන්ගේ අගුපිල්වල දුක්‌ වි`ද තිබිණි.

මෙතැන් සිට අපට මේ කථාව කියන්නේ මේ වන විට තම දියණිය සමගින් දහසක්‌වූ බාධක මැද වි`දගෙන වෙළෝදාම් කරමින් එරාවුර් වල ජීවත්වන එකම සිංහලේ පවුලේ මව වන මැගිලින් වල්ගම මාතාවය.

zzමම 1964 තමයි ඒරාවුර් වලට ආවේ. අපේ ළමයි ගියේ එරාවුර් සිංහල මහා විද්‍යාලයට. ගුරුවරු ගොඩක්‌ ඒ කාලේ එහි වැඩ කළා. දිගින් දිගටම කොටි කරදර සිදුවුණා. ගමේ අයත් කපලා කොටලා වෙඩි තියලා මරලා දැම්මා. මගේ පුතෙකුත් වෙඩි තියලා කොටින් මැරුවා. අපේ කඩවල් 52 ක්‌ තිබ්බා. අපි ආයි එද්දී එතන කඩ කාමර 48 ක්‌ හදලා මුස්‌ලිම් අයට දීලා. අපේ තිබ්බ කඩ කාමර අපිට ලබුනේ නැහැ. අපි එරාවුර්වලට ආවම දැන් අපිට ඉන්න තැනක්‌ නැහැ. අපි ඉස්‌සර කඩ කුළි ගෙව්ව ශත පහේ රිසිට්‌ පවා අපේ ළ`ග තිබෙනවා.

ඉතිං අපිට යන්න තැනක්‌ නැති නිසා අපි 87 ඔක්‌තොම්බර් 05 වනදා පවුල් 43 ක්‌ බලෙන් පදිංචි වුණා. එදා පටන් අපිට මෙහි කිsසිම පහසුකමක්‌ තිබ්බේ නැහැ. අපි බලෙන් පදිංචි වුණා කියලා අපිට විරුද්ධව උසාවියේ නඩු දැම්මා. අපි දැන් අවුරුදු හතක ඉ`දන් අපේ අයිතිවාසිකම් වෙනුවෙන් නඩු කියනවා. කිසිම පහසුකමක්‌ හව් හරණක්‌ නැති නිසා අනෙක්‌ අය යන්න ගියා. මමයි දුවයි බොහොම අපහසුවෙන් මේ කඩ කාමරයට වෙලා යන්තමට වෙළ`දාමක්‌ කරලා ජිවිතයේ ගැට ගහගන්නවා.ZZ

ඒ කාලෙ මගේ ඉඩමක්‌ තිබුණා එරාවුර් වල. යුද්ධය නිසා එය අත් හැරලා ගියේ. මගේ නමටයි ඔප්පුව තියෙන්නේ. මගේ ඉඩම මේ වෙනවිට බලෙන් අල්ලගෙන හොර ඔප්පු හදාගෙන තියෙනවා. මෙහේ අපි වෙනුවෙන් කථා කරන්න සිංහල නිsතිඥයෝ නැති එක හරිම ගැට`ඵවක්‌ වෙලා තියෙන්නේ. ඒ නිසා අපිට සාධාරණයක්‌ ඉටු කරලා දෙන්න. අපේ කම වෙනුවෙන් අපි සටන් කරද්දි අපි වෙනුවෙන් කථා කරන්න යම්කිසි නිතිඥ සංගමයක්‌ හෝ මැදිහත් වෙනවා නම් එය අපිට විශාල සහනයක්‌.Z ඇය පවසා සිටියාය.

මැගිලින් වල්ගම මාතාවගේ දියණිය ඩබ්ලියු. එල්. අනෝමාය. ඇය පැවසු කතාව මෙසේය.

zzඅපි රෑට ඉන්නේ ලාම්පු එළියෙන්. නඩුවක්‌ තියෙනවා කියලා අපිට විදුලි බල මණ්‌ඩලයෙන් විදුලිය ලබා දෙන්නේ නැහැ. විදුලි බල මණ්‌ඩලයට ගියාම කියනවා නගර සභාවට යන්න කිsයලා. එහෙට ගියාමත් අපිට විදුලිය ලබා දෙන්න කටයුතු කරන්නේ නැහැ. මේ පැත්තේ ගොඩක්‌ අය කොකු ගහලා විදුලිය ගන්නවා. ඒවාට විදුලි බල මණ්‌ඩලය කිසි දෙයක්‌ කරන්නේ නැහැ. අපි බැරිම තැන තවත් අයෙකුයි අපියි කොක්‌කක්‌ ගහලා විදුලිය ගත්තා කියාලා අපිව උසාවි දාලා රුපියල් 18,000 ගානේ අපි දෙගොල්ලට රුපියල් 36,000 ක දඩයක්‌ ගැසුවා. අපි කළේ වැරද්දක්‌ නමුත් ඇයි අපිට විතරක්‌ නීනිය ක්‍රියාත්මක වන්නේ. කොකු ගහලා විදුලිය ගන්න මුස්‌ලිම් අයව අත් අඩංගුවට ගන්නේ නැහැ. සිංහල අපිට තමයි මේ හැම නීතියක්‌ම බලපාල තියෙන්නේ. පාඨලි චම්පික ඇමතිතුමා විදුලිබල ඇමති වෙලා ඉන්න කාලේ අපි දිගින් දිගටම ඉල්ලීම් කළා. එතුමා අපිට විදුලිය ලබා දෙන ලෙස නියෝග කළත් අපිට තාමත් විදුලිය නැහැ. මේ කඩ කාමර වල වහලය කැඩිලා නිකන් දිරල යනවා. අපිට බොහෝම අමාරුවෙන් ජීවත් වෙන්නේ. අපිව මෙහෙන් පන්නන්න පුදුම උත්සාහයක්‌ ගන්නේ. අපි මෙහෙන් ගියොත් එරාවුර්වල සිංහල පදිංචිය නැත්තටම නැති වෙනවා.ZZ අනෝමා පවසන්නීය.

බැලු බැලු අත සහනයක්‌ නොමැති කල අනෝමා තම මව සමගින් එdරාවුර්හි සිංහල අයිතිය වෙනුවෙන් හුදකලා සටනක නිරත වෙමින් සිsටින්නීය. නමුත් මේ රටේ නිවට පාලකයින්ට මේ දිරිය ගැහැණු දෙදෙනා වෙනුවෙන් සාධාරණයක්‌ කරන්නට කශේරුකාවක්‌ නැත.

අපි එරාවුර් මාර්ගයේ ගමන් කරමින් සිටියෙමු. දකින දකින අත ඇත්තේ අනවසර විදුලි රැහැන්ය. එරාවුර් විදුලිය බල කාර්යාලය නුදුරෙනි. එහි නිලධාරීහු නිරන්තරව මේ මග ඔස්‌සේ යති. එති. එහෙත් ඔවුන් වරද දකින්නේ වාර්ගික දෘෂ්ටියකිනි.

එරාවුර් සිංහල ජනයා වෙනුවෙන් සාධාරණයක්‌ ඉටු කරගන්නට අදටත් මහත් වෙහෙසක්‌ ගන්නා එරාවුර් සරණාගත සුභ සාධක සංගමයේ සභාපති ඇල්මිස්‌ වල්ගම අපට කතා කළේය.

මම අවුරුදු 50 ක්‌ පමණ ජිවත් වුණේ ඒරාවුර්වල. අපේ බාප්පා 1895 තමයි මඩකලපුවට ආවේ. බාප්පත් එක්‌ක ආපු අය එකතුවෙලා ගහක්‌ යට ඉ`දන් වෙළ`දාම් කරන් ගිහින් තියනවා. ඔය අතරෙ 1940 දශකයේදී මාර්කට්‌ එක හදලා දීලා තියනවා. 87 කලබලෙ කාලේ අපි මෙව්වා දාලා ගියා. කෝපාවෙලි වැව හදපු වෙලේ මගේ අස්‌වැන්වන නෙළන්න තිබ්බ කුඹුරු අක්‌කර 25 ක්‌ වැවට යට උණා. කොටි මගේ කෝපාවෙලි තිබ්බ කඩය ගිනි තිබ්බා. පස්‌සේ එරාවුර් කඩය ගිනිs තිබ්බා. මගේ ට්‍රැක්‌ටරය ගිනි තිබ්බා. මගේ ගෙදර ගිsනි තිබ්බා. මට කෝටි එකහමාරක අලාභයක්‌ සිදු වුනා. ඒවායේ අදාල තක්‌සේරු වාර්තා මගේ ළ`ග තියෙනවා. නමුත් මට 2006 දී ලැබුණෙ රුපියල් 99970 ක වන්දියක්‌. අපි ඉල්ලා සිටින්නේ මා ඇතුලු සියලු දෙනාට සාධාරණ වන්දියක්‌ ලබා දෙන්න කියලා. උතුරු නැගෙනහිර අවතැන්වු ජනයාට නිවාස 65000 ක්‌ හදනවා. එකෙන් ගෙවල් 70 ක්‌ වත් මේ එරාවුර් සිංහල ජනයාට ලබා දෙන්න බලධාරින් කටයුතු කරන්නේ නැහැ. යහපාලන ආණ්‌ඩුවටත් දිගින් දිගටම ලියුම් ලීවා. අවුරුද්දයි මාස කිහිපයක්‌ ගෙවිලා ගියා. තාමත් අපිට වෙච්ච සෙතක්‌ නැහැ. අපි පදිංචි වෙන්න කැමතියි අපේ කඩ නැවත්ත ලැබෙනවා නම්. එහෙම නැත්නම් අපි සියල්ලටම සිදුවු හානිය වෙනුවෙන් වන්දි ලබා දෙන්න කියලා අපි ඉල්ලා සිටිනවා. අපිට සිදු වු හානි පිsළිබ`ද තොරතුරු පාර්ලිමේන්තුවේ හැන්සාඩ් ගත වෙලාත් තියෙනවා.” ඔහු පැවසුවේය.

මේ වන විට ආරවුලට ලක්‌ව ඇති වෙළෝද සංකීර්ණයේ එකේ කොටසක මුස්‌ලිම් අය වෙළෙඳාම් කරති. ඉතිරි ගොඩනැගිලි සියල්ලම මේ වන විට වහලය කැඩී විනාශව ගොස්‌ මහා කැලැවට යට වෙමින් තිබේ. මේ ආකාරයෙන් මහා සම්පතක්‌ නිකරුනේ විනාශ වීමට ඉඩදීම කවර ආකාරයකින් වත් යුක්‌ති යුක්‌ත නොවේ. මේ කඩ නැවත ඉදිවේ නම් එහි අයිතිය සිංහල හිමි කරුවන් වෙත යැමට ඉඩක්‌ තිබේ. කඩ කාමර මෙසේ දිරාපත්ව විනාශ වෙනන්ට හැරීමේ අරමුණ සිංහලයන් තුරන් කිරීමට ඇති අවශ්‍යතාවය බව පෙනේ.

