Feeds:
Posts
Comments

රණවිරුවෝ ජීවිත පිදුවේ රට ආපසු කෑලිවලට කඩන්න නොවේ
– කුමාර වෙල්ගම

කොළඹ අවට ප්‍රදේශවල මහදවල්  මිනී මරණ තත්ත්වයකට පත්වෙලා

තම පාලන සමය තුළ රණවිරුවන් දිවිහිමියෙන් රැකදුන් මාතෘභූමිය තුළ බියෙන් සැකයෙන් තොරව ජීවත්වීමට තිබූ නිදහස යළිත් වතාවක්‌ තර්ජනයට ලක්‌වී ඇති බවත් අද වන විට උතුරු නැගෙනහිර පළාත පමණක්‌ නොව කොළඹ හා අවට ප්‍රදේශවල මහදවල් මිනී මරණ තත්ත්වයකට රට පත්ව ඇති බවත් හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා පැවැසීය.

මතුගම නගරයේ පැවැති එක්‌සත් ජනතා නිදහස්‌ සන්ධාන රැලිය අමතමින් මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා මේ බව සඳහන් කළේය.

එක්‌සත් ජනතා නිදහස්‌ සන්ධානයේ ජය තහවුරු කිරීම පිණිස හිටපු ප්‍රවාහන ඇමැති, පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රී, මතුගම ශ්‍රී ල.නි. පක්‍ෂ ප්‍රධාන සංවිධායක කුමාර වෙල්ගම මහතා විසින් සංවිධානය කර තිබූ එම රැළිය අමතමින් වැඩිදුරටත් අදහස්‌ දැක්‌වූ හිටපු ජනාධිපති මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහතා මෙසේද කීය.

මේ මොහොත දේශපාලනික වශයෙන් තීරණාත්මකයි. අපි දැන් ඉන්නේ රට ගැන වැඩියෙන් කථා කරන්න අවශ්‍ය වටපිටාවක. එක පැත්තකින් අද රට යන්නේ ආපස්‌සට. අපි ලබාදුන්න බියෙන් සැකෙන් තොරව ජීවත්වෙන්න රටට ලබාදී තිබූ වටපිටාව අද තර්ජනයට ලක්‌වෙලා. පසුගිය ජනවාරි 08 වැනිදා ජනතාවට ලබාදුන්න පොරොන්දු ඉටු කිරීම පැත්තකින් තියලා අද මේ අය කරන්නෙ මොකක්‌ද? ඒ වෙනුවට අවනීතිය රජවෙලා. මේ අය කරන්නේ ප්‍රතිවාදීන්ගෙන් පළිගන්න එක විතරයි. අද තියෙන්නෙ වෛරයෙන්, ක්‍රෝධයෙන් පිරුණ යුගයක්‌. අපි 1931 ඉඳන් දේශපාලනය කරනව. එහෙත් මෙහෙම වචන අහන්න වුණේ පළමු වතාවට. මොනවද මේ අය කියන්නේ. ඔවුන් ලබාගත් ජයග්‍රහණයෙන් වියරු වැටිලා. මේ අය අද කියනව රාජපක්‍ෂවරු අතුගා දමනවා, විනාශ කරනවා ඊට පස්‌සේ වළ දානව කියල. මෙහෙම තැනකටද රට ඇදගෙන යන්නේ. යහපාලනය කියන්නේ මේකටද?

මේ අය බලයට ආවෙ ජනතාවට නොයෙක්‌ පොරොන්දු දීල. මොනවද එදා ජනතාවට කිව්වෙ. තේවලට රුපියල් 80 ක්‌ දෙනව කිව්ව දුන්නද? ලැබෙනවද දැන් 80 ක්‌. රබර්වලට 350 ක්‌ ලැබෙනවද. මම තුන්සීයක්‌ දුන්න. වී වලට 50 ක්‌ දෙනව කිව්ව. මම 40 ක්‌ දෙන්න කථා කළා. මම තමුන්නාන්සේලාට කියනව අපි ලබන 18 වැනිදායින් පස්‌සෙ පිහිටුවන අපේ ආණ්‌ඩුවෙ රබර් කිලෝවකට රු, 390 ක්‌ තේ කිලෝවකට රු. 90 ක්‌ වී කිලෝවකට රුපියල් 50 ක්‌ ගෙවන එක අනිවාර්යෙන්ම සිද්ධ වෙනව කියල. අපි එතනින් නතර වෙන්නෙ නෑ. මේ ආණ්‌ඩුව කළේ පොරොන්දු දෙන එක විතරයි. අපි කළේ දීපු පෙරොන්දු ඉටු කිරීමයි. අපේ දැක්‌ම වුණේ මේ රට ගොඩනැගීම බව මතක්‌ කරන්න ඕනේ.

මේ කෙටි කාලය ඇතුලේ යහපාලනය කරපු වැඩ ගැන මම කියන්න යන්නෙ නෑ. අද උතුරු අධිවේගී මාර්ගයේ නුවරට වෙනකම් වැඩ ආරම්භ කළා. නම විතරක්‌ වෙනස්‌ කරල ඒක පටන් අරගෙන. එහෙම තමයි මේ අයගෙ වෙනස. අපි ඒකට යන වියදම හොයනව. අපි දුන්න මිල ගණන්ද එහෙමත් නැත්නම් ඊට වඩා වැඩි ගණනක්‌ද කියල හොයල බලන්න වෙනව. ඒව ගැන අද හෙටම රටට හෙළිවෙන බව මතක්‌ කර සිටින්න කැමතියි.

අපි “අලුතින් පටන්ගමු රටට පණදෙමු කියල” ජනතාවට සහතිකයක්‌ දීල තියෙනව. ඒක ඇතුලේ කම්කරුවගේ ඉඳල සමාජයේ සියලු ක්‍ෂේත්‍ර ආවරණය වන පරිදි දියුණු සමාජයක්‌ නිර්මාණය කිරීමේ යෝජනා ක්‍රියාත්මක වෙනව. පාසල් යන දුවා දරුවන්ගෙ අනාගතය ගැන අපි අපේ අවධානය යොමු කරල තියෙනව. මේ කඩා වැටෙන ආර්ථිකය නැවත ශක්‌තිමත් කිරීමේ අවශ්‍යතාවය අද ඇතිවෙලා තියෙනව. පාරවල් ටික හැදෙන්නෙ නෑ. මේ පළාතට යෝජනා කරල තිබුණ ජල යෝජනා ක්‍රමය ක්‍රියාත්මක වෙන්නෙ නෑ. ඒ විතරක්‌ද බඩු මිල අහස උසට නැගල. රුපියල් අසූවට පරිප්පු කන්න ඡන්දය දීල අද ජනතාව පරිප්පු කනව නේද? සහෝදරවරුනි, මේක තමයි මේ අය කරගෙන යන්නෙ. ඒ හින්ද ජනතාවට ප්‍රයෝජනවත් වැඩපිළිවෙළක්‌ වෙනුවෙන් අපි නැවත වතාවක්‌ පෙළ ගැසිය යුතුයි.

අද රෝහලකට ගිහින් බෙහෙත් ටිකක්‌ ගන්න බැරි තත්ත්වයකට රට පත්කරල ඉවරයි. බෙහෙත් මිල සියයට එකසිය විසිපහකින් ඉහළ දමල ඉවරයි. අහිංසක රෝගීන්ගෙන් පවා මුදල් අයකරන තත්ත්වයක්‌ තියෙන්නෙ. මේ අය මෙතනින් නතර වෙන්නෙ නෑ.

අද වෙනකොට කරපු දෙයක්‌ නෑ. හැබැයි ණය ගත්ත. 2014 වර්ෂයේදී රටේ සංවර්ධනය වෙනුවෙන් මම ගත්ත ණය මුදල වගේ දෙගුණයකට ආසන්න ප්‍රමාණයක්‌ යහපාලනය විසින් ණය අරන් තිබුණත් එක බෝක්‌කුවක්‌ හැදුවද? එක ඉස්‌කෝලයක්‌ හැදුවද කියල මම ඒ අයගෙන් අහනව. අද වන විට ඉදිකිරීම් ක්‍ෂේත්‍රයම බරපතළ බිඳවැටීමකට ලක්‌වෙලා ඉවරයි. සෘජු හා වක්‍රාකාරයෙන් රැකියා ලක්‍ෂ 15 ක්‌ නැතිවෙලා ඉවරයි. මතක තියාගන්න අපි ඇවිත් සතියක්‌ දෙකක්‌ ඇතුළත මේ නතර කළ සියලු වැඩ යළි ආරම්භ කරනව.

එතකින් නතර වෙන්නෙ නෑ. දරුවන්ගෙ අනාගතය ආරක්‍ෂා කිරීම අපේ වගකීමක්‌. රටේ දරු සම්පත තමයි අපේ අනාගතය බවට පත්වන්නෙ. පාසල් අධ්‍යාපනයෙන් පස්‌සෙ විශ්වවිද්‍යාලයට යන්න බැරිනම් ඒ සියලු දෙනාට අපි අවස්‌ථාව දෙනව වෘත්තීය හෝ කාර්මික අධ්‍යාපනයක්‌ ලබාගන්න. ඒ අයට අපි රුපියල් 50000/- ක්‌ දෙන්න පියවර ගන්නව. එතනින් එහාට පිටරටකට ගිහින් වැඩිදුර ඉගෙන ගන්න ඕනනම් අඩු පොලී පහසුකම් යටතේ රුපියල් ලක්‍ෂ 10 ක ණය මුදලක්‌ ලබාදීමටත් කටයුතු කරන්න අපි සූදානම්.