අනතුරුව අපට සුපුරුදු පරිදිම මේ ගැටලුව ගැන අහන්නට සිදුවන්නේ මඩකලපුව මංගලාරාමාධිපති අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන්ගෙන්ය. උන් වහන්සේ මෙසේ අදහස්‌ දැක්‌වූහ.

මේ රටේ පාලකයිනගේ කටයුතු ගැන කියන්නත් විළි ලැ-ජයි. උතුරු නැගෙනහිර සිංහල ජනයාගේ ගැටලුවලට විස`දුමක්‌ දෙන්න මේ රටේ පාලකයින්ට උවමනාවක්‌ නැහැ. ඒරාවුර් කියන්නේ සිංහලයින් අති විශාල පිරිසක්‌ ජීවත් වුණු වෙළහෙළදාම් කළ ඉතා සශ්‍රීක ප්‍රදේශයක්‌. නමුත් අද එරාවුර් සිංහල ජනයා අන්ත අසරණයි. අද ඉඩ කඩම් අත් හැර ගිය අයට ජීවත් වෙන්න විදිහක්‌ නැහැ. ඉන්න ඉඩකඩම් නැහැ. කොටින් විසින් විනාශ කළ දේපළ වලට නිසි වන්දි දීමක්‌ තවමත් නැහැ. අද උතුරු නැගෙනහිර සිංහලයා මෙවැනි ප්‍රදේශවල නඩු කියන්න ගියාම අන්ත අසරණ වෙනවා. නඩු අහන්නෙත් මුස්‌ලිම් දෙමළ අය. පෙරකදොරුවොත් මුස්‌ලිම් දෙමළ අය. ඒ නිසා භාෂාව දැඩිසේ හරස්‌වනවා. එම නිසා මෙම අසරණ ජනයා වෙනුවෙන් කථා කරන්න ලංකාවේ තිබෙන නීති සංවිධාන ඉදිරිපත් වෙනවා නම් ඉතා සහනයක්‌. නිසි ආකාරයෙන් එතකොට මෙම නඩු අධිකරණයේදී කථා කරන්න පුළුවන්. නැතිනම් වෙන්නේ නිකම් පෙරකදෝරුවන්ට මුදල් වියදම් කරලා නිකරුනේ නඩුව අව නඩුවක්‌ වනකම් වෙනකම් බලා ගෙන ඉන්න. අපේ මෙම ගැටලු විස`දන්න මේ පිළිබ`ද අවබෝධයක්‌ තියෙන නිළධාරීන් කිහිප දෙනෙක්‌ පත් කරන්න රජය කටයුතු කළ යුතුයි. නමුත් එවැනි දෙයක්‌ කරන්න කිසිම වුවමනාවක්‌ නැහැ.”

මේ එරාවුර් සිංහල ජනයා වෙනුවෙන් සටන් වදින, දැන් ජීවිතයේ සැ`දෑ සමයේ සිටින ඇල්මිස්‌ වල්ගම ලියු කවියකි.

දරුවන් හය දෙනෙක්‌ ඇති දැඩි කළ තරුණ
මම දැන් නාකියෙකි ලෙඩ ගාණක්‌ තිබෙන
රජයෙන් ලැබෙන විට දේපොළ වල සහන
මිහිදන් කරපු තැන බ`දිනට හැක සොහොන

Read Full Post »

කන් බිහිරි කරන වෙඩි හ`ඩ දසත පැතිරෙමින් තිබිණිs. පිපිරෙන බෝම්බ හ`ඩින් පොළවත් දෙදරුවේය. රාත්‍රියම ගිනියම් වී තිබිණි. කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් විසින් පු`ඵකුනාව යුද හමුදා කඳවුරට රෑ පුරා දරුණු ප්‍රහාරයක්‌ එල්ල කරමින් සිටියේය. එදා කෙවිලියාමඩුව ගම්මානයේ ජනතාව පණ බේරා ගැනීම ස`දහා ජීවිතය පමණක්‌ රැගෙන සැ`ගව ගියහ. උපයා ගත් සබ්බ සකලමණාවම දමා පලා ගියහ.

කෙවිලියාමඩුව ගම පිහිටියේ මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාසයේය. කොටි ත්‍රස්‌තයින් පරදා රටට නිදහස ලැබුණු පසු නැවතත් කෙවිලියාමඩුවේ ජනතාව තම උපන් ගම සොයා පැමිණියහ. ජාතිකාභිමානය රෙදි පල්ලෙන් බේරෙන ඇත්තන්ගේ ආණ්‌ඩුවක්‌ රට කරන මොහොතක මේ මිනිස්‌සුන්ගේ උපන් බිමේ අයිතිය තහවුරු වූයේ නැත. එහෙත් මේ මිනිස්‌සු පුංචි පැල් කොට අටවාගෙන අන්ත දුක්‌ වි`ඳිමින් මේ ගම්මානයේ ජීවත් වූහ.

උපන්බිමේ කල්ලතෝනියන් බවට පත්ව ඇති මේ අහිංසකයින් ගැන අපි දිගින් දිගටම ලියා තැබුවෙමු. නමුත් එකෙක්‌වත් එක වචනයක්‌ කතා කළේ නැත. ආශ්චර්යය නොඉල්ලූ මේ මිනිස්‌සු ඉල්ලුවේ තම ජාතික හැ`දුනුම් පතය. ඉල්ලුවේ තම පාරම්පරික උරුම බිමේ තම ලේ අයිතියය. යුද්ධය දිනූ රටක මඩකලපුවේ සිංහල මිනිස්‌සුන්ගේ ශෝකාන්තය යළිත් අපට ලියා තබන්නට සිද්ධවෙන්නේය. මේ ඒ තිරිසන් කතාවය.

කෙවිලියාමඩුවේ ධම්මිකා කුමාරි කතා කළාය.

අපි කෙවිලියාමඩුව ගම්මානයේ පදිංචියට විත් වසර ගණනාවක්‌ වෙනවා. තවම අපිට ජන්ද අයිතිය නැහැ. කලින් පදිංචි වෙලා ඉන්න තැන් වලින් අස්‌ වෙලා එන්න කීවා. අප එහෙම ආවට පස්‌සේ ග්‍රාමසේවක මහත්තයයි ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරියයි අපිව ගණන් ගන්නේ නැහැ. අපිට වසර 08 කින් ජන්දය දාන්න බැරි වුනා. අපිට සමෘද්ධි සහනාධාරය නැහැ. රැකියාවකට යන්න ග්‍රාම සේවා සහතිකයක්‌ ලබා දෙන්නේ නැහැ. ආදායම් වාර්තාවක්‌ ලබා දෙන්නේ නැහැ. 2008 වසරේ ශිෂ්‍යත්වය සමත් අපේ ගමේ ළමයෙකුට ආදායම් වාර්තාව ලැබුණෙ 2014 දීයි. මඩකලපුව දිසාපති කාර්යාලයට ගිහින් උද්ඝෝෂණය කරලා තමයි ඒක ලබා ගත්තේ. මේ ආකාරයට අපි පදිංචි වුණ දා සිට තවමත් රජයෙන් ලැබෙන කිසිම දෙයක්‌ අපිට ලැබුණෙ නැහැ. අපි යුද්ධ කාලේ කොටින්ගෙන් බැට කෑවා . දැන් අපි මඩකලපුවේ සිංහලයින් වීම නිසා රජයේ නිලධාරින්ගෙන් පුදුම විදිsහට බැට කනවා.

මේ කෙවිලියාමඩුවේ වසන්ත ධර්මසිsරි කතා කළේය.

අපි පසුගිය 16 වෙනිදා මඩකලපුව දිසාපති කාර්යාලයට ගොස්‌ දිසාපතිතුමිය මුණ ගැසුණා. පස්‌සේ මඩකලපුව සහකාර මැතිවරණ කොමසාරිස්‌ මුණ ගැසිලා බලද්දි පවුල් 106 කින් මෙවර ජන්දය හිමිවෙලා තියෙන්නේ පවුල් 38ට පමණයි. අවුරුදු ගාණක සිට අපි කොච්චර මහන්සි උනත් කෑ ගැසුවත් අපේ ජන්ද අයිතිය පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරිය උදුරාගෙන තිබෙනවා. මඩකලපුව දේශපාලන අධිකාරිය අපි ගැන කිසිම සොයා බැලිල්ලක්‌ කරන්නේ නැහැ. එම නිසා අපි අන්ත අසරණ වුණා. යුද්ධය දිනා දුන්න ජනාධිපතිතුමාට ජන්දය දෙන්නත් අපිට ජන්ද අයිතියක්‌ නැහැ. මඩකලපුව හාමුදුරුවෝ නැතිනම් අපිට මෙහමවත් ජීවත්වෙන්න විදිහක්‌ නැහැ.

ධර්මසිරිලාත් ධම්මිකා කුමාරිලාත් යුද්ධය දිනපු ජනාධිපති හමුවී මේ අපරාධය කියන්නට තීරණ කළේ ඒ නිසාය. පසුගිය 19 දා ජනාධිපතිවරයා මඩකලපුව ජන රැලියකට සහභාගි වීම සඳහා මඩකලපුවට පැමිණීමට නියමිතව තිබුණි. එම අවස්‌ථාවේ කෙවිලියාමඩුවේ ගම්වැසියෝද අත දරුවෝ වඩා ගෙන මඩකලපුව නගරයට ගියේ ජනාධිපතිට සිය දුක්‌ ගැනවිල්ල ඉදිරිපත් කරන්නටය.

යුද්ධය දිනා දුන් ජනාධිපතිතුමනි, ඔබට ඡන්දය දෙන්න අපිට ඉඩ දෙන්න, අපේ ඉඩම් අයිතිය අපිට ලබා දෙන්න, කෙවිලියාමඩුවේ අපි කල්ලතෝනිද?… කෙවිලියාමඩුවේ මිනිස්‌සු මඩකලපුව නගර මධ්‍යයේ සිට සිය වේදනාව පෝස්‌ටර් බැනර් වල ලියා ප්‍රදර්ශනය කළෝය. ඒ යුද්ධ දිනූ ජනාධිපතිට පෙනෙන්නටය.

මඩකලපුවේ විහාරස්‌ථානයේ අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි ඇතු`ඵ භික්‌ෂූන් වහන්සේලා 25කට අධික ප්‍රමාණයක්‌ මෙම අසරණ දුප්පත් ජනතාවගේ වෙනුවෙන් විරෝධතාවයට එක්‌ව සිටියහ.

විරෝධතාවයේ වැඩි වශයෙන් සිටියේ වියපත් වූ මව්වරුය. ගැබිනි මාතාවෝ සහ අත දරුවන් වඩාගත් මව්වරුය. තරුණ පිරිස සිටියේ සිමිත පිරිසකි. මහ වැස්‌සේ තෙමෙමින් සීතලේ ගැහෙමින් තම අයිතිය වෙනුවෙන් මෙම ජනතාව මඩකලපුවෙ නගර මධ්‍යයේ සිට විරෝධතාවයේ නියලෙන්නට වුහ.

සවස 6ට ආසන්න වෙද්දි ජනාධිපතිවරයා එම රැස්‌වීම් භූමියට පැමිණෙන්නට විය. භික්‌ෂූන් වහන්සේලා පෙරටුකොටගත් කෙවිලියාමඩුවේ මිනිස්‌සු රැස්‌වීම් භුමිය වෙත ගියහ. වහා ක්‍රියාත්මක වුණ පොලිසිය සැනෙකින් මග හරස්‌ කළේය. එහිදීs ගම්වැසියන් කිහිප දෙනෙකුට සුමනරතන හිමියන්ට ජනාධිපතිතුමන් හමුවට යැමට ඉඩ ලබා දෙන ලදී.

මේ අතර මේ කණ්‌ඩායමේ පිටුපසින් පැමිණි අහිංසක මිනිසුන් පිරිසකට කාලකණ්‌ණි පොලිස්‌ කාරයින් පිරිසක්‌ නින්දිත ලෙස පහර දෙන්නට වූහ. නිල ඇ`දුම් සහිතව සිටි උන් මෙන්ම සිවිල් ඇඳුමෙන් සිටි පොලිසියේ බව පවසන පිරිසක්‌ද මැරයන්සේ පනිමින් මේ නිරායුධ මිනිසුන්ට පහර දුන්හ. බලපෑම් කළ හැකි වාර්ගික කොටස්‌ උද්ඝෝෂණය කරනවිට බැටන් පොල්ල දෙපැරන්දේ ගහගෙන සිටින නිවට පොලිසියේ චංඩිකම හවුහරණක්‌ නැති අසරණයන් පිටින් යන ආකාරය බලා සිටියේ වේදනාවෙනි.

මේ කාලකණ්‌ණි පොලිස්‌ මැරයන් අප ඇස්‌ ඉදිරිපිටම එක්‌ තරුණයෙකුට වට කොට පහර දෙන්නට වූහ. අනතුරුව අප දුටුවේ මේ ගෝත්‍රික ම්ලේච්ඡයන් ලංකා පොලිසියේ සම ගලවා දමන ආකාරයය. පොලිසිය දෙනෝදාහක්‌ ඉදිරි§පිට කෙවිලියාමඩුවේ අහිංසක මිනිසෙකුට නින්දිත ලෙස පහර දුන්නේය. අනතුරුව ඔහුගේ කලිසම සහ යට ඇඳුම ගලවා නිරුවත් කළේය. නිරුවතින් මහමග දිගේ ඇදගෙන ගියේය. මම ඒ තිරිසන් ජවනිකාව කැමරාවේ සටහන් කරගතිමි. මේ තිරිසන් පාදඩයන්ගේ මුහුණු මේ ඡායාරූපවල වේ. අපරාධකරුවෙකුට මිනී මරුවෙකුට වුවද මෙවැනි නින්දිත පහරදීමක්‌ කරන්නට පොලිසියට පුළුවන්කමක්‌ නැත. අප දකිමින් සිටියේ නිරුවත්කර විටෙක බිම දිගේ ඇදගෙන යන අසරණයෙකි. විටෙක දෑතින් දෙපයින් ඔසවා බිම හොවන නිරුවත් අසරණයෙකි. මේ අසරණයා මඩකලපු පොලිසිය වෙත දෙනෝදාහක්‌ ඉදිරියේ රැගෙන ගියේ නිරුවත් කරමිනි. මේ නින්දිත ම්ලේච්ඡකම වලක්‌වා පොලිස්‌ වැහි කබායකින් හා බැනරයකින් සෙළුව වසාගන්නට ඉඩ සලසා දුන්නේ එතැනට පැමිණි හිමිනමකි. උන්වහන්සේ ඒ ස`දහා අප්‍රමාණ පරිශ්‍රමයක යෙදුණහ. දෛවෝපගත සිදුවීම වූයේ ඒ අසරණයාට සෙළුව වසාගන්නට දී තිබුණේ ජනාධිපතිවරයාගේ බැනරයක්‌ වීමය.

මොහොතක්‌ ගතවෙද්දී පොලිසියේ තරු පැළදූ ලොක්‌කන්ගේ ඉහ මොළ රත් විය. යමු… අපි බෙහෙත් දාන්නම් යෑයි පවසමින් මෙම අය රැගෙන යැමට පොලිසිය උත්සාහ ගත්තේය. මිනිස්‌සු පොලිසියට දැඩි විරෝධයක්‌ පාමින් ඊට එරෙහි වූහ.

අනේ මහත්තයෝ මට ගහන්න එපා මට බබෙක්‌ ලැබෙන්නේ ඉන්නේ. මං කිව්වා. එහෙම කිව්වේ මාව පෙරළගෙන ගහද්දි. එතකොට එකෙක්‌ තොට බබෙක්‌ නෙවි ලැබෙන්නේ ඉන්නේ. තෝ බඩේ බෝම්බයක්‌ බැ`දගෙන තමයි ජනාධිපතිතුමා ළගට යන්න හදන්නේ කියලා මගේ බඩට ගැහුවා. අපි ආවේ ආණ්‌ඩුව පෙරළන්න නොවෙයි. ජනාධිපතිතුමාට ජන්දේ දෙන්න ජන්ද අයිතිය ලබාගන්න. කෙවිළියාමඩුවේ ගැබිනිs මාතාවක්‌ පවසා සිටියේ මව් කුසකින් බිහිවූයේ දැයි සැක සිතෙන තිරිසන් කාකි සුට්‌කාරයෙක්‌ගේ පහර කෑමක්‌ පිළිබඳවය.

මෙම පහර කෑමෙන් පස්‌මසැති ගැබිණි මාතාවක්‌ වන ප්‍රියදර්ශනී උදයමාලි, දොළොස්‌ හැවිරිදි සදීෂ දිදුලංග, සහ අසංක දිල්රුක්‌ කුමාර, ලලිත් ගුණවර්ධන මඩකලපුව ශික්‌ෂණ රෝහලට ඇතු`ඵ කර තිබුණි. නමුත් තමන්ගේ අපහසුතාවන් පවසා සිටිද්දී ඔයාලට දැන් අසනීපයක්‌ නැහැයි පවසමින් රෝහලේ උන් බලෙන් ටිකට්‌ කපා තිබුණි.

අපිට හරියට මඩකලපුව රෝහලෙන් ප්‍රතිකාර කළේ නැහැ. අපිට අමාරුයි කියද්දි අපේ එක්‌ස්‌රේ එකක්‌වත් ගත්තේ නැහැ. අපේ අතපය මු`ඵ ඇ`ගම රිදෙද්දි අපේ ටිකට්‌ කැපුවා. නමුත් අපි ගැහුවා කියලා පොලිසියෙ දෙන්නෙක්‌ නතර වුණා. ඒ දෙන්නාට හොඳට සැලකිලි දක්‌වල ප්‍රතිකාර කළා. අපිව බලෙන්ම ටිකට්‌ කැපුවේ අපි මඩකලපුවේ සිංහලයෝ නිසයි. අපිට දුක මේ සිංහල රටේ අපිට මෙහෙම වෙන එකයි යනුවෙන් ඔවුහු පවසා සිටියහ.

මඩකලපුව සිංහල ජනයා රැක ගැනීමට සැමදා අරගල කරන ඒ වෙනුවෙන් මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ අධිකරණ වල නඩු 44ක්‌ වැටී තිබෙන මංගලාරාමවාසී අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන් මෙසේ සිය අදහස්‌ දක්‌වා සිටියහ.

පට්‌ටිපොල ප්‍රාදේශීය ලේකම් අද මඩකලපුව මහා දිසාපතිතුමිය කියන දේත් අහන්නේ නැහැ. රජයෙන් මෙම ජනතාවට අබ ඇටයක තරම් දෙයක්‌වත් දීsලා නැහැ. සමෘද්ධි සහනාධාරය තියා ග්‍රාම සේවා සහතිකයවත් අඩුම තරමේ ලංකාවේ පුරවැසියන්ට ලැබෙන ජාතික හැඳුනුම්පතවත් ලබා ගන්න මෙම පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් ඇතු`ඵ අදාළ ග්‍රාම සේවා නිලධාරිsන් කටයුතු කරන්නේ නැහැ. මෙහෙම අසරණ වන්නේ යුද්ධය දිනාපු රටේ සිංහලයෝ නේද?

මේ නඩු නැති රටකි. ඒ රටේ පොලිසියට මීට වඩා යහපත් විදිහට හැසිරෙන්නට බැරිය. ජනාධිපතිවරයාට ඡන්දය දෙන්න හදනවිටත් මුන් මිනිස්‌සුන්ට නිරුවත් කර ගහන්නේය. ගහන්නේ මොකටද කියාවත් නිනවුවක්‌ නැත. අප ජීවත්වන්නේ මෙවැනි රටකය.

Read Full Post »

අතහැර ගියේ කොටි කලබල සමයේ

අම්පාර දිස්‌ත්‍රික්‌කයට මායිම්ව මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයට අයත්ව ඇති කෙවිලියාමඩුව සිංහල ගම්මානයේ ජනතාවට හෙළබිම සංවිධානයෙන් ලබාදී තිබුණු නිවාස ඉදිකිරීමේදී මංගලගම පොලිසිය ඊට ඉඩ නොදීමට විරෝධය පළකරමින් එම ඉඩම්වල අයිතිය කෙවිලියාමඩුව ජනතාව වෙත හැකි ඉක්‌මණින් පවරා දෙන්නැයි ඉල්ලා මඩකලපුව මංගලාරාමයේ විහාරාධිපති අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි ඇතුළු භික්‌ෂූන් වහන්සේලා රැසක්‌ මෙන්ම කෙවිලියාමඩුව ගම්වාසීන් පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් විල්වරත්නම් මහත්මිය හමුවට ගොස්‌ ජනතාව පත්ව ඇති අසරණභාවය පිළිබඳ කරුණු දක්‌වා ඇත.