එහෙම කරන්නේ අපේ දරුවො ඉගෙන ගන්නව දකින්න තියෙන කැමැත්ත හින්දයි. ඒ අය ලෝකය දිනන්න ඕන හින්දයි. ඒ වගේම මව් කුසේ ඉන්න දරුව නිසි පෝෂණය යටතේ බිහිවනව දකින්න ගැබිනි මව්වරුන් සඳහා රුපියල් 1500 ක්‌ දෙන්නත් අපි කටයුතු කරන බව මතක්‌ කර සිටිය යුතුයි. රාජ්‍ය සේවය ශක්‌තිමත් කිරීම පිණිස අවම වැටුප රුපියල් 25000/- ක්‌ දෙන්න තීරණය කරල ඉවරයි.

සමහරු අහනව කෝ මේව කරන්න සල්ලි, මේක මහ ප්‍රොaඩාවක්‌ බොරුවක්‌ කියල. කරන්න බැරි වැඩ මගේ ළඟ නෑ කියල මං ඒ අයට කියනව. කරන්න බැරියි කියපු කීයක්‌ වැඩ අපි කරල පෙන්නුවද. එ.ජා. පක්‍ෂයට බැරි දේවල් බොහොමයක්‌ අපි කරල පෙන්නුව. පසුගිය ආණ්‌ඩු හතරකට බැරිවුණ යුද්ධය අවසන් කළා. රුපියල් 350/- ට පොහොර සහනාධාරය දුන්න. අපේ පාලන සමය වෙද්දී උපාධිය සමත් සියලු උපාධිධාරීන්ට රැකියාවන් දුන්න. එ.ජා. පක්‍ෂය රාජ්‍ය සේවය කප්පාදු කරද්දී අපි ඒක ලක්‍ෂ 15 ක්‌ දක්‌වා වැඩි කළා.

මේ අය කරන්නේ මොකක්‌ද? අද රජයේ රෝහල් ටිකත් අධිකාරියත් බවට පත් කරන තත්ත්වයට පත්වෙලා. රෝහල් ටික අධිකාරියක්‌ බවට පත්කළාම වෙන්නෙ මොකක්‌ද? ඒකට ඇතුළු වන්න සල්ලි ගෙවන්න වෙනව. එළියට එද්දීත් ඒ ටිකමයි. අද දරුවෙකුව පාසලකට දාගන්න නෑ. ඒකත් කප්පාදුවට ලක්‌වෙලා. පංතියක ළමයි 35 කට සීමා කරල ඉවරයි. අපි කළේ ඒකෙ අනික්‌ පැත්ත. රණවිරුවො වෙනුවෙන් ඒ අයගේ දරුවො වෙනුවෙන් අපි පාසල් ආරම්භ කළා. රාජකීය විදුහලට වඩා හොඳ පාසල් බිහිකළා. අද රණවිරුවන්ව නොසලකන තත්ත්වයට පත්වෙලා. වියපත් මිනිසුන් වෙනුවෙන් දුන්න සහන අද ඒ අයට නෑ. පින් පඩිය නෑ. පෝෂණ මල්ල නෑ. රණවිරුවන්ගේ අම්ම තාත්ත වෙනුවෙන් දීපු මුදල ඒ අයට ලැබෙන්නෙ නෑ. රාජ්‍ය සේවකයට දෙනව කිව්ව යතුරු පැදිය නෑ. ඒ වෙනුවෙන් අයකළ රුපියල් 50000/- ක මුදල ආපසු දෙනව කිව්වට දුන්නෙ නෑ. මේ සියල්ල කරන්න අපිට මුදල් තිබුණ. ඉදිරියෙදීත් ඒ සඳහා අප ළඟ මුදල් තියෙනව. හේතුව තමයි නිවැරදි කළමනාකරණය. යහපාලනය තුළින් කළමනාකරණය පලාගිහින් තිබුණත් ඉදිරියේදී අපේ රජයක්‌ යටතේ ඒ සියලු දේ නැවත ක්‍රියාවට නංවන බව මතක්‌ කරන්න කැමතියි.

ඒ නිසා මම තමුන්නාන්සේලාගෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඉදිරි මහ මැතිවරණයේ දී ඔබ ඔබේ තීරණය ගන්න. 18 වැනිදා යින් පසුව බිහිවන අපේ රජයක්‌ යටතේ රට වෙනුවෙන් ඔබ වෙනුවෙන් අපි අපේ යුතුකම් ඉටුකරන බව සඳහන් කරන්න කැමතියි. ඒ සඳහා ඔබේ දිස්‌ත්‍රික්‌කය වන කළුතරින් එක්‌සත් ජනතා නිදහස්‌ සන්ධානය සඳහා කුමාර වෙල්ගම මහතා ඇතුළු විශ්වාසවන්ත පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරු හත් දෙනෙක්‌ ජයග්‍රහණය කරවන ලෙස ඉල්ලා සිටිනවා.

එ.ජ.නි.ස. කළුතර දිස්‌ත්‍රික්‌ කණ්‌ඩායම් නායක ශ්‍රී ල.නි.ප. මතුගම ප්‍රධාන සංවිධායක හිටපු ඇමැති කුමාර වෙල්ගම මහතා – අද මෙතනට රැස්‌වෙලා ඉන්න දසදහස්‌ ගණන් ජනතාව මහින්ද රාජපක්‍ෂ මහත්තයට ආදරෙයි. ඒක අමුතුවෙන් ප්‍රකාශ කළ යුතු දෙයක්‌ නොවෙයි. අපි මහින්ද මහත්තය වෙනුවෙන් සටනට බැස්‌සෙ අන්න ඒ ජනතා ආශිර්වාදයත් එක්‌කයි. මම දේශපාලනයට ඇවිත් අවුරුදු 33 ක්‌ වෙනව. ඒකෙන් අවුරුදු 22 ක්‌ පාර්ලිමේන්තු මන්ත්‍රීවරයෙක්‌. මට කෙළින් වැඩකරන්න බය නැතුව කථා කරන්න කියල දුන්නේ මගේ ජනතාව. මතුගම, අගලවත්ත, බුලත්සිංහල, බේරුවල ඇතුළු දිස්‌ත්‍රික්‌කයේම ජනතාවගේ ශක්‌තිය මට කවදත් ආශිර්වාදයක්‌. අන්න ඒ නිසා තමයි වර්තමාන ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තය අපේ මන්ත්‍රිවරු සියලු දෙනාම කැඳවල ජාතික ආණ්‌ඩුවක්‌ හදන්න කැමැත්ත ඉල්ලපු වෙලාවෙ මම නැගිටල කිව්වෙ මං ජාතික ආණ්‌ඩුවකට කැමති නෑ කියල.

ඒකට තවත් හේතුවක්‌ තියෙනව. මොකද දැන් ඉන්න ජනාධිපති මෛත්‍රීපාල සිරිසේන මහත්තය එදා ශ්‍රී ල.නි.ප. සාමාජිකත්වය ගත්තේ සිරිමාවෝ බණ්‌ඩාරනායක මැතිනිය අතින්. මේ කතා කරන කුමාර වෙල්ගමත් අගලවත්ත ශ්‍රී ල.නි.ප. සංවිධායක ධුරය ගත්තෙත් එතුමිය අතින්. එදා මැතිනිය කිව්වෙ මොකක්‌ද? මැතිනිය එදා කිව්ව කවදාවත් එ.ජා. පක්‍ෂය සමඟ හවුලේ ගමනක්‌ යන්න එපා කියල. ඒ අවවාදයට ගරු කරල මම කොන්ද කෙළින් තියන් හිටිය මිසක්‌ ජාතික ආණ්‌ඩුවකට මම එකඟ වුණේ නෑ. එදා විමල්, දිනේෂ්, වාසු, ගම්මන්පිල ඇතුළු බස්‌නාහිර මහ ඇමැති ප්‍රසන්න රණතුංග ඇතුළු පළාත් සභා මන්ත්‍රීවරු විශාල පිරිසක්‌ ලක්‍ෂ 58 ක සුළඟත් අරන් මහින්ද මහත්තය ළඟට යද්දි ජනතාව නිකන් හිටියද? බස්‌ වෑන් අරන් ඔබ තමුන්නාන්සෙල ගිහින් මොකක්‌ද මහින්ද මහත්තයට කිව්වෙ. නැවත එන්න කිව්ව. කිව්ව නේද.

යුද සමයේදී අධි ආරක්‍ෂිත කලාපයකට ඇතුළු වූ පුද්ගලයන් කීපදෙනකුට වෙඩි තබා ඝාතනය කළේ යෑයි සැකපිට චෝදනා ලබා මරණ දඬුවමට නියම වූ යුද හමුදා නිලධාරියාට සාධාරණය ඉටුකර දෙන ලෙස ඉල්ලා ආබාධිත නාවික සෙබළකු පසුගිය 03 වැනිදා අනුරාධපුරයේ සිට කොළඹ දක්‌වා පාගමනක යෙදුණේය.

අනුරාධපුර ඥණික්‌කුලමේ පදිංචි එන්. ඩී. වසන්ත කුමාර මහතා මෙම පාගමන ආරම්භ කළේ ජය ශ්‍රී මහා බෝධීන් වහන්සේ වැඳපුදා ආශිර්වාද ලබාගැනීමෙන් පසුවය.

මරණ දඬුවම නියම වූ හමුදා නිලධාරියාට සාධාරණය ඉටුවන සේ එම තීන්දුව යළි සලකා බලන ලෙසත් නැවතත් ඔහුගේ පෞද්ගලික කාරණා 08 ක්‌ ඇතුළත් සංදේශයක්‌ ජනාධිපති මෛත්‍රිපාල සිරිසේන මහතාට භාරදීම සඳහා ජනාධිපති ලේකම් කාර්යාලය දක්‌වා පාගමනක යෙදී ඇත.

ආබාධිත රණවිරුවකුට හිමි වරප්‍රසාද අනුව 5 වසර ශිෂ්‍යත්වයෙන් සමත් වූ තම දරුවා මධ්‍ය මහා විද්‍යාලයට ඇතුළත් කරගැනීම, තමන් වසර 40 ක්‌ පදිංචි නිවසට අවදානම් සහගතව පවතින අධි බලැති විදුලි රැහැන් එම ස්‌ථානයෙන් ඉවත් කොට වෙනස්‌ කරදෙන ලෙසත්, තම ඉඩමෙන් කොටසක්‌ රක්‍ෂිතයක්‌ ලෙස වෙන්කර ඇති අතර එය ලබාදෙන ලෙසත්, තම ගම්මානයේ ගැටලුවක්‌ ලෙස පවතින විහාරස්‌ථානයේ විහාරාධිපති හිමියෝ යළිත් තම විහාරස්‌ථානයට ලබාදෙන ලෙසත් ඔහුගේ සංදේශයට ඇතුළත් කර ඇත.

මරණ දඬුවම නියම වූ සුනිල් රත්නායක රණවිරුවා නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා මාවනැල්ල ඔරලෝසු කණුව ඉදිරිපිට සාමකාමී උද්ඝෝෂණයක් පෙරේදා (26දා) පස්වරුවේ පැවැත්විණි.

duplicityමරණ දඬුවම නියම වූ සුනිල් රත්නායක රණවිරුවා නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා මාවනැල්ල ඔරලෝසු කණුව ඉදිරිපිට සාමකාමී උද්ඝෝෂණයක් පෙරේදා (26දා) පස්වරුවේ පැවැත්විණි.
බොදු බල සේනා කෑගල්ල දිස්ත්‍රික් සංවිධායක කමිටුව මඟින් සංවිධානය කර තිබූ එහි කැඳවුම්කරු මැදිරිගිරියේ පුඤ්ඤසාර ස්වාමීන් වහන්සේ අදහස් දක්වමින් මෙසේ පැවැසූහ.

පසුගිය වකවානුවේ රටේ යුද වාතාවරණයක් පවතින විට සෙබළුන් විසින් සිය ප්‍රතිවාදී සතුරන් පරාජය කොට මේ රට නිදහස් කර ගැනීමට ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් වැදුණු අතර පසුගියදා මරණීය දණ්ඩනයට නියම වූ රණවිරුවාද මෙම සටනේ පුරෝගාමී සේවාවක් ඉටු කරමින් කටයුතු කළා. නමුත් ඔහු විසින් හිතා මතා ඝාතනයන් සිදු නොකර ඇති බැවින් ඔහු මරණයෙන් නිදහස් කරන ලෙස රජයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඒ නිසයි.

අද වන විට කරුණා, පිල්ලයාන්ට ඇමැතිකම් පවා දෙමින් ඔවුන් ආරක්ෂා කරනවා. පසුගියදා මුහුදු කොටි නායිකාව නිදහස් කළා. නමුත් අප රට බේරා ගත් සිංහල මිනිස්සු, සෙබළුන් ගැන කතා කරන්න ඔවුන් නිදහස් කරන්න වැඩ පිළිවෙළක් ඇත්තේ නැහැ.
මේවා සමාජයේ මිනිස්සු පිළිකුල් සහගත ලෙසින් හෙළා දකින දේවල්. රට වෙනුවෙන් එදා ජීවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් නොකරන්න අද අපිට රටක් නැහැ. මේ මරණීය දණ්ඩනය නියම වූ සෙබළා නිදහස් කරන්නැයි අපි එජාප රජයෙන් ඉල්ලන්නේ.

IMG_8724-640x403මරණ දඩුවම නියම වු සුනිල් රත්නායක රණවිරුවා නිදහස් කරන ලෙස ඉල්ලා මාවනැල්ල ඔර්ලෝසු කණුව ඉදිරිපිට සාමකාමි උද්ඝෝෂණයක් ඊයේ පස්වරුවේ පැවත්විය.

මෙම උද්ඝෝෂණය සංවිධානය කර තිබුණේ බොදු බල සේනා කෑගල්ල දිස්ත‍්‍රික් සංවිධායක කමිටුව මගින් බව එහි කැදවුම්කරු මැදිරිගිරියේ පුඤ්ඤසාර හිමියන් පැවසිය.

මෙම සාමකාමී උද්ඝෝෂණයේදි වැඩිදුරටත් අදහස් දැක්වු ස්වාන් වහන්සේ මෙසේද පැවසිය.

Injustice”පසුගිය වකවානුවේ රටේ යුද වාතාවරණයක් පවතින විට සෙබළුන් විසින් සිය ප‍්‍රතිවාදි සතුරන්ට පරාජය කොට මේ රට නිදහස් කරවීමට ජිවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් වැදුනු අතර එහිදි පසුගියදා මරණිය දණ්ඩනයට නියම වු රණවිරුවාද මෙම සටනේ පුරෝගාමි සේවාවක් ඉටු කරමින් කටයුතු කළා. නමුත් ඔහු විසින් හිතා මතා ඝාතන සිදුනොකරන නිසා ඔහු මරණින් නිදහස් කරන ලෙස රජයෙන් ඉල්ලා සිටින්නේ ඒ නිසයි.

අද වනවිට කරුණා, පිල්ලයාන්ට ඇමතිකම් පවා දෙමින් ඔවුන් ආරක්ෂා කරනවා. පසුගියදා මුහුදු කොටි නායිකාව නිදහස් කළා. නමුත් අප රට බේරාගත් සිංහල මිනිස්සු සෙබළුන් ගැන කථා කරන්න ඔවුන් නිදහස් කරන්න වැඩපිළිවළක් ඇත්තේ නැහැ.

මෙවා සමාජයේ මිනිසුන් පිළිකුල් සහගත ලෙසින් හෙළා දකින දේවල් රට වෙනුවෙන් එදා ජිවිත පරිත්‍යාගයෙන් සටන් නොකරන්න අද අපිට රටක් නැහැ. මෙම මරණිය දණ්ඩණය නියම වු සෙබළා නිදහස් කරන්න අපි රජයෙන් ඉල්ලන්නේ එපමණයි.”

අන්තර්ජාලය තුළ මේ වනවිට ඡන්ද උණුසුමටත් වඩා උණුසුම් පුවතක් බවට පත්ව ඇත්තේ යාපනය, මිරුසුවිල් ප්‍රදේශයේදී වූ අට පුද්ගල මිනිස් ඝාතනයට චෝදනා පිට සුනිල් රත්නායක නම් වූ යුද හමුදා වර්ණ සැරයන්වරයාට අධිකරණය ඉදිරියේ මරණ දඬුවම් හිමිවීමේ සිද්ධියය.

මෙය රටේම අවධානයකට පාත්‍ර වන්නේ වසර දහතුනක් තිස්සේ විභාග වුණු නඩු විභාගයේ අවසන් නිගමනය ලෙස මරණ දඬුවම හිමිවීමත් සමගය. අහිංසක සිවිල් වැසියන් දහස් ගණනක් මරණයට පත්කර රාජ්‍ය දේ‍පොළ විනාශ කළ කොටි සන්නද්ධ අංශයේ ප්‍රබලයන් පවා නිදහස් කිරීමට සාකච්ඡා යෙදෙද්දී සුනිල් රත්නායකට අත්වූ ඉරණම කාගේත් කතාබහට ලක්වූයේය. බන්ධනාගාරගතව සිටින කොටි සන්නද්ධ අංශ නායකයින් මුදාගැනීම සම්බන්ධව රජය හා දෙමළ සන්ධානය සාකච්ඡා අරඹා තිබුණු වකවානුවක මේ නඩුව ඉක්මනින් අවසන් කිරීමට නීතිපති දෙපාර්තමේන්තුව අධිකරණයට උපදෙස් ලබා දී තිබුණේය.

ඒ සමග කියවෙන්නට වූයේ මහසෝන් බළකායේ විශිෂ්ට සේවාවක් කළ රණවිරුවකුට මෙකී ඉරණම අත් වූ බවය. මහසොහොන් බළකාය හෙවත් යුද හමුදා විශේෂ බළකායේ දිගුදුර විහිදුම් බළකායට අයත් රණවිරුවකුට අධිකරණය හමුවේ මරණ දණ්ඩනය නියම වූ බව විවිධ මත සමාජගත වන්නට වූයේය.

යුද හමුදා විශේෂ බළකායේ මහසොහොන් බළකාය කොටි ත්‍රස්තවාදී නායකයින්ට පවා භීතිය ගෙනදුන් විශිෂ්ටයන්ගේත් විශිෂ්ටයන් සිටින ඒකකයක් වූයේය. මෙම විශේෂ ඒකකය කොටින්ට කෙතරම් භීතියක් ගෙන දුන්නාද යන්න පසක් වන්නේ 2002 වසරේදී කොටි සංවිධානය සටන් විරාම ගිවිසුමක් ප්‍රකාශයට පත් කරද්දී එහි එක් කොන්දේසියක් වූයේත් මහසොහොන් බළකාය විසුරුවා හැරීමේ කොන්දේසියයි.