මෙම කෙවිලියාමඩුව ගම්මානයේ සිටි සිංහල ජනයා කොටි කලබල සමයේ තම ඉඩම් අත්හැර පලාගියේ පණ බේරා ගැනීමටයි. යුද්ධයෙන් පසු නැවත පැමිණි විට ඒ ඉඩම් ආපසු ලබා ගන්න ක්‍රමයක්‌ නැහැ. පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයෙන් වසර 7 ක්‌ 8 ක්‌ තිස්‌සේ මෙම ප්‍රශ්නය විසඳන්නේ නැතිව කල් අරිමින් සිටිනවා. හෙළබිම සංවිධානයෙන් නිවාස 15 ක්‌ ඉදිකිරීමට උපකාර කර ඇති අතර එම නිවාස ඉදිකිරීමේදී මංගලගම පොලිසිය පැමිණ ඉදිකිරීම නතර කරීමට පියවර ගෙන ඇත.

ජනාධිපතිවරයා මෙම ජනතාවට නිදහසේ ජීවත්වීමට අවශ්‍ය පහසුකම් සපයා දෙන ලෙස නැගෙනහිර ආණ්‌ඩුකාරවරයාට සහ මහ ඇමැතිවරයාට දැනුම් දුන්නා. ඉඩම් කොමසාරිස්‌වරයා විසින් ජංගම සේවයක්‌ පැවැත්වීමට පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම්ට යොමු කළ ලිපිය මාසයක්‌ ගතවීත් මෙතෙක්‌ ලැබී නැතැයි ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරිය කියයි.

මෙම කෙවිලියාමඩුවේ අහිංසක ජනතාව මෙම ඉඩම්වලින් පන්නලා පොලිසියේ අයි. පී. මහත්වරු, එස්‌. අයි. මහත්වරු අක්‌කර ගණන් ඉඩම් අල්ලගන්න බලාගෙනයි ඉන්නේ. වසර ගණනාවක්‌ මේ ගමේ හිටියත් මේ දුප්පත් මිනිසුන් බොහෝ දෙනාට පවා සමෘද්ධිය ලැබුණේ නැහැ. ඡන්ද දාන්න අවස්‌ථාව ලැබුණේ නැහැ. තවම ඔවුන්ගේ ඡන්ද ලියාපදිංචි කරලා නැහැ. මේ මිනිසුන්ට වෙන තැනක්‌ නොමැති නිසයි ගම්මානයේ පැල්පත් සාදාගෙන ජීවත් වෙන්නේ. සාධාරණයක්‌ ඉටුකරන්න කියලා මම අදාළ බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිනවා යයි අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියෝ එම අවස්‌ථාවේදී පැවසූහ.

මේ පිළිබඳව අදහස්‌ දැක්‌වූ පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් විල්වරත්නම් මහත්මිය -ආණ්‌ඩුකාරතුමා සහ මඩකලපුව, අම්පාර දිසාපතිවරයා සමග පැවති සාකච්ඡාවෙන් පස්‌සේ මෙම කෙවිලියාමඩුව පදිංචිකරුවන් සම්බන්ධයෙන් කිසි ක්‍රියාමාර්ගයක්‌ ගත්තේ නැහැ. නමුත් අනවසරයෙන් නිවාස ඉදිකරන බව මා හට දැනගැනීමට ලැබුණ නිසා මම එය ඉහළ නිලධාරීන්ට දැනුම් දෙනු ලැබුවා. මම පොලිසියට එම ඉදිකිරීම් නවතා දමන ලෙස නියෝග කළා. මේ සම්බන්ධව ඉඩම් කොමසාරිස්‌ කාර්යාලයෙන් ජංගම සේවයක්‌a සම්බන්ධ පැවසෙන ලිපිය තවම මට ලැබුණේ නැහැ. යෑයි පැවසුවාය.

එම අවස්‌ථාවේ එම ස්‌ථානයට පැමිණි කලවංචිකුඩිය සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි ජයන්ත රත්නායක මහතා නැගෙනහිර පළාත් නියෝජ්‍ය පොලිස්‌පතිවරයා දැනුවත් කර පොලිසියෙන් ජනතාවට සිදුවන බාධා කිරීම් නතර කිරීමට කටයුතු කරන බව පැවසීමෙන් පසු අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි ඇතුළු ගම්වාසීහු ප්‍රාදේශීය ලේකම්වරියගේ කාර්යාලයෙන් පිටතට පැමිණියහ.

නැගෙනහිර පළාත් ඉඩම් කොමසාරිස්‌ ඉෂාන් විෙ-තිලක මහතාගෙන් මේ පිළිබඳව විමසීමක්‌ කළ විට 29 වැනි දින ජංගම සේවාවක්‌ පවත්වා මෙම ගැටලුවට විසඳුමක්‌ ලබා දීමට කටයුතු කරන බවද පැවසීය.

මංගලගම පොලිසිය විසින් ජනතාවට සිදුවන බාධාකිරීම් නවතා දමන බව කලවංචිකුඩිය සහකාර පොලිස්‌ අධිකාරි ජයන්ත රත්නායක මහතා එම අවස්‌ථාවේ පවසා සිටියදී නැවතත් 21 වැනිදා රාත්‍රියේ මංගලගම පොලිසියේ නිලධාරීන් පැමිණ නිවාස ඉදිකිරීමට අවශ්‍ය ද්‍රව්‍ය ගෙනාවොත් ඔවුන් අල්ලා රිමාන්ඩ් කරන බව ගම්වාසීන්ට පැවසූ බව ඔවුහු පවසති.

යන්නට එන්නට තැනක්‌ නොමැතිව අසරණව කිසිදු පහසුකමක්‌ නොමැතිව කෙවිලියාමඩුවේ දුක්‌ විඳින ජනතාවට අක්‌කර ගණන් කොල්ලකන ඉහළ පැලැන්තියේ පිරිසට විරුද්ධව ක්‍රියාකරන ලෙසද කෙවිලියාමඩුව ගම්වාසීහු අදාළ බලධාරීන්ගෙන් ඉල්ලා සිටිති.

Read Full Post »

හාත්පසින් එක සීරුවට වෙඩි හ`ඩ ඇසේ. රාත්‍රී අ`දුරේ රීදී පැහැති සිත්තම් මවන අතර හාත් පස කම්පනය කරවන මෝටාර් උණ්‌ඩ ගුවන පුරා විසිරෙමින් ඇත. පුලුකුණාව යුධ හමුදා කදවුරට රෑ පුරා මහා ප්‍රහාරයක්‌ එල්ලවෙමින් තිබේ. ප්‍රහාරයෙන් බියට පත්වු කෙවිලියාමඩුව ගම්වාසීහු පසුදාම ගම් බිම් හැර යති. ඒ ස්‌වකීය පණ කෙන්ද පමණක්‌ රක්‌ෂා කරගැනීමේ පරමාර්ථයෙනි.

ගම් පියසට මදක්‌ දුරකින් පිහිටා තිබුණු මංගලගම ගම්මානයටද තිරිසන් කොටි ත්‍රස්‌තයන්ගෙන් මාරාන්තික ප්‍රහාරයක්‌ එල්ලවූ හැටි පුළුකුණාව ගම් වාසීන්ට මතකය. ඒ අමානුෂික ප්‍රහාරයෙන් කිරි දරුවන් පෙති ගැසුනි. පොළොවේ ගසා මරා දැමිනි. නිරායුධ ගම්වාසින් දෙපලු කොට කැපී මැරිනි. මේ අත්දැකීම පුනරුච්චාරණය වනු දැකීමට නොරිසි පුලුකුණාව ගම් වාසීහු උපන් බිම් අතැර ඇ`දි වත පමණක්‌ ගෙන සිය උපන් බිමෙන් පිටවූහ.

යුද ගිණිදැල් නිමී ගියේය. පණ කෙන්ද බේරාගෙනය යුද අනාථයන් සේ අන්ත අසරණ දිවියක්‌ ගත කරමින් ජීවත් වු කෙවිලියාමඩුව ගම්මානයේ මිනිස්‌සු අවුරුදු දොලහකට පෙර, එනම් 1996 වසරේදී අත්හැර දමා ගිය තමුන්ගේ ගම්මාන වලට පැමිණියහ.

කෙවිලියාමඩුව ගම්මානය පිහිටියේ අම්පාර දිස්‌ත්‍රිකය මායිමේය. අම්පාරට ලංවය. අම්පාර මහඔය මාර්ගයේ පුලුකුනාව ආසන්නයේය. එහෙත් කෙවිලියාමඩුව අයත් වන්නේ මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ටාශයටය. අප නොදන්නවා සේ සිටියාට කෙවිලියාමඩුව, මංගලගම, වැනි නැගෙනහිර පලාතේ සිංහල ගම්මානවලට දෙමළ පරිපාලන බලයක්‌ සහිත නිලධාරීන්ගෙන් සිදුවන්නේ නොසලකා හැරීම්ය. ගර්හාවට ලක්‌කිරීම්ය. කෙවිලියාමඩුව මිනිස්‌සු මේ නින්දිත යථාර්ථය අත් වි`දිමින් උන්හ.

තමන්ගේ උපන් ගම්බිම් වල හිමිකම් භුක්‌ති වි`දීම තීන්දු කළ යුත්තේ එම දේපල අයිති මිනිස්‌සුන්ය. ඒ අයිතිය කිසිවෙකුට ප්‍රශ්න කළ හැකි නොවේ. එහෙත් කෙවිලියාමඩුව ගම්මානයට නැවත පදිංචියට පැමිණි සිංහල මිනිස්‌සුන්ට අහන්නට ලැබුනේ පුදුමාකාර අලුගුත්තේරු කතාවකි. ගම්වැසියන් හමුවන්නට ග්‍රාමසේවක නිලධාරීවරයා පැමිණියේය. පැමිණ පැවසුවේ කෙවිලියාමඩුව ගමේ පදිංචි වීමට අවශ්‍යනම් අවතැන්ව සිටි කාලයේ හරිහම්බරකරගත් දේපල අත්හැර දමා පදිංචියට පැමිණෙන ලෙසය. මේ අතාර්කික නොසන්නාඩාල නොපනත් බලපෑම් හමුවේ කෙවිලියාමඩුවේ මිනිස්‌සු අන්ත අසරණ වූහ. අප ඔබට මේ කියන්නේ ඒ මිනිසුන්ගේ වේදනාත්මක කතාවය.

කෙවිලියාමඩුවේ මිනිස්‌සු තමන්ගේ ගමට පදිංචියට ආවේ අදින් අවුරුදු පහකට පෙරය. එහෙත් ඔවුන්ගෙන් බහුතරයකට එම කාළ සීමාව තුළදි පැවති මැතිවරණවලදී ඡන්දය ප්‍රකාශ කිරීමේ අයිතිය ද මඩකලපුවේ නිළධාරින් විසින් උදුරා ගෙන තිබුණි. වසරේ එක්‌ කලකදි පමනක්‌ ලැබෙනා වැසි දියෙන් වගා කරන ලද හේන් වගාවෙන් දිවි සරි කර ගන්නා මේ මිනිස්‌සුන්ගේ ජීවිතය මහා කටුක එකක්‌ විය. මෙවැනි අතිශය දුක්‌ත ජීවිතයක්‌ ගතකරන කෙවිලියාමඩුවේ සිංහල මිනිස්‌සුන්ට සමෘද්ධි සහනාධාරයද ලබා නොදීමට පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයේ සමෘද්ධි නිලධාරීහු කටයුතු කළහ. ඒ මේ රටේ එක්‌ කොණක මිනිසුන් පිරිසක්‌ තමන් සිංහල වීම නිසාම දුක්‌ වි`දින ආකාරයය. මේ දෙමළ ජාතිවාදී ගෝත්‍රික ලක්‌ෂණ මේ රටේ උතුරු නැගෙනහිර දී සිංහල මිනිස්‌සුන්ට එරෙහිව ක්‍රියාත්මක වන ආකාරය ගැන ගතවන මොහොතේ දැක්‌විය හැකි නිදසුනය.

කෙවිලියාමඩුවේ සිංහල මිනිස්‌සු මෙතැන්සිට කතා කරන්නෝය. මේ ඒ කතාවය.

“අනේ මහත්තයෝ… අපි කෙවිලියා මඩුව ගමට වෙලා අන්ත අසරණ වෙලයි ඉන්නේ. අපි මේ ගෙවල් අත්හැරලා යද්දි කාමර දෙකක්‌ සාලෙයි එක්‌ක උළු වහපු ගේත් අත්හැරලා තමයි අපි පණ බේරගෙන ගියේ. යුද්දේ කාලේ අපේ ගෙවල් ඩෝසර් කරලා. යුද්දේ ඉවර වුනාට පස්‌සේ තමයි අපි නැවතත් මෙහෙට ඇවිල්ලා පදිංචි උනේ. ජීවත්වෙන්න ඉඩමක්‌ නැති හරිහමන් රැකියාවක්‌ නැති අය තමයි මේ ගමේ වැඩි හරියක්‌ ඉන්නේ. කටුමැටි ගහගෙන හදා ගත්ත පුංචි ගේ පොඩ්ඩක පුලු පුලුවන් විදිහට වේලක්‌ ඇර වේලක්‌ කාලා හරි නොමැරි ඉන්නේ බොහොම අමාරුවෙන්. එහෙම හිටිය අපේ ගම්මානේ 31 දෙනකුට මෙ මාසේ 29 වෙනදා ඉඩම් වලින් අයින් වෙලා යන්න කියලා පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයෙන් ලියුම් දීලා. සමහර ගෙවල්වල දොරවල්වල ලියුම් අලවලා ගිහින් තියෙනවා. අපි මේවා දාලා කොහේ ජීවත් වෙන්නද?. අපෙන් මෙසේ අසන්නේ කෙවිලියා මඩුව පන්සල්ගල පදිංචි කේ. එම් . කුසුමලතා ය.

කුසුමලතාලා ජාතිය රජ කරවන්නට හදන ආඩම්බරකාර නායකයින්ගේ අතපල්ලෙන් වැටුණු මිනිස්‌සුය. සිංහල වීම නිසා දෙමළ නිලධාරී වාදයේ දුර්දාන්ත පීඩනයෙන් හෙම්බත්ව උන්හිට තැනින්ද පලවා හරින්නට නියමවූ මේ ගම් වැසියෝ මෙතෙක්‌ සිය ගමේ ජීවත් නොවී ජීවත් වූහ. අත්හැර දමා සිටි මේ මිනිසුන් වෙනුවෙන් කිසිම පොදු පහසුකමක්‌ නිර්මාණය වූයේ නැත. බොන්නට දිය පොදක්‌ ගෙනෙන්නටත් සැතපුම් 3 ක්‌ දුර යන්නට ඔවුන්ට සිදුවූයේය. කෙවිලියාමඩුව ගමේ ඩබ්ලියු. එම ජයතිලක කියන්නේ ඒ කතාවය.

“ගමේ කුලියකA කරගන්නවත් වැඩක්‌ නැහැ. ගල්කොරියේ ගල් තලලා තමයි සමහරු ජීවත්වෙන්නේ. හේන් ගොවි තැන තමයි අපේ ප්‍රධානම ජීවිකාව. නමුත් හැමදාම අලි කරදර නිසා වගාව කඩලා ගෙට ගන්නකම් විශ්වාසයක්‌ නැහැ. පොදු ප්‍රවාහන පහසුකම් මේ පැත්තට නෑ. අපේ ප්‍රශ්නයක්‌ ගැන කතාරනන් අපි පට්‌ටිපොළට හරි මඩකලපුවට හරි යන්නේ රුපිලයල් පන් හය දාහක්‌ වාහන වලට වියදම් කරගෙන. පාන් කෑල්ලක්‌ ගන්න බැරිව ඉන්න අපිට අපේ ඉඩකඩම් බේර ගන්න මෙහෙම වාහන හයර් කරගෙන යන්න වත්කමක්‌ නැහැ. කිසිම පහසුකමක්‌ නැතිව අපා දුක්‌ වි`දිමින් මෙහෙම ජීවත් වෙන්න වෙලා තියෙන්නේ අපිට යන්න එන්න තැනක්‌ නැති නිසයි. බඩගින්දර නිවා ගන්න බැරිව අසරණ වෙලා ඉන්න අපි මේ ගෙවල් වලින් පන්නලා තවතA අසරණ කරන්න එපා”. මේ වේදනාව මේ රටේ වගකිවයුතු මහත්වරුන්ට ඇසෙනු ඇත්දැයි අපට වැටහෙන්නේ නැත.

කෙවිලියාමඩුවේ දරුවොද ඉගන ගන්නට මහත් වෙහසක්‌ ගනිති. දිවුලාන විදුහල ඇත්තේ කෙවිලියාමඩුවට කිලෝ මීටර හයක්‌ දුරිනි. මංගලගම ගොනාගොල්ල විදුහලට ඇති දුර කිලෝමීටර 10 කි. මේ පුංචිදරු පැටව් කැළ අවපැහැ ගැනුණු පාසල් නිළ ඇ`දුමද ඇදගෙන සිටියදි ඇතැම් බස්‌රථ රිදුරෝ උන්ව අතරමග දමා යතිs. හැම තැනම නොසලකා හැරීම්ය. මෙවන් පරිසරයක වේල සොයාගැනීමට නොහැකිව අසරණව සිටින අහිංසක ගම්වැස්‌සන්ට ඉඩම්වලින්ද එලවා දමන්නට යැම නින්දා සහගත අපරාධයකි. කෙවිලියාමඩුවේ කේ. ඩී. තිලකරත්න ඒ කතාව අපට කියන්නේය.

“අපිව තාමත් ගමේ ලියාපදිංචි කරලා නැහැ. එක නිසා ඡන්දය දාන්න බැරිවෙලා තියෙනවා. නැති බැරි කමට ගාමන්ට්‌ එකකටවත් ගිහින් රස්‌සාවක්‌ කරන්න කරන්න අද බොහෝ දෙනකුට සහතිකයක්‌ ගන්න විදිහක්‌ නැහැ. හැඳුනුම්පතක්‌ අලුත් කරන්න විදිහක්‌ නැහැ. චරිත සහතිකයක්‌වත් ගන්න බැරිවෙලා තියෙනවා. සමහර වෙලාවට ළමයි ඉස්‌කෝලෙට ඇතුලත් කරගන්න බැරිව අප අසරණ වුන අවස්‌ථා තියෙනවා.

මහ ලොකුවට දැයට කිරුළ අම්පාරෙදි කළා. අපට මොන සෙතක්‌වත් නෑ. ජන්ද නාම ලේඛණ පුරවන්න දුන්නත් තවමත් භාර ගත්තේ නැහැ. ග්‍රාම සේවකට දුන්නම පස්‌සේ කෙවිලියාමඩුවෙන්ද කියලා අහලා එAවා ගන්නැතිව යනවා. වැඩක්‌ කර ගන්න ගියාම දෙමළ භාෂවෙන් වැඩ කරන නිසා අපිට කිසිම දෙයක්‌ තෙරෙන්නේ නැහැ. අපේ ගමේ කිහිප දෙනකුට විරුද්ධව කළවංචිකුඩි උසාවියේ නඩු පැවරුවා අනවසරයෙන් පදිංචිව සිටින බව කියලා. නමුත් උසාවියට යන්නට සල්ලි නැති නිසා ඒ අයට උසාවි යන්න බැරි වුනා. එක නිසා මේ වන විටත් ඒ අයට හිටපු ඉඩම් වලින් අයින් වෙන්න සිදුවෙලා තියෙනවා. අපි කියන්නේ වේලක්‌ හැර වේලක්‌ කාලා ජීවත් වෙන්න අපිට අපි ජීවත්වන ඉඩම් ලබාදෙන්න කියලයි.”

කෙවිලියාමඩුවේ එම්.කේ විමලාවතී කියන කතාව අෙ`දාaනාවක්‌ බ`දුය. මේ ඇයගේ කතාවය.

අපි කල්ලෝතෝනියෝ වෙලයි ඉන්නේ. යන්න එන්න තැනක්‌ නැති කරන්න සියලු සැලසුම් හැදිලා ඉවරයි. පොඩි දරුවෝ බස්‌ එකෙන් පාසලට රුගෙන ගොස්‌ නැවත එක්‌කරගෙන එන්න දෙවතාවක්‌ යන්න ඕන. එකට දවසට රු. 100 ක්‌ යනවා. නා ගන්න රුපියල් 20 දුර බස්‌ එකේ යන්න ඕන. පස්‌ දෙනෙක්‌ ඉන්න ගෙදරකට දවසකට නාගෙන එන්න රුපියල් සීයක්‌ යනවා. සල්ලි නැති නිසා අපේ සමහර පොඩි දරුවෝ බස්‌ වල නොමිළේ යන්න උත්සාහ කරනවා. ඒක නිසා ඇතැම් රියදුරන් අපේ ළමයින්ට පාසල් යන්න බස්‌ එක නතර කරන්නේ නැහැ. මෙහම අපාදුක විදගෙන ජීවත්වෙන්නේ වෙන යන්න තැනක්‌ නැති නිසා. අපිට අපේ පාඩුවෙ ජීවත්වෙන් ඉඩ දෙන්න.