මෙකී මහසොහොන් බළකායේ සෙබළකු ‍පෝරකයට යැවීමට පියවර ගෙන ඇතැයි යන චෝදනාව මධ්‍යයේ මේ වනවිට රජයට එරෙහිව දැවැන්ත අන්තර්ජාල මෙහෙයුමක් ක්‍රියාත්මක වෙමින් පවතින්නේය.

LRRP

මේ නිසාම මේ සිද්ධියට මුහුණ දුන් රත්නායක මුදියන්සේලාගේ සුනිල් රත්නායක නම් වර්ණ සැරයන්වරයා සැබැවින්ම ඉටුකළ කාර්යය භාරය සෙවීමට අපි සිතුවෙමු.

සුනිල් රත්නායක යුද හමුදාවට බැඳුණේ් 1995 දීය. යුද හමුදා ආධුනික සෙබළකු ලෙස ඔහු යුද හමුදාවට එක්වූයේ මහියංගණයේ හද්දා පිටිසර ගමක සිටය. කොටි ත්‍රස්තවාදීන්ට එරෙහිව ඊළාම් යුද සටන් දරුණුවට යන වකවානුවක හෙතෙම රටට සේවය කරන්නට යුද හමුදාවට එක්වන්නේය.

ගජබා රෙජිමේන්තුව ඔහුගේ මව් රෙජිමේන්තුව වන්නේය. සතුරා අබිමුව දිවි පරදුවට තබා පෙරමුණට යන්නට ස්වේච්ඡාවෙන්ම ඉදිරිපත් වූ ඔහු ඇතුළත් වන්නේ යුද හමුදාවේ විශේෂිත බළ සේනාවක් වූ ගුවන් සංක්‍රමණික බළ සේනාවටය. (Air mobile Brigade) ඕනෑම අභියෝගාත්මක අවස්ථාවක ලංකාවේ ඕනෑම තැනකට දියෙන්, ගොඩින් හා මුහුදෙන් ගොස් ප්‍රහාරයකට මුහුණදීමට හැකි සුවිශේෂ පුහුණුවක් ලත් බළසේනාව ලෙස ගුවන් සංක්‍රමණික බළසේනාව හඳුන්වයි. එම බළසේනාවට කර්නල් ජගත් අල්විස් (දැනට මේජර් ජෙනරාල්) අණ දුන්නේය. එම බළසේනාවට අයත් ලුතිනන් කර්නල් ශාන්ත දිසානායක (දැනට බ්‍රිගේඩියර්) අණදුන් හයවන ගජබා රෙජිමේන්තුවට අනුයුක්තව සුනිල් සිටියේය. හයවන ගජබා රෙජිමේන්තුවේ දෙවන අණදෙන්නා වූයේ මේජර් ජයශාන්ත ගමගේ (දැනට බ්‍රිගේඩියර්)ය. කුඩා කණ්ඩායම් වශයෙන් ක්‍රියාත්මක වන විශේෂ ක්‍රියාන්විත ඛණ්ඩයට අයත් (ඵධන) විමර්ශන කණ්ඩායම ලෙස සටන් පෙරමුණේ සිටියේ කෝප්‍රල් සුනිල් ඇතුළු පිරිසකි. ලුතිනන් කාවින්ද දිසානායකගේ චාලි කණ්ඩායමේ හතළිහක පමණ භට පිරිසක් අතරින් විශිෂ්ටයින් තෝරා එස්. ඕ. පී. රෙකී කණ්ඩායම තෝරාගෙන තිබිණි.

ජයසිකුරු, රිවිරැස යන ප්‍රධාන මෙහෙයුම්වලට එක්වී කිළිනොච්චිය හා යාපනය මුදා ගන්නා ක්‍රියාන්විතවලදීත් මන්නාරම මුදාගත් රණගොස මෙහෙයුමේදීත් සටන් පෙරමුණේ එඩි පෑ රණවිරුවන් අතර මෙකී කණ්ඩායමත් පෙරමුණේම සිටියේය.
1998 – 1999 වකවානුවල මන්නාරමේ ත්‍රස්ත ක්‍රියා මැඬ පවත්වන්නට හොර රහසේ සතුරු බල ප්‍රදේශයට ගොස් සතුරු කඳවුරුවල ඔත්තු බලාවිත් ප්‍රහාර දියත් කරන්නට මෙම එස්.ඕ.පී.රෙකී කණ්ඩායමෙනුත් සුවිශේෂ කාර්යය භාරයක් ඉටු වූයේය.

දෙවන ලුතිනන් සේනක මුණසිංහ සමග විසිහතර දෙනකුගෙන් සමන්විත එස්. ඕ. පී. කණ්ඩායම 2000 වනවිට සිටියේ යාපනයේය. මිරුසුවිල් සිද්ධියේ චෝදනාවට ලක් වූ දෙවන ලුතිනන් මුණසිංහ (දැනට කපිතාන්) කෝප්‍රල් ජී. මුණසිංහ (දැනට බළලත් නිලධාරි 01), ලාන්ස් කෝප්‍රල්වරුන් වන සුනිල් රත්නායක (වර්ණ සැරයන්) ටී. එම්. ජයරත්න (වර්ණ සැරයන්), සෙබළ පුෂ්ප සමන් කුමාර (සැරයන්) යන හයදෙනාත් එස්. ඕ. පී. කණ්ඩායමේ සිටි දක්ෂ ඉලක්ක සපුරාලූ නිර්භීත භටයෝ වූහ.

මෙම කණ්ඩායමේ සියලුදෙනා සටන් පෙරමුණේ තුන් හතර වතාව තුවාල ලබා ඒවා සුව වන්නටත් පෙර සටන් පෙරමුණට පැමිණි අය වූහ. සුනිල් රත්නායක ජයසිකුරු මෙහෙයුම අතරේ තුවාල ලබන්නේ මාන්කුලම්වල මෙහෙයුමකදීය. සතුරු මෝටාර් ප්‍රහාරයක් මුහුණට වැදී කටේ දත් සමග කොටසක් කැඩී යන්නේය. තවත් වරක කකුල හා පිට ප්‍රදේශයට මෝටාර් හා වෙඩි උණ්ඩ වැදෙන්නේ සටන් පෙරමුණේදීය. කිලෝමීටර් ගණන් සතුරු වළල්ල ඇතුළට රිංගා ත්‍රස්තවාදීන්ගේ බංකර් හා කඳවුරු ගැන තොරතුරු සොයාගෙන විත් විස්මිත ප්‍රහාර එල්ල කිරීම මෙම කණ්ඩායමට පැවරුණ රාජකාරි විය.

විශේෂ බළකායේ මහසොහොන් බළකාය ඉලක්ක සපුරාගන්නේ සතුරු බලකොටුවේ කිලෝමීටර් විස්ස තිහ ඇතුළට රිංගා ලබාගන්නා ඉලක්කවලිනි. මෙකී එස්. ඕ. පී. රෙකී කණ්ඩායම්වලට පැවරුණේ කිලෝමීටර් හත, අට ඇතුළට රිංගා තොරතුරු සෙවීම හා පහරදීමය.

සුනිල් ඇතුළු කණ්ඩායම මාදුරුඔය විශේෂ බළකා කඳවුරෙහි 1998 දී මාස තුනක විශේෂ පුහුණුවක් ලැබෙන්නේ සතුරු භූමියේ විමර්ශන මුර සඳහාය. 1997 දී ඇමෙරිකානු විශේෂ බළකා සෙබළුන් ලංකාවේ දුන් සුවිශේෂ පුහුණුවකටද සුනිල් ඇතුළු හයවන ගජබා රෙජිමේන්තුවේ දාහතර දෙනකුට පුහුණුවක් ලැබිණි.

මෙම පුහුණුවීම්වලින් පසුව ඔවුන් ජයසිකුරු ක්‍රියාන්විතය හා උතුරේ මෙහෙයුම් සඳහා අනුයුක්ත කෙරෙන්නේය. 2000 දී අලිමංකඩ හමුදා කඳවුරු අත්පත් කර ගනිමින් කොටි ඇරඹූ නොනවතින රැල්ල මෙහෙයුමෙන් යාපනය අර්ධද්ධීපයත් අල්ලා ගැනීමට යද්දී අපේ විරෝදාර භට පිරිස් දිවි හිමියෙන් සටන් කළ සරසාලෙන් කොටින්ගේ ඉදිරි ගමන නවත්වන්නට සමත් වූහ.

අලිමංකඩ දරුණු පරාජයත් සමග හමුදාව මුහමා‍ලේ ආරක්ෂක වළල්ල යොදාගෙන යාපනය රැකගත් අතර ඉන්පසුව මුහුණ දුන්නේ ඉතාම අවදානම් අසීරු තත්ත්වයකටය. කොටි ත්‍රස්තයෝ සිවිල් වැසියන් සේ පැමිණ ඔත්තු බලාගෙන ගොස් හමුදා ආරක්ෂක වළල්‍ලේ බංකර් හා කාලතුවක්කු අවි ස්ථානගත කළ තැන්වලට නිරන්තර ප්‍රහාර එල්ල කරන්නට වූහ. මේ නිසා ඇතැම් වෙලාවට සෙබළුන්ට දවසටම කෑම ගන්න ලැබෙන්නේ උදේට පමණි. උදේට වැසිකිළියට යන්නට පිටතට යන සෙබළා පණපිටින් නොඑන අවස්ථා එමටය. ඒ තරමට කොටින්ගේ මෝටාර් හා වෙඩි උණ්ඩ ආරක්ෂක වළල්ල වෙත පතිත වූයේය.