නදීකා රාජපක්‌ෂ මේ ජීවිතයෙන් හෙම්බත් වූ කාන්තාවකි. ඇය අපට මෙවැනි කතාවක්‌ කියන්නීය.

“අපිට කන්න නැති වුනාම මඩකලපුවෙ හාමුදුරුවෝ තමයි සැරෙන් සැරේ ඇවිත් අපිට කන්න බඩු මුට්‌ටු ටිකක්‌ දිලා යන්නේ. මඩකලපුවෙ හාමුදුරුවෝ හිටියේ නැත්නම් අපිව මෙලහකටත් මේ ඉඩම් වලින් පන්නලා.”

“අපේ පුංචි ගෙවල් වැහි දාට පෙරලිලා යනවා. හාමුදුරුවෝ එක්‌සත් අරාබි එමිර් රාජ්‍යයේ සිටින සිංහල අයගේ සංවිධානයක්‌ වන හෙළ බිම සංවිධානය මගින් අපිට නිවාස 16 ක්‌ හදලා දුන්නා. තවත් නිවාස 05 ක්‌ හදන්න අත්aතිවාරම දාලා තියෙනවා. මේ අය කියන විදිහට ඒ ගෙවල් 16 ම අත්හැරල යන්න වෙනවා.”

මේ වේදනාත්මක කතාව කියන්නට පසුගියදා කෙවිලියාමඩුqව ගම්වාසීහු මඩකලපුව දිසාපතිවරිය මුනගැසීමට ගියහ. එහිදී කමිටුවක්‌ හරහා දැනට පදිංචිව සිටින අය පිලිබ`ද සොයා බලා පෙර පදිංචිය සනාථ කිරීමට හැකි අයට ඉඩම් ලබාදෙන ලෙස පවසා තිබේ. එහෙත් කෙවිලියාමඩුවේ පදිංචි කරුවන්ට දැන් අතීත පදිංචිය සනාථ කිරීමට නොහැකිය. ඇතැමුන්ගේ අතීත පදංචිය පිළිබ`දව වන ලේඛණ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයෙන් සොයා ගැනීමට භාෂාව හරස්‌ වී තිබේ. ඒ ස`දහා නිලධාරීන්ගේ සහායද නැත. සමහර ලේඛණ අතුරුදන්ය. මේ සියලු දේ සිදුවෙද්දී මෙවැනි අසරණයින්ට මුවාවෙමින් ආරක්‌ෂක අංශවල සහ රජයේ රුකියාවන් වල යෙදන පිරිසක්‌ද අනවසර හා නීති විරෝධී ලෙස ඉඩම් අත්පත් කරගෙන සිටිති. ඔවුන් නිසා මේ වන විට සැබෑ ලෙස ඉඩම් අහිමිව යමින් සිටින ජනතාවද බරපතල ගැටලුවකට මුහුණ දි සිටියිs.

මේ මිනිස්‌සුන්ට හැමදාම පිහිටට හිටියේ අම්පාරේ මංගලාරාමාධිපති පූජ්‍ය අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියන්ය. අදහස්‌ දක්‌වමින් මෙසේ පැවසීය. උන්වහන්සේ මේ ගැටළුව දකින්නේ මෙසේය.

“මඩලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ සිංහල ජනතාවට අද යන එන මං නෑ. කෙවිලියා මඩුව ගම්මානයේ මිනිස්‌සු මේ වන විට දැඩි ගැටළුවකට මුහුණ දී සිටිනවා. මෙම අසරණ මිනිසුන්ට සහනයක්‌ දී ජීවිතය ගොඩනගන්න උදව් කරනවා වෙනුවට ජීවිතයම විනාශ කර දැමීමට කටයුතු කිරීම ඉතා ශෝචනීයයි.”

“සිප්පිමඩුවෙ මේ වන විට සිංහල පවුල් 18 ක්‌ පදිංචිව සිටිනවා. තවත් පවුල් 72 ක්‌ පදිංචි කරන්න ගියත් එයත් නැවති තියෙනවා. පරණ බලපත්‍ර මේ මිනිස්‌සුන්ට සොයා ගන්න අමාරුයි. සින්නවත්ත සිංහල ජනයා සිටින ගම්මානයේ කොටසක්‌ද අත්හැරදා යුද්දයෙන් අනාථව පැමිණි මිනිසුන්ට දැන ඒ ඉඩම් වලට යන්න බෑ. එම ප්‍රදේශයේ තිබෙන බිම් බෝම්බ දින 30 කින ඉවත් කරන බවට නැගෙනහිර පළාත් ඉඩම් කොමසාරිස්‌වරයා කිව්වා. ඒත් මේ වන විටත් එම කාර්යය වචනයට පමණක්‌ සීමාවෙලා තියෙනවා.”

“මේ වනවිට බොහෝ සිංහල මිනිස්‌සුන්ගෙ ඉඩම් ව්‍යාජ ඔප්පු හදාගෙන මුස්‌ලිම් සහ දමිළ පිරිස්‌ විසින් අත්පත් කරගෙන අහවරයි. මේකයි ඇත්ත. අපි දමිළ නම් කථා කරන්න ඉන්දියාව සිටිනවා. අප මුස්‌ලිම් නම් කථා කරන්නෙ ඉරානය, ඉරාකය සිටිනවා. නමුත් අපි සිංහලවීම නිසා අපට වෙන අසාධාරනයකදි කථා කතා කරන්න අපේ මිනිස්‌සුත් අපට නැහැ.” අම්පිටියේ සුමනරතන හිමියෝ කියති.

අප දකිනා යථාර්ථයක්‌ තිබේ. මේ වන විටත් නැගෙනහිර පළාතේ පානම ඇතුළු බොහෝ ප්‍රදේශවල ඉඩම් ඇතැම් දේශපාලන හෙංචයියලා ඇතුළු බලවත්හු රිසිසේ අල්ලා ගනිමින් සිටිති. එම ඉඩම් පිළිබ`ද නෛතික සාධක සහිත ලේඛණ ගිනි තබා පුළුස්‌සමින් අතුරුදන් කරමින් සිටිති. නින්දා සහගත ලෙස හොර ඔප්පු තිරප්පු හදමින් සිටිති. ඒ අතර කෙවිලියාමඩුව වැනි සිංහල ගම්මාන වල දුගී අසරණයෝ යන එන මං රහිතව අවතැන් කරමින් සිටිති. මේ රට ගැන අපට දුක හිතෙන්නේ මෙවැනි සිදුවීම් දකින විටය. රටට නීතියක්‌ නොතිබේද, මේ රට අරාජිකදැයි අපට සිතෙන්නේ මෙවැනි අනීතික ෙ€දවාචක විලි ල-ජාවකින් තොරව එළපිටම සිදුවනව විටය.

බලාසිටින්නේ මේ සිදුවන දේවල කෙළවර කොතැනද කියාය.

Read Full Post »

කෝ අපේ උරුමය සිහල වීමද කරුමය

එදා පුරපසළොස්‌වක පෝය දිනයකි. එනිසා අවට පරිසරය සඳ එළියෙන් නැහැවී තිබිණි. ත්‍රස්‌තවාදී කලබල අවට තැනින් තැන තිබුණද ජනතාව සුපුරුදු වූ තම තමන්ගේ වැඩකටයුතුවල නිරතවී සිටින්නට වූහ. රාත්‍රි අඳුරු වැටෙත්ම නගරය දෙසින් දිගින් දිගටම රතිඤ්Æ එකපිට එක පත්තු වෙන්නට වුවද එය ඇසූ ජනයා ඒ ගැන වැඩි තැකීමක්‌ද නොකළහ.

ඒ වෙනකොටද කන් බිහිරි කරනා රතිඤ්Æ හඬ මැද සිත් පිත් නැති කොටි රකුසන්ගේ දරුණු ගිනි අවියෙන් නිකුත් වූ වෙඩි උණ්‌ඩකට මිනිස්‌ ජීවිත රැසක්‌ම ඉලක්‌ක වී තිබිණි. මඩකලපුව නගරයේ සිටි ස්‌වර්ණාභරණ ව්‍යාපාරිකයකු වූ සිරිපාල මහතා ඇතුළු පිරිසගේ සිරුරු කි¹ බසිමින් ඇදීගිය මූනිස්‌සම් අනෙක්‌ පසින් මතු වූයේ දසතම රතුවන් ලේ ගංගා ඇති කරලමිනි. ගතවූයේ මොහොතකි. මඩකලපුව නගරයේ හුන් සිංහල ජනයා වෙඩි උණ්‌ඩවලට ගොදුරු වන්නට වූහ. ඇතැමුන්ගේ සිරුරු මුවහත් නැති මන්නා පහරින් පෙත්තෙන් පෙත්ත කැපී, වියළි මඩකලපුව වැලි පොළොව රුහිරු දහරාවෙන් නැහැවෙන්නට විය.

තවත් මොහොතක්‌ ගතවිණි. මඩකලපුව නගරයට මඳක්‌ ඈතින් වූ ජයන්තිපුර සහ විජයපුර ගම්මානවල සිංහල ජනයා වෙනදා මෙන් කල්ගෙවුමට සිතාගෙන සිටියද එක්‌වරම එම ගම්මානවලට පැමිණි තිරිසන් කොටි රකුසන් නිවාස පීරමින් සිංහල ජනයා සොයන්නට වූහ. ඉහළට එසවෙන කැති පිහි පහරින් අත දරුවෝ පෙත්තෙන් පෙත්ත කැපී දෙපළු වන්නට විය. අහිංසක මුව පොව්වන් සේ අසරණ දරු පවුල් ත්‍රස්‌තයන්ගෙන් ජීවිතය යදින්නට වූහ. ලේ පිපාසයෙන් සිටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ගේ සිත් එයින් මොළොක්‌ නොවිණි. තප්පර කිහිපයකින් ඔවුන්ගේ හිස දෙපළු වී වේදනාත්මක කෙඳිරි හඬවල් නංවමින් අඳුරේම අවසන් හුස්‌ම වා තලයට එකතුවන්නට විණි. වියරුවෙන් මත්ව සිටි මිනීමරුවෝ ඇතැම් තරුණියන් දූෂණය කොට මරා දමන්නට වූහ.

ජයන්තිපුර දෙමළ ගෙවල් රැසකට මැදිව සිටි සන්ධ්‍යා රංජනීලාගේ නිවසට අසල්වාසී ද්‍රවිඩ හිතවතුන් කිහිපදෙනකු දිවවිත් තතු පවසන්නට විය. ඉක්‌මණට හැංගෙන්න. අපේ ගෙවල්වල හරි හැංගිලා පණ බේරාගන්න. කොටි මුළු ගමම කපනවා. මොහොතක්‌ ගතවිණි. සන්ධ්‍යාලාගේ වත්තට ද කැති පොරෝ අමෝරාගත් මිනිමරුවෝ යක්‍ෂාවේශයෙන් පැමිණෙන්නට වූහ. ගේ ඇතුළට හිස ඔබා කවුරුත් නැහැ වගේ. කෝ… මේ ගෙදරවුන්. අවට දෙමළ ජනයාගෙන් විමසන්නට වූහ. එයාල ගෙදර නැහැ. සන්ධ්‍යාගේ අසල්වාසීන් බියෙන් වෙව්ලමින් පැවසුවේ නිවස ඇතුලේ සිටි ඔවුන්ද මරා දමාවි යෑයි බියෙනි. සන්ධ්‍යා සැමියා හා දරු තිදෙනා බියෙන් වෙව්ලමින් ඒ වන විටත් නිවස පිටුපස වතුර ටැංකියේ දියෙන් ගොඩගත් මාළුන්සේ බයෙන් ගැහෙමින් සිටින්නට වූහ.

දැන් දැන් ඇසෙන්නේ ජයන්තිපුර සහ විජයබාපුර දෙසින් විලාප හඬ හා වෙඩි හඬකි. අඳුරට තිත තබමින් අරුණාලෝකය උදාවුවද දුටු දසුනින් මුළු මඩකලපුවම කම්පාවට පත්විණි. තැන් තැන්හි මංමාවත් මිදුල් නිවෙස්‌ තුළ මැරී වැටී සිටි හිතවතුන්ය. රතු ලේ දහරාව ඝන වී කළුවී වැලි පසේ කැටි ගැසී ගොස්‌ය. මොළකැටි සිනහ පෑ සිඟිත්තෝ හිස දෙපළු වී මරු තුරුලේ සැතපෙන්නට වූහ. ක්‍රිස්‌තියානි පියතුමකු පැමිණ බේරිලා ඉන්න ජනතාවට පැමිණෙන්නැයි පවසන්නට වූවේය.

මේ අයුරින් 1987 වසරේදී මඩකලපුව නගරයේ සිටි ව්‍යාපාරිකයන් ඇතුළු විජයපුර සහ ජයන්තිපුර යන ගම්මාන වල අහිංසක නිරායුධ සිංහල ජනයා 105 දෙනකු ඒ වන විටත් ඉතා ෙ€දනීය ආකාරයෙන් කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් ඝාතනය කර තිබිණි.

 

මඩකලපුව නගරයේ, ජයන්තිපුර, විජයපුර, කල්කුඩා, වාලච්ෙච්න, එරාවුර්, පුන්නකුඩා, කෝපවේලි, පෙරියපුල්ලුමලේ, කොස්‌ගොල්ල, ටැම්පිටිය, මංගලගම, සිප්පිමඩුව, කෙවිලියාමඩුව, සින්නවත්ත ඇතුළු මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ ප්‍රදේශ රැසක සිංහල ජනයා 22,000 ක්‌ පමණ ත්‍රස්‌තවාදීන් සමගම පෙර ජීවත්ව සිට ඇත. එවකට 1976 වසරේදී මඩකලපුව මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයේ සිංහල සිසුන් 2600 කට අධික ප්‍රමාණයක්‌ සහ සිංහල ගුරුවරුන් 77 ක්‌ පමණ සේවය කර තිබුණු අතර ව්‍යාපාරික ක්‍ෂේත්‍රය ද 30% ක්‌ පමණ සිංහල ජාතික ව්‍යාපාරිකයන් සතුව තිබී ඇතැයි පැවැසේ.

ත්‍රස්‌තවාදී කලබල සමය ඇරඹෙත්ම සිංහල ජනතාවට ටිකෙන් ටික නරක කල දසාවක්‌ උදාවුණි. විටෙක තැන් තැන්හි සිංහල ජනයා මරා දමන්නට ගත් අතර ඇතැමුන් බස්‌රථ වලින් බස්‌සවා පැහරගෙන යන ලදී. මේ අයුරින් කරදර ඇතිවීම නිසා පණ බේරා ගැනීම සඳහා සිංහල ජනයා පිටගම් කරා ඇදෙන්නට වූහ. 87 වසරේදී මුළුමනින්ම වාගේ මඩකලපුවේ සිදුවූ සිංහල ජනසංහාරය නිසා ඇතැමුන් ඉඩකඩම් අතහැර තම නෑදැ ජනයාගේ නිවෙස්‌වලට පලා යන ලදී. ඇතැමුන් තුට්‌ටුවට දෙකට නීත්‍යනුකූල නොවන අයුරින් එම ඉඩකඩම්ද විකුණා දමා මඩකලපුව හැර දමා යන්නට වූහ. මෙලෙස ටිකෙන් ටික මඩකලපුව සියලු ගම්බිම් පාලුවෙද්දී තවත් ඇතැමෙක්‌ එම ගම්මානවලම ජීවත් වන්නට වූයේ කොටි තර්ජන මැදය.

හමුදාවයි පොලිසියයි අපිව ආරක්‍ෂා කරන සමයේ මේ ආකාරයට ගම්බිම් කපලා දැම්මේ නැහැ. නමුත් ඉන්දියන් හමුදාව ආවට පස්‌සේ අපේ හමුදාව සහ පොලිසිය කඳවුරු ඇතුළට පමණක්‌ සීමා කළා. එම නිසා කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් 105 ක්‌ පමණ මරා මිනිකඳු ගොඩ ගැසුවා. පස්‌සේ එන්න එන්නම කලබල වැඩිවීම නිසා මඩකලපුව පොලිසියේ අනාථ කඳවුරක්‌ සකසා ඉතිරිව සිටි අයට රැකවරණය දුන්නා. ඊට පස්‌සේ මඩකලපුව විහාරස්‌ථානයේ දවල් කාලයේ සිට රාත්‍රියට නැවතත් මඩකලපුව පොලිසියට ඇවිල්ලා නිදාගත්තා. 90 වසරේදී නැගෙනහිර පළාතේ පොලිස්‌ ස්‌ථාන යටත් කරලා පොලිසියේ 600 ක්‌ මරපු කාලේ මඩකලපුව පොලිසියත් යටත් වුණා. පොලිසියයි හමුදාවයි අපියි ඔක්‌කොම ත්‍රස්‌තවාදීන්ට කොටු වුණා. ගොඩබිමෙන් එන්න බැරි වුණා. ගුවන් යානා බස්‌සන්න බැරි වුණා. එම නිසා උඩින් ගෙනත් කෑම දැම්මා. ඒවත් දාන තැන්වලට නෙවෙයි වැටෙන්නේ. එහෙම තියෙද්දි පියතුමෙක්‌ මැදිහත්වෙලා ත්‍රස්‌තවාදීන්ට දැනුම් දීලා විශේෂ ගුවන් යානයක්‌ ගෙන්වා මඩකලපුවෙන් යැමට අපට අවස්‌ථාව ලබා දුන්නා. එහෙමයි මඩකලපුවෙ සිටි අපට ජීවිත බේරාගන්නට හැකි වුණේ. පස්‌සේ ජනාධිපති ප්‍රේමදාස මහතා අපව මාදිවෙල කෝට්‌ටේ පාසලකට රැගෙන ගිහින් සහන සැලසුවා. මම ඉපදුණේ මඩකලපුවේ. පාසල් ගියේ මඩකලපුවේ. ඒක නිසා නැවතත් අපි අපේ උපන් ගම්බිම්වලට ආවා. අපි විතරයි ජයන්තිපුර දැනට ඉන්න එකම සිංහල පවුල. අපිටත් නොසෑහෙන්න බාධක ආවා. වැසිකිළියක්‌වත් හදාගන්න ඉඩ දුන්නේ නැහැ. සිංහල ජනයා ඉඩම් කොල්ල කන්න එනවා කීවා. දෙමළ සාමාන්‍ය ජනතාව අපි නැවත උපන් ගම්වලට එනවට කැමතියි. නමුත් එල්. ටී. ටී. ඊ. හිතවාදීන් සහ සමහර ජන කොටස්‌ සියලු ජනයා නැවත ගම්බිම්වලට එනවාට අකමැතියි. නැවතත් සිංහල ජනතාව විශාල පිරිසක්‌ මඩකලපුවට පැමිණ පදිංචි වීමට කැමැත්තෙන් සිටිනවා යෑයි ද මඩකලපුව ජයන්තිපුර පදිංචි වී සිටින සන්ධ්‍යා රංජනි මහත්මිය “දිවයින”ට අදහස්‌ දක්‌වමින් පැවසුවාය.

මඩකලපුව නගරයේ පිහිටා තිබුණු මංගලාරාමය ද කොටි ත්‍රස්‌තයෝ වෙඩිතබා බෝම්බ ගසා මුළුමනින්ම විනාශ කර තිබිණි. එම නිසා එම විහාරස්‌ථානයද පාළුවට ගිය අතර එරාවුර් පුලිමතලා විහාරස්‌ථානයේ වැඩවාසය කළ හිමිනමද කොටින් විසින් සිත්පිත් නැති අයුරින් ඝාතනය කර තිබිණි. වාලච්ෙච්න හා පෙරියපිල්ලුමලේ ආදී විහාරස්‌ථාන රැසක වැඩවාසය කරමින් මඩකලපුවෙහි බෞද්ධ උරුමයට නායකත්වය දුන් භික්‌ෂූන් වහන්සේලා පන්නා දමමින් එම විහාරස්‌ථාන ද විනාශ කර දමන්නට වූහ.

මේ අයුරින් මඩකලපුව සිංහල ජනයාගෙන් තොරවෙද්දී 98 වසරේදී අම්පිටියේ සුමනරතන හිමි මඩකලපුව මංගලාරාමයට වැඩම කරද්දී එම විහාරස්‌ථානය එකම සුන්බුන් ගොඩක්‌ම විය. පන්සල ආසන්නයේ කාමරයක නැවතී සැප වෙනුවට දුකම වළඳමින් දානය වෙනුවට කුසගින්දර කුසෙහි පුරෝගෙන සෙමින් සෙමින් විහාරස්‌ථානය ගොඩනගන්නට වූහ.