මෙවන් වික්ෂිප්ත මොහොතක සටන් කළ ලුතිනන් මුණසිංහ සමග වූ එස්. ඕ. පී. කණ්ඩායමේ විසිහතර දෙනාගෙන් හතරදෙනකු හැර සියලු දෙනා සටන් පෙරමුණේ තුවාල ලදහ.සිවිල් වැසියන් සේ වෙස් වළාගෙන විත් කොටි ත්‍රස්තයන් එල්ල කළ ප්‍රහාර හමුවේ එම කණ්ඩායමේ සෙබළු පහක් එකම තැන දිවි පිදූහ. සුළු තුවාල ලද සෙබළුන් තුවාල සුවවන්නටත් පෙර යළිත් කණ්ඩායමට එක්වන්නේ සතුරා පරදන බළවේගයක් වන්නටය.

RPG

නොකා නොබි දිවි පරදුවට තබා රට ත්‍රස්තවාදයෙන් ගලවාගන්නට මෙකී සෙබළු සුවිශාල කැපවීමක් කළහ. යාපනය, චාවකච්ච්ෙරි නගරය කොටින්ගෙන් මුදාගන්නට ගුවන් සංක්‍රමණික බළසේනාවට ලද ඉලක්කය සපුරන්නට ඔත්තු බැලීමට යන්නේ කෝප්‍රල් සුනිල් රත්නායක ඇතුළු ඉතිරිව සිටි හතර දෙනකුගේ කණ්ඩායමකි. සතුරා රැඳී සිටි චාවකච්ච්ෙරි නගරයේ රහසිගත තැන්වලින් රිංගා දිවා රෑ නොබලා තොරතුරු ලබාගත් මෙකී කණ්ඩායම ලබාදුන් තොරතුරුවලින් පසු සෙසු කණ්ඩායම්ද සමගිනි. චාවකච්ච්ෙරි නගරය කොටින්ගෙන් මුදාගන්නට දිවි පරදුවට තබා කළ කැපවීම අගයනුවස් රණශූර පදක්කම (RSP) කෝප්‍රල් සුනිල් රත්නායකට පිරිනැමෙන්නේය.

ඉන්පසුව ඉදිරි ක්‍රියාන්විත කරමින් සිටි භට පිරිස් මුහමාම‍ලේ ප්‍රදේශයේ ක්‍රියාන්විත සඳහා ස්ථානගත කෙරිණි. මෙම ප්‍රදේශයේ සිවිල් මිනිසුන් තම නිවෙස් පවා අතැර ගොස් තිබුණේ නිරන්තරයෙන් කොටින්ගේ කාලතුවක්කු හා මෝටාර් පතිත වීමත් සමගය. දෙපාර්ශ්වයේ වෙඩි හුවමාරුවලින් බේරීමට කොටින්ගේ බල ප්‍රදේශවලට රිංගාගත් සිවිල් වැසියන්ට පවා හමුදාව සිටි ප්‍රදේශ වෙත ඒම තහනම් විය. ඒ කොටි ත්‍රස්තයන් සිවිල් වැසියන් සේ පැමිණ ඔත්තු බලාගොස් හමුදා භට පිරිස් සිටින තැන් හා කාලතුවක්කු, මෝටාර් අවි ස්ථානගත කළ තැන්වලට දිගින් දිගටම පහර දෙන්නට වූ නිසාය. රත්නායක ඇතුළු කණ්ඩායමේ බොහෝ දෙනකුගේ ඇඟේ සතුරු මෝටාර් උණ්ඩවලට තුවාල වූ මෝටාර් කැබලි අනන්තවත් වැදී තුවාල වී තිබුණේය. මිරුසුවිල් ෆාම් වත්ත ප්‍රදේශයේ ස්ථානගත වූ භට පිරිස් සිටියේ කොටින්ගේ ආරක්ෂක වළල්ලට කිලෝමීටර් එකහමාරක් පමණ දුරිනි. ඒ අතර අතහැර දැමූ පාළු ගෙවල් හැර වෙන කිසිවකුත් නොවීය. නිතර කාලතුවක්කු, මෝටාර් උණ්ඩ පතිතවන්නට වූයෙන් සෙබළු නිදි වර්ජිතව කාලය ගත කළහ.

මිරුසුවිල් අධි ආරක්ෂිත කලාපය තුළට සිවිල් වැසියන්ට පැමිණීම තහනම් වන්නේ ඔවුන් මෙන්ම සිවිල් වැසියන් මෙන් පැමිණෙන කොටි ඔත්තුකරුවන් කඳවුරුවල ඔත්තු බලාගොස් එල්ල කරන ප්‍රහාර නිසාය. දර අහුලා ගැනීමට හා තම වතුවල එළවළු, පලතුරු කඩාගන්නට මානුෂීය හේතූන් මත මුලින් අවසර ලබාදී තිබුණද සිවිල් වැසියන්ට සීමා පැනවෙන්නේ නිරන්තරයෙන් මේ ප්‍රදේශයේ මෝටාර් උණ්ඩ වැටෙන්නට වීමත් සමගය.

රටම කතාවන ආන්දෝලනාත්මක සිදුවීම වූ මිරුසුවිල්හි අටදෙනා ඝාතනය වන සිදුවීම වාර්තා වන්නේ මේ අතරේය. 2000 දෙසැම්බර් 20 දා මිරුසුවිල් ප්‍රදේශයට පැමිණි නවදෙනාගෙන් අටදෙනකු ඝාතනයට ලක්වීමක් ගැන හමුදාවට චෝදනා නගන්නේ එම පිරිසේ සිට බේරුණු බව අධිකරණය හමුවේ සාක්ෂි දෙන මහේෂ්වරන්, නමැත්තාය. තමා ඇතුළු නවදෙනකු අධි ආරක්ෂිත කලාපය තුළ දර එකතු කරමින් සිටින අතරතුර යුදහමුදා ඇඳුමට සමාන ඇඳුමකින් සැරසී සිටි කණ්ඩායමක් විසින් තමන් ඇතුළු නවදෙනාට පහර දී රෙදි පටිවලින් දෑස් බැඳ වෙනත් තැනකට රැගෙන ගිය බව මහේෂ්වරන් කියන්නේය. ඉන්පසුව තමාව වැටකින් ඔසවා අනෙක් පසට විසිකරද්දී දෑස් බැඳ දමා තිබූ රෙදි කැබැල්ල එම වැටේ පැටලී වටපිටාව දැකගත් බව ඔහු කියන්නේය. ඉන්පසුව වැසිකිළි වළක් අසලට තමා ගෙනයද්දී එම වැසිකිළිවල අසල විශාල මන්නා පිහියක් අතින් ගත් පුද්ගලයකු සිටගෙන සිටින ආකාරයත්, වළ තුළ කිසිවකු දඟලන ශබ්දයක් ඇසීමත් නිසා බියට පත්වී තමා එතැනින් පැන ගිය බවත් මහේෂ්වරන් සාක්ෂි දෙන්නේය.

අඳුරේ තමා ලුහුබැඳ ආ කණ්ඩායම්වලින් මිදී පලායන මහේෂ්වරන් තම පවු‍ලේ අය හමුවට ගොස් ඊ. පී. ඩී. පී. නියෝජිතයින් හා මානව හිමිකම් ක්‍රියාකාරීන් සමග දින හතරකට පසුව මෙකී සිදුවීම වූ ප්‍රදේශයට පැමිණෙන්නේය. එම ස්ථානය තුළ එළුවකු හම ගැසූ බවට සාක්ෂි ලැබෙන අතර වළ තුළ කිසිදු මළ සිරුරක් නොවිණි.

ඊ. පී. ඩී. පී. සංවිධානයේ බලපෑම මත එවකට සිටි හමුදාපතිවරයා යුද හමුදා ‍පොලිසියට මේ සම්බන්ධ විමර්ශන භාර දෙන්නේය. යුදහමුදා ‍පොලිසියේ මේජර් සිඩ්නි සොයිසා ඇතුළු පිරිසක් විසින් ඇරඹූ හමුදා විමර්ශනයකට අනුව සුනිල් රත්නායක ඇතුළු පස්දෙනකු අත්අඩංගුවට ගන්නේ මේ අනුවය. ඉන්පසුව මේජර් සිඩ්නි සොයිසා ඇතුළු පිරිස මහේෂ්වරන් සමග අතුරුදන් වූ අට දෙනාගේ මළසිරුරු මිහිදන් කර තිබියදී සොයා ගත්තේය. ඒ අතර පස් හැවිරිදි ළමයකුගේ සිරුරක්ද වූයේය. වැසිකිළි වළවල්වල තිබි සොයාගත් බව කියන මෙම පිරිසට අයත් පාපැදි වගයක්ද මේජර් සොයිසා අධිකරණයට ඉදිරිපත් කරන්නේය. මේ අනුව වසර දහතුනක් තිස්සේ දිග් ගැසෙන නඩුව නිසා සුනිල් රත්නායක ඇතුළු පස්දෙනා අවුරුදු දෙකකුත් මාස එකොළහක් තිස්සේ හිරබත් කන්නේ යුදහමුදා ‍පොලිසියේ නිලධාරීන් මෙම පිරිසගෙන් බලෙන් ලබාගත් බව කියන කට උත්තරද පදනම් කරගෙනය.

2000 දෙසැම්බර් 24 හා යුද හමුදා ‍පොලිසියේ මේජර් සිඩ්නි සොයිසා මහේෂ්වරන් සමග තමන් සිටි තැනට පැමිණි අවස්ථාවේ මහේෂ්වරන් තමා ඇතුළු පිරිස දුටු බවත්, මේජර් සොයිසා පැවසූ අයුරින් තමන් කිසිවිටෙකත් මිනී වළක් හෝ බයිසිකල් තිබූ තැනක් නොපෙන්වූ බව පළමු විත්තිකරු අධිකරණය හමුවේ කියා සිටියේය.

එවකට පැවැති වාතාවරණය මත ඊ. පී. ඩී. පී. සංවිධානයෙන් එල්ල වූ බලපෑම මත කවුරුන් හෝ ඉදිරිපත් කළ යුතුව තිබූ බැවින් යුද හමුදා ‍පොලිසියේ නිලධාරීන් තමන් පැටල වූ බව මොවුහු අධිකරණය හමුවේ පෙන්වා දුන්හ. එවකට ඊ. පී. ඩී. පී. සංවිධානය උතුරේ බලවත් වීමත් උදයන් ඇතුළු පුවත්පත් ලබාදුන් ප්‍රචාරයත් නිසා කවුරුන් හෝ අත්අඩංගුවට ගත යුතුව තිබුණේය.

අවසානයේ මහේෂ්වරන්ගේ සාක්ෂියේ වූයේ තමා අත්අඩංගුවට ගැනුණු මොහොතේ සුනිල් රත්නායක එතැන සිටීම ගැන පමණි.

තම කණ්ඩායම මේජර් සොයිසා විසින් මහේෂ්වරන්ට පෙන්වූ මොහොතේ ප්‍රදේශයේ ග්‍රාම සේවකවරයා සමග සිටි ඊ. පී. ඩී. පී. සාමාජිකයන් හමුදා සෙබළුන්ගේ ඡායාරූප ගෙන තිබිණි. නැවත අධිකරණය වෙත ගෙනයද්දීත් දෙමළ මාධ්‍ය මගින් ඡායාරූප ගෙන තිබිණි. මහේෂ්වරන් හඳුනා ගැනීමේ පෙරට්ටුවේ සුනිල් හඳුනාගත්තේ මේ සියලු ඡායාරූප ගත කිරීම්වලින් දින ගණනකට පසුවය.

මෙකී පරස්පරතා මධ්‍යයේ වසර 13ක් තිස්සේ කතා කෙරුණු සෑම නඩු වාරයකටම නීතිඥවරුන්ට රුපියල් විසිපන්දහස බැගින් ගෙවන ලද්දේ පස්දෙනා තම වැටුපෙන් පන්දහස බැගින් එකතු කරමිනි. මසකට නඩුවාර හතර පහ කතා කෙරෙද්දී තම කණකර පවා උකස් කරන්නට මොවුනට සිදුවන්නේය. මිනීමැරුම් කිසිසේත් අනුමත කළ නොහැකි මුත් ජාතික ආරක්ෂාව වෙනුවෙන් ඔවුන් ක්‍රියා කළා නම් ඔවුනට සාධාරණය ඉටුවිය යුතුව තිබිණි.

යුද බිමේ අනේක දුක් කම්කටොළු බාධක මැද රට වෙනුවෙන් තම ඇස්, ඉස්, මස්, ‍ලේ දහදිය හැළුෑ මෙකී විරුවන් අතරින් සුනිල් රත්නායක ‍පෝරකයට නියම වී හමාරය. අනෙක් සිව්දෙනා නිදොස් කර නිදහස් වූහ. අද සුනිල්ගේ තුන් හැවිරිදි තරුෂි ඉරෝෂනා දියණිය සිය පියා සොයද්දී කාංචනා කුමාරි වන සුනිල්ගේ බිරියට දීමට උත්තර නැත. ඇය කඳුළු වගුරුවමින් දැන් සටන් කරන්නේ ජනාධිපති

සමාවකින් හෝ තම සැමියා නිදහස් කරගන්නටය. ඔවුහු ලබන සතියේ අධිකරණය වෙත අභියාචනයක් ඉදිරිපත් කිරීමටද කටයුතු කරමින් සිටිති.

ශ්‍රී ලාංකේය දේශයට සාමය උදාකරලීමේ අදිටනින් යුද්ධයට කැපවී ‍ලේ, මස් දන් දෙමින් වෙඩි උණ්ඩවලට මුහුණදුන් රණශූර පදක්කමින් පුද ලද සුනිල් රත්නායකට යුක්තියේ දෙවොල (Temple of Justice) ඉදිරියේ යුක්තිය ඉටුකිරීම හෝ ජනාධිපතිවරයාගේ විශේෂ සමාවක් ලබාගැනීම වෙනුවෙන් මේ වනවිට සමාජ ජාලා වබේ අඩවිවල පිටු දිග හැරෙමින් තිබෙන්නේය.

නැගෙනහිර ඇවිලෙන මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදී ගින්න…

දෙදිනකට පෙර දුටු අතරමඟ වූ සියලු දසුන් යළි දැසේ රඳවාගනිමින් අපි දෙහිවත්ත සිට යළිත් සේරුනුවර මාර්ගයට පිවිස කන්තලේ දෙසට ගමන් කරන්නට වීමු. අපේ ගමන් සගයාගේ වේගය එසේමය. ඒ පිළිබඳ කතා කරන්නට දෙයක්‌ නැත.

රථයේ පසුපස අසුනට වී සිටින බන්දු මල්ලීත්, කපිල සහ චන්ද්‍රසෝම මහතාත් සුපුරුදු ලෙසම මහා සංවාදයකට පැටලී සිටිති. තර්ක විතර්ක මැද කෙරෙන ඔවුන්ගේ සංවාදය උච්ඡස්‌වරයට ළඟා වන ඇතැම් අවස්‌ථාවන්හිදී අනෙකා පරයන හාස්‍යජනක වදන්ද පිටවන්නේ අපගේ මුවගටද සිනහ උපදවමිනි.

එහෙත් සිනහසෙන්නට නොහැකිය. වෙනම පරිපාලන ඒකක, වෙනම කලාප ආදී දේශපාලන කතාබහ අතරේ මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදය සමඟ නැගෙනහිර මතුවෙමින් තිබෙන අනාගත බෙදුම්වාදී භීෂණයේ සෙවනැළි අපේ සිනහව උදුරාගෙන ගොසිනි.

එකී බෙදුම්වාදී සෙවනැළි අතර සිරවී අසරණව සිටින මේ මිනිසුන්ගේ අෙ¹aනාවන්ගෙන් දෙසවන් පිරී ඇත. එහෙත් අපට කිසිවක්‌ කළ නොහැකිය. කළ හැකි කිසිවකුත් කිසිවක්‌ කරන වගක්‌ද පෙනෙන්නට නැත. තරගයට දැන් සියල්ල සූදානම්ය. තරඟාරම්භයේ සංඥව පමණක්‌ තවම නිකුත් වී නොමැත. නමුත් ඒ සංඥව නිකුත් වූ කල තරගය ඇරඹෙනු ඇත. එදාට අපි කුමක්‌ කරමුද?

කිසිදා දකින්නට නොලැබුණු එහෙත් පොතපතින් දැන සහ අසා ඇති ඒ අතීතය මගේ සිහියට නැඟෙන්නට වූයේ නිරායාශයෙනි. මීට තිස්‌වසරකට පෙර වූ එකී අතීතයේදී වෙලුපිල්ලේ ප්‍රභාකරන් ඇතුළු පුංචි කල්ලිය යාපනය නගරාධිපතිව සිටි දොරේ අප්පා මහතා මරා දැමූ විට දකුණේ සිටි අපේ මිනිසුන් ඒ දෙස බැලුවේ සැහැල්ලුවෙනි.

එම ඝාතනයත් සමග එකල රජය ඒ පිළිබඳ පරීක්‍ෂණයට කොළඹ සිට විශේෂ පොලිස්‌ කණ්‌ඩායමක්‌ යාපනයට යෑවීය. කිසිවකුත් නොසිතූ පරිදි ඔවුන්ද ඝාතනය විය. එහෙත් දකුණේ සිටි මිනිසුන්ට එහිද වගක්‌ නොවීය.

පසුව යාපනයේ සිටි ප්‍රභාකරන්ගේ කල්ලිය 1983 දී යුද හමුදා සෙබළුන් දහතුන් දෙනකුද ඝාතනය කළහ. එහෙත් දකුණේ මිනිසුන් සිටියේ යාපනයේදී එසේ කළාට ප්‍රභාකරන්ට දකුණට පැමිණ සෙල්ලම් කළ නොහැකිය යන මතයක විය.

නමුත් අවසානයේ ප්‍රභාකරන් කොළඹ පිටකොටුවේදී කාර් බෝම්බයක්‌ පුපුරවා හරිමින් මහා විනාශයක්‌ කළේය. එදා නම් දකුණේ අපට ප්‍රභාකරන්ගේ සහ කොටි ත්‍රස්‌තවාදයේ තරම හොඳින් දැනිණි. එහෙත් ඒ වන විට අප ප්‍රමාද වූවා වැඩිය.

අද දවසේ නැගෙනහිර ගොඩනැඟී තිබෙන්නේද අප දන්නා එකී අමිහිරි අතීතයේදී ප්‍රභාකරන් දොරේ අප්පා මරා දැමීමට පෙර යාපනයේ තිබූ පරිසරයට සමාන වූ පරිසරයකි. එහි කිසිදු වෙනසක්‌ නැත. ඉතින් සිදුවිය යුත්තේ අතීතයේ කළ වරද නැවත වතාවක්‌ සිදු කිරීමද?