මම මංගලාරාම විහාරස්‌ථානයට ආවයින් පසුව කොටි ත්‍රස්‌තයන් දිගින් දිගටම කරදර කළා. මට විහාරස්‌ථානය අත්හැරලා යන්න කීවා. වෙඩි උණ්‌ඩ හිසට උඩින් යද්දි මම යාන්තම් දිවි බේරාගත්තා. මාව වාකරේ එල්. ටී. ටී. ඊ. කාර්යාලයට රැගෙන ගිහින් රඳවාගෙන දස වධ දුන්නා. මට පන්සල අත්හැරලා යන්න කියා දිගින් දිගටම තර්ජනය කළා. තුනුරුවන්ගේ බලෙන් මට බේරෙන්න හැකි වුණා. කොටින්ගේ වෙඩි උණ්‌ඩයට බිලිවූ රණවිරුවෝ මගේ අත් දෙකේ අවසන් හුස්‌ම හෙළුEහ. වෙඩි වැදිලා ලේ පෙරි පෙරී හිටිය අපේ රණවිරු දරුවෝ මම දැතින් ඔසවගෙන ඉස්‌පිරිතාලෙට අරගෙන ගොස්‌ ඇතැම් අවස්‌ථාවල බේරාගත්තා. ඒකේ ප්‍රතිඵලයක්‌ වශයෙන් ඒ ජීවිතවලට වන්දි ගෙවන්න විවිධ දුක්‌ගැහැට හා තර්ජන බාධක මැද මම තවමත් මඩකලපුව මංගලාරාමයේ වැඩවසනවා. මම කිසිම රාජ්‍ය නොවන ආයතනයක ඉත්තෙක්‌ නොවෙයි. දේශපාලනය බලය ගන්න අදහසක්‌ නැහැ. නමුත් අපිට අවශ්‍ය මඩකලපුවේ සිටින සිංහල, දෙමළ, මුස්‌ලිම් ජනයා සමගියෙන් සහයෝගයෙන් ජීවත් වීමටයි. අපට ඕනවෙලා

තියෙන්නේ ගම්බිම් අත්හැරලා ගිය මඩකලපුව සියලු ජනතාව නැවත මඩකලපුවට ගෙන්වා ඔවුන්ගේ ඉඩකඩම් යළි ඔවුන්ටම ලබා දෙන්න. අද නැවතත් තමන්ගේ පැරණි ගම්බිම් සොයා එන සිංහල ජනතාව දැඩි කරදරවලට මුහුණ පානවා. රාජ්‍ය ආයතනකට ගියාට කිසිම නිලධාරියෙක්‌ ඔවුන්ව ගණන් ගන්නේ නැහැ. ඔවුන්ගේ කාර්ය කරලා දෙන්නේ නැහැ. දේශපාලන අධිකාරිය මඩකලපුවේ සිංහල ජනතාව ගැන කිසිම තැකීමක්‌ කරන්නේ නැහැ. අද ඔවුන් උපන් බිමේම පිට දේසක්‌කාරයෝ වෙලයි තියෙන්නේ. ප්‍රශ්න ගොඩකට මැදි වෙලයි අද මඩකලපුව සිංහල ජනතාව ජීවත් වෙන්නේ. කෙවිලියගමුවේ ජනතාවට අද උපන් බිම්වල පදිංචි වෙන්න දෙන්නේ නැහැ. සින්නවත්ත ජනතාවටත් ගැටලු. සිප්පිමඩුව ජනතාවටත් ගැටලු තියෙනවා. කෙවිලියාමඩුව අයත් පට්‌ටිපොල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාසයට, නමුත් අනවසරව පදිංචි උනා කියලා පවුල් 19 කට වව්නතිව් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයෙන් නඩු දැම්මා. මංගලගම අයිති චෙංකලඩිවයේ, තමුන් නඩු දැම්මේ වව්නතිව් ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයෙන්. අපි අහන්නේ මඩකලපුව සිංහල ජනතාවට විතරක්‌ තියෙන මේ නීතිය මොකක්‌ද කියලා. අපි මේ ගැන සාකච්ඡා කරන්න ජනාධිපතිතුමාගෙන් අවස්‌ථාවක්‌ ඉල්ලුවා. නමුත් එයට අවස්‌ථාවක්‌ ලැබුණේ නැහැ. යනුවෙන් මඩකලපුව සිංහල උරුමය රකින්නට තනිව සටනක්‌ කරමින් මඩකලපුව සිංහල ජනතාවගේ එකම ගැලවුම්කරුවා වූ මංගලාරාම විහාරස්‌ථානයේ විහාරාධිපති පූජ්‍ය අංපිටියේ සුමනරතන හිමි පැවැසීය.

සුමනරතන හිමියන්ගේ එම ප්‍රකාශයත් සමගින් අපි මඩකලපුවේ වත්මන් සිංහල ජනතාව පිළිබඳ තොරතුරු සොයන්නට වෙහෙසුණි. මේ වනවිටත් වසර ගණනක්‌ ත්‍රස්‌තවාදීන්ගෙන් බැටකෑ මඩකලපුව සිංහල ජනතාව නැවතත් තමන් උපන් ගම්බිම් කරා සෙමින් ඇදෙමින් සිටිති. නමුත් අද ඔවුනට සටන් කරන්නට වී තිබෙන්නේ “රාජ්‍ය ත්‍රස්‌තවාදය”Êසමගය. මේ වනවිටත් අතීතයේ සිංහල පවුල් 22000 ක්‌ සිටි මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ මේ වන විට මංගලගම පවුල් 375, කෙවිලියාමඩුව පවුල් 65, කොස්‌ගොල්ල පවුල් 15, සින්නවත්තේ පවුල් 45 සහ සිප්පිමඩුවේ පවුල් 35 ක්‌ පමණි. ඊට අමතර ගෝනගල ඇතුළු ප්‍රදේශවලින්ද මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයට තවත් පවුල් රැසක්‌ අයත් වේ. ඒ අනුව මේ වනවිට මඩකලපුව දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ පවුල් 750 කට ආසන්න ප්‍රමාණයක්‌ උපන් බිමේ අසරණ වී සිටිති.

කෙවිලියාමඩුව ගම්මානයේ හිටි අය 91 අවුරුද්දේ ගම අත්හැරලා කොටින්ට බයේ යන්නට ගියා. නෑදැ ගෙවල්වලට ගොස්‌ ඔවුන්ගේ ඉඩම්වල තාවකාලිකව නිවාස හදාගෙන පදිංචි වී සිටියා. යුද්ධය ඉවර උනායින් පසුව අපිට නැවතත් හිටපු තැන්වලටම යන්න කියලා ඒ අය කීවා. ඒක නිසා අපි නැවතත් පුංචි ගෙවල් හදාගෙන පවුල් 35 ක්‌ කෙවිලියාමඩුවට 2009 වසරේ ආවා. නමුත් එදා පටන් අපි අන්ත අසරණ වෙලා. ඉස්‌සර අපි වගා කරලා තිබ්බ ගස්‌ කොළන් මොනවත් නැහැ. ඔක්‌කොම ඩෝසර් කරලා. පට්‌ටිපොළ ප්‍රාදේශීය ලේකම් කාර්යාලයෙන් අපිට නඩු දැම්මා කලවංචිකුඩි උසාවිය අනවසරයෙන් පදිංචිව ඉන්නවා කියලා. අපිව හාමුදුරුවෝ කලවංචිකුඩි උසාවියට එක්‌කරන් ගිහින් අපිට උදව් කළා. උසාවි යන්න සල්ලි නැහැ. නීතිඥ මහත්තුරුන්ට දෙන්නත් සල්ලි නැහැ. එදාවේල කුලියක්‌ කරලා අමාරුවෙන් ජීවත් වන අපි කොහොමද උසාවි යන්නේ. රජයේ නිලධාරීන් කියනවා ඔයාලා අනවසරයෙන් ඉන්නේ. ඒක නිසා මොනවත්ම දෙන්නේ නැහැ කියලා. අපිට මොනවත් රජයෙන් ලැබෙන්නේ නැහැ. යනුවෙන් කෙවිලියාමඩුවේ පදිංචි එච්. පී. ධම්මිකා කුමාරි මහත්මිය පැවසුවාය.

කෙවිලියාමඩුව පදිංචි ජී. ටී. සිරිල් (68) මහතා මෙසේ අදහස්‌ දැක්‌වීය.

1978 මම කෙවිලියාමඩුවේ පදිංචිවෙලා හිටියේ. ඒ කාලේ තණබිමක පදිංචි වෙලා ඉන්නවා කියලා මාව උසාවි අරන් ගිහින් මාස 05 දවස්‌ 10 ක්‌ රිමාන්ඩ් කළා. පස්‌සේ උසාවියට අදාළ සිතියම ගේන්න කියලා බලද්දි තණබිමකට වෙන් කරලා නැහැ. ඊට පස්‌සෙ මාව නිදහස්‌ කරලා මට අක්‌කර 02 කට බලපත්‍රයක්‌ ලබා දුන්නා. අපි ගියේ පණ බේරගන්න. අලින්ගෙන් කරදර මැද වතුර ටිකක්‌ විදුලිය ටිකක්‌ නැතිව අපි මෙතෙන්ට දුක්‌ විඳගෙන හරි ජීවත් වෙන්න එන්නේ අපිට ඉන්න වෙන තැනක්‌ නැති නිසා. අපිට ජීවත් වෙන්න තැනක්‌ තියෙනවා නම් අපි මෙතෙන්ට ඇවිල්ලා නිලධාරීන්ගෙන් දොස්‌ අහන්නේ නැහැ. අපි ඉල්ලා සිටින්නේ අපේ අයිතිය. යනුවෙන් ජී. ටී. සිරිල් මහතා අදහස්‌ දක්‌වමින් පැවැසීය.

අපි ඇවිල්ලා මඩකලපුව ටවුමේ උපවාසයක්‌ කළා. එතකොට කරුණා අම්මාන් හෙවත් විනායාගමූර්ති මුරලිදරන් ඇමැතිතුමා ඇවිත් කීවා ඉක්‌මනින් පදිංචිය දෙන්නම් ඉන්න තැනින් පදිංචිය අත්හැරලා එන්න කීවා. අපි හිටපු තැනින් ග්‍රාමසේවා මහත්තයට කියලා පදිංචිය අත්හැරලා ආවා. අපි ග්‍රාමසේවක මහත්තයත්, ප්‍රාදේශීය ලේකම්තුමිය සහ මඩකලපුව දිසාපතිතුමත් මුණගැසුණා. නමුත් තවම අපිව ලියාපදිංචි කළේ නැහැ. අපි අනවසරයෙන් පදිංචි වෙලා ඉන්නේ කියලා අපිව ලියාපදිංචි කරන්න බැහැ කීවා. අපිට දැන් මෙතනට ආවට පස්‌සේ ඡන්දය දාන්න බැරි උනා. සමෘද්ධි දීමනාව තබා භූමිතෙල් කාඩ් එකක්‌වත් නැහැ. රජයේ රැකියාවක්‌ කරන කව්රුත්ම නැහැ. ගෙවල් හදාගන්න රජයෙන් ආධාර නැහැ. ළමයෙක්‌ පිට පාසලකට දාගන්න

සුසන්ත අමරබන්දු

Read Full Post »