නැත. යථාර්ථය පෙනි පෙනීත් මේ රටේ මිනිසුන් ලෙයින්, කඳුළින් සහ ජීවිතවලින් වන්දි ගෙවනතුරු නිකම් බලා සිටීමට කිසිවකුටත් අයිතියක්‌ නැත. අපේ සාම්ප්‍රදායික මුස්‌ලිම්වරුන් සහ අප අතර ඇත්තේ චිරාත් කාලීන මිතුදමකි. එහෙත් ඒ මිතුදම සුණු විසුණු කරමින් මේ මතුවෙමින් තිබෙන්නේ මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදයේ බිහිසුණු බවය. ඊට විසඳුමක්‌ අප සොයාගත යුතුම ය.

සේරුනුවර කන්තලේ මාර්ගය ඔස්‌සේ කන්තලේ සීමාව දක්‌වාම පැමිණි අපේ ගමන් සගයා එක්‌ ස්‌ථානයකදී දකුණතට හැරවුමක්‌ ගනිමින් අපේ රථය එක්‌තරා අතුරු මාර්ගයකට හරවනු ලැබීය. සැබවින්ම එය මාර්ගයකැයි කීවද එය නමට තිබෙන්නකි. බාධක ධාවනයට නම් එය අපූරු ඉසව්වකි.

එකී හැරවුමත් සමඟ මම ඔහු ඇමතීමි. “මල්ලී අපි මේ කොහෙටද යන්නේ..” මගේ ඒ විමසීමත් සමග ඔහු මට පිළිතුරු දෙන්නට විය.

“අයියේ.. අපි දැන් යන්නේ නැගෙනහිර බිමේදී කවදාවත් අපේ මිනිස්‌සුන්ට අමතක කරන්න බැරි ගම්මාන තුනක්‌ හරහා ගිහින් මනිරාසකුලම් කොටි කඳවුර තිබුණු කැලේ මැදින් මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදයේ තවත් අධිරාජ්‍යයක්‌ ගොඩනැඟී තියෙන කින්නියාවලට යන්න.

ඉස්‌සරහට අපිට හම්බ වෙන්නේ වාන්ඇළ, පන්සැල්ගොඩැල්ල, ජයන්තිපුර කියන සිංහල ගම්මාන. මේ ගම් තුන ත්‍රස්‌තවාදීන්ගේ කාලේ මුළු රටේම ප්‍රසිද්ධ වුණු ගම්මාන තුනක්‌. මොකද මෙවයේ හිටිය මිනිස්‌සු ඒ කාලේ හැම දවසකම කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන්ගෙන් ගුටි කෑවා.

කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් මේ ගම්වලට කඩා වැදිලා පවුල් පිටින් කපල කොටලා මරලා දැම්මා..” අපි මුලින්ම ඇතුළු වූයේ පන්සැල්ගොඩැල්ල ගම්මානයට ය. අපේ සගයා එක්‌ අතක්‌ දිගු කර මට ඈතින් තිබෙන පාලුවට ගිය නිවසක්‌ පෙන්වා සිටී. මම විමසිල්ලෙන් ඒ දෙස බැලුවෙමි. කිසිවකුත් ඒ නිවසෙහි සිටින බවක්‌ පෙනෙන්නට නොවේ. අද එකී නිවසට හිමිකාරයකුද නැතිසේය. මන්ද ඉකුත් කාලයේ ත්‍රස්‌තවාදීහු එහි විසූ මිනිසුන් සියලුම දෙනා මරා දමා ඇත්තාහ.

පන්සැල්ගොඩැල්ලේදී පමණක්‌ නොව හිමිකරුවකු නොමැතිව එසේ පාලුවට ගිය නිවාස රැසක්‌ ජයන්තිපුර සහ වාන්ඇළ ගම්මාන පසුකර යන විටද මගේ නෙත ගැටිණ. මේ ගම්මානවල මිනිසුන් ඒවායෙහි පදිංචි වී ඇත්තේ 1956 දී සිදු කෙරුණු ජනපදකරණ ව්‍යාපාරයට අනුවය.

නමුත් ඒ මිනිසුන් මෙහි පැමිණ අදට වසර හතළිහක්‌ ගතවී ඇතත් ඔවුනට බීමට ජල බිඳක්‌ එගම්හි නැත. එකී ජල ප්‍රශ්නය නිසාම එදා ත්‍රස්‌තවාදයෙන් බැට කෑ ඔවුහු අද වකුගඩු මාරයාගේ ගොදුරු බවට පත්ව සිටිති. එහෙත් ඔවුනට බොන්නට ජල බිඳක්‌ නොමැති වුවද එකී ගම්මාන කෙළවරදී හමුවන කින්නියා සීමාවේ තෙකලා විදුලිය සමඟ නළ ජලය අපූරුවට හතර අත විහිදී ඇත.

සතියට දෙවරක්‌ ගමේ පාර ඔස්‌සේ එන ජල බවුසරයෙන් රුපියල් විස්‌සක්‌ ගෙවා වතුර කෑන් එකක්‌ ගෙන පිපාසාව නිවා ගන්නා පන්සැල්ගොඩැල්ල, ජයන්තිපුර සහ වාන්ඇළ ජනතාව සාපිපාසය ඉදිරියේ අද අසරණව සිටිනුයේ ඉතා ශෝචනීය ලෙසිනි. මේ වන විට නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදයේ ගිලුණු රාජ්‍ය නිලධාරි මාµsයාව ඔවුනට සලකා ඇත්තේ ලැඡ්ජා සහගත අයුරින් යෑයි කිවහොත් එය නිවැරදිය.

අප එම ගම්මාන ඔස්‌සේ පැමිණ වාන්ඇළ පොලිසිය පසුකර යද්දී හමුවන අයිලඩි හන්දියෙන් යළි දකුණතට හැරී ඒ මහ වන මැදින් කින්නියා යන ගමන ඇරඹීමු.

මහ වන මැදින් කීවාට අද එහි කැලෑවක්‌ නැත. නැගෙනහිර පුරා ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදය විසින් ඒ කැලෑ බිම හෙළි කර සිය ජනව්‍යාප්තිය සිදු කර අවසන්ය. අපි එසේ විනාශයට ඇද වැටී ජනපදකරණය වී තිබෙන එකී බිම ඔස්‌සේ අතීතයේ ඒටීටීඊය රජ කළ මනිරාසකුලම් කොටි කඳවුර තිබූ භූමිය දක්‌වාම පැමිණියෙමු.

අපූරුය. මහ වන මැදින් ඇදී යන තෙකලා විදුලි රැහැන් එහි ඉදිවන නව නිවාසයන්ට විදුලිය සපයමින් තිබෙන්නේය. මනිරාසකුලම් පැරණි කොටි කඳවුර අද හමුදා සෙබළු කිහිප දෙනකු රාජකාරී කරන හමුදා කඳවුරක්‌ව තිබේ. ඒ ආසන්නයේ ඇති වඳුරා පැන්න වැව හෙවත් කොරංගපාඥ්ඥංකුම් වැව මේ බිමේ සිදුවන සියල්ල දෙස බලාගෙන මහා දියකඳ සමග නිසොල්මන්ව සිටී.

කැලය මැද බැකෝ යොදා අලුතින්ම කුඹරු තැනෙන අයුරුද බලන්නට අපූරුය. මහ කැලයක එදා තිබූ මනිරාසකුම් පැරණි කොටි කඳවුරට යන ගුරු පාරේ එක්‌ තැනක පාසලකි. එහි සිසුන් අධ්‍යාපනය ලබන්නේ දැයි යන්න අපි නොදනිමු. එහෙත් පෙර පැවති මහා කැලයක්‌ මැද අද ඉදිවී තිබෙන එකී පාසලට ඉගෙනුම සඳහා දරුවන් එන්නේ කොහේ සිටද යන්න සිතන කල ඇති වන්නේ මහා ගැටලුවකි.

මේ පාසල ඉදිව ඇත්තේ නැගෙනහිර මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තකරණයට අනුව අනාගතයේ මනිරාසකුම් පැරණි කොටි කඳවුර සමීපයේ නිර්මාණය වීමට නියමිත මුස්‌ලිම් ගම්මානයක්‌ වෙනුවෙන් ම විය යුතුය. අද එය පාලුවට ගිය ගොඩැනැගිලි කිහිපයක්‌ සේ අපට දිස්‌වනුයේ ඒ නිසා විය යුතුය. එය නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තවාදයේ තරම පැහැදිලි කරන්නට ඇති වටිනා සාධකයක්‌ වැන්න.

කොරංගපාඥ්ඥංකුලම් වැව් බැම්ම මතට ගොඩවූ අපි ඒ මහා ජලකඳ සිඹ එන සිසිල් සුළඟින් මඳකට ගත වෙහෙස නිවා ගතිමු. දැන් උදයේ නැගුණු ඉර අවරට යමින් තවත් හෝරා කිහිපයකින් සැඳෑ අඳුර ළඟා වීමේ පෙරනිමිති පහළ වී තිබේ.

ඉතින් මේ ලබන විවේකය තවත් විඳ ගනිමින් කොරංගපාඥ්ඥකුලම් වැව් ඉස්‌මත්තේ වැඩි වේලාවක්‌ රැඳී සිටීමට ඇති සිතේ ආශාව කාලය විසින් අපෙන් උදුරා ගනිමින් සිටී. එහෙයින් අපි යළිත් මනිරාසකුලම් පැරණි කොටි කඳවුර සමීපයෙන් ඉදිරියට යමින් කින්නියා මුස්‌ලිම් අධිරාජ්‍යය වෙත යැමේ ගමන යළි ඇරඹීමු.

අපේ ගමන් සගයා ඒ දුෂ්කර බිමේ හරි අපූරුය අප යන රථය හසුරුවමින් සිටී. වළ ගොඩැලි සහිත ඒ බිමේ ඇඟට පතට නොදැනෙන සේ ඔහු යන අයුරින් රථයක්‌ පදවාගෙන යැමද සැබැ දක්‍ෂකමකි. එසේ කැලයක්‌ නොවූ කැලෑ මඟ ඔස්‌සේ පැමිණි අපි තවත් හෝරාවක පමණ කාලයකදී සුරංගල් මංසන්ධියද පසුකරමින් කින්නියා සීමාවට ඇතුළු වූයෙමු.

යළිත් කියන්නට දෙයක්‌ නැත. මුතූර්හි මෙන්ම කින්නියා මුස්‌ලිම් අධිරාජ්‍යයේ ආරම්භක සීමාවේ පටන්ම ඒ සුරපුරය ගොඩනැඟී ඇත. පුදුමයකි. නැගෙනහිර බිමේ වෙසෙන සිංහල ජනතාව අපාගත වූන් මෙන් සිටියදී ඒ අපාය පේන මානයේ මෙසේ සුරපුර වන් ගම්මාන බිහිකෙරෙනුයේ කුමක්‌ අරබයාද?

කතා දෙකක්‌ නැත. ඒ අද නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදය සමඟ වන ව්‍යාප්තවාදයේ අනුහසය. කින්නියා සීමාවට ඇතුළු වූ තැන පටන් එකදු ගුරුපාරක්‌ හෝ දකින්නට නැත. එක්‌කෝ ඒවා කාපට්‌ අතුරා අපූරුවට ගොඩනඟා ඇත. නැතහොත් කොන්ක්‍රීට්‌ යොදා මනාව සකස්‌ කර තිබෙන්නේය.

අපි ඒ සියල්ල දැසින් දැක බලා ගනිමින් සැඳෑ අඳු හතරවටින් එබිකම් කරද්දී කින්නියා නගර සීමාවටද ළඟා වණෙමු. පෙරදා රැයක මුතූර් අරාබි පුරයේදී දුටු සියල්ල අඩු නැතිව කින්නියා ප්‍රදේශයේද ඉදි වී අවසන්ය. තැනක මහා දැවැන්ත ලෙස ඉදි කෙරුණු පල්ලිය. තවත් තැනක සියලු යටිතල පහසුකම් සමඟ වූ පාසල්ය. ඒ අතරේ අපූරුවට නිමා වූ නිවාස සහිත ගම්මානද ඈතින් දිස්‌ වන්නේය.

අප මුතූර්හිදී දුටු මෙරට උපන්නවුන් දැයි සිතා ගත නොහැකි කොළපාට තලප්පා දැමූ ඒ හැඩි දැඩි මිනිසුන් මෙහිද සිටී. පෙනෙqමෙන් ඔවුන් මෙහි සිට මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදය පතුරුවන ආරාබින් දැයි සැක සිතේ. මෙරට ආගමන විගමන නීතියක්‌ක්‍රියාත්මක වෙද්දී මේ මිනිසුන් මෙහි පැමිණ එසේ හැසිරෙන්නේ කෙසේද? එය අදාළ වගකිවයුත්තන් සිහිබුද්ධියෙන් විමසා බැලිය යුත්තකි.

මේ සියල්ලේ මතකය හදවතේ රඳවාගෙන අපි කින්නියාවත් ත්‍රිකුණාමලයත් යාකර ගොඩනැඟු=ණු ඒ දැවැන්ත පාලම මතින් අපේ නවාතැන වෙත යන ගමන ඇරඹීමු. මගේ සිතට බොහෝ සිතුවිලි පහල වෙමින් තිබේ. ඒ සියල්ල අකුරු කළ නොහැකිව ඇත. මන්ද මේ සංචාරයේදී ලද අත්දැකීම් සහ දුටු දසුන් මගේ සිතට භීතියක්‌ එක්‌ කර තිබෙන්නේය.

මේ සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ අනාගත ව්‍යසනයක ආරම්භයම නොවේද?


නැගෙනහිර ඇවිලෙන මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදී ගින්න…
අප ආ මඟ ඔස්‌සේම වෙරුගල් සිට යළි සේරුනුවර දෙසට ගමන් අරඹා වැඩි වේලාවක්‌ ගත නොවීය. තව්තිසාවත් අපායත් එක ළඟ යෑයි හැඟෙන ඒ මහා වෙනස දැන් නැවතත් ඇස්‌ මානය දක්‌වාම පෙනෙන්නට ඇත. අපේ ගමන් සගයා සුපුරුදු පරිදි රථයේ වේගය ගනිමින් සිටී. ඒ අතරේ මම සියල්ල පිළිබඳ මොහොතක්‌ කල්පනා කළෙමි.

ඇස ගැටෙන මේ වෙනස තුළ අනාගත සන්නද්ධ බෙදුම්වාදයක පෙරනිමිති සමඟ ජාතිවාදය, වර්ගවාදය ආදී ලෙසින් වූ බොහෝ දේ දකින්නට ඇත. ඒ අතරේ මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තවාදය මතින් අද නැගෙනහිර බිමේ රහසේම සීමා මායිම්ද සටහන් වන්නේය. මෙහි ගොඩනැගී ඇති ආරාබි සුරපුරයේ සුන්දරත්වයත්, ඉන් බෙදී වෙන්වී යමින් තිබෙන ජනවාර්ගික සුහදත්වයත් රටට කියමින් සිටින්නේ මහා ෙ€දනීය අනාවැකියකි.

“මේ බිම යළි විශාලා මහ නුවරක්‌ වන පෙරමඟ ලකුණු පහළ වී ඇති වග සියල්ලන් වටහා ගනිල්ලා” යනුවෙන් ඒ අනාවැකියේදී අවසානයටම කියෑවෙමින් තිබෙන්නේය. එහෙත් යහපාලනය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය සහ විධායක ක්‍රමය ඇතුළු දේ ගෙන දොඩවනවුන්ට එය නොවැටහෙන්නේය. නොවැටහීම නොව සැබැවින්ම සිදු වතිබෙන්නේ බලය වෙනුවෙන් නොවැටහෙන්නවුන් ලෙස රැඟීමය.

මොවුන් එක්‌ වී යකා බදාගෙන නටන අතරේ “මොන පිස්‌සුද මූ යකා නොවේ” යෑයි පවසමින් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය, යහපාලනය සහ විධායක බලය ආදී ලෙසින් රටට ඇසෙන්නට අද බයිලා කියන්නේද ඒ නිසාය.

මේ බයිලා අසන ඇතැම්හු යකා යකාම බව දැන දැනත් හුරේ දමන්ටද පෙළ ගැසී සිටිති. සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ ඒ ටිකය. අප බෝම්බ මතින් ඇවිද ගිය ජාතියක්‌ බව කිසිවකුගේත් මතකයේ නැත. ඒ අතරේ අපට පෙනෙන්නට මෙතෙක්‌ වෙස්‌වලාගෙන සිටි යකුන් දැන් තම තමන්ගේ විමාන තනන්නට ගමන යමින් සිටින්නේ අපූරු ලෙසිනි.

මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදයේ ගිනි අළු යට සැඟවී තිබෙන නැගෙනහිර බිමේ තමන්ගේය කියන කලාප ඉල්ලන රාවුµa හකීම්ලා මෙන්ම බදියුදීන් ඇතුළු මෙරට මුස්‌ලිම් දේශපාලනය අද මහින්ද රාජපක්‍ෂ හැර යන්නේ ඒ අනුවය. ඉලංකෙයි තමිලරසු පක්‍ෂයේ නොහොත් නාමික දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ පක්‍ෂ ව්‍යවසAථාව මගින්ම ප්‍රකාශ කරන පරිදි පැහැදිලිවම බෙදුම්වාදය ඉල්ලන ආර්. සම්බන්ධන් ඇතුළු ටීඑන්ඒ නඩය යකා හා නටන්ට රිසිවුන් සමඟ සන්ධානගත වන්නේද ඒ නිසාමය.

මෙරට මුස්‌ලිම් සහ දෙමළ දේශපාලනය, මේ බිමෙන් තමන්ගේය කියන කොටසක්‌ ඩැහැ ගැනීමේ බෙදුම්වාදය තුළ සැමදා සිටි බව කාටත් රහසක්‌ නොවන්නකි. මීට වසර තිස්‌ අටකට පෙර 1976 දී ඇතිකරගත් වඩුක්‌කෝඩෙයි සම්මුතිය තුළින් සහ 2003 ඇති කර ගත් ඔලුවිල් සම්මුති මගින්ද ඔවුන් සපථ කර සිටියේa එකී බෙදුම්වාදය ය. ඔවුහු හෙට දවසේද ඒ තුළම සිටිති. එහි කිසිදු වෙනසක්‌ නම් නැත. එය එසේ නොවන්නේයෑයි කියන්නට කිසිවකුටත් නොහැකිය. මෙරට මුස්‌ලිම් සහ දෙමළ දේශපාලනය බෙදුම්වාදයෙන් ඉවත් වන්නේ යෑයි සහතික වන්නට අද යහපාලනය, ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදය ගැන කියමින් වෙනසක්‌ සොයන අයට හැකිවේද? නැත. බලය හමුවේ කරන බොරුවකින් මිස සැබෑ ලෙස එසේ සහතික වන්නට කිසිවකුටත් නොහැකිය.

ප්‍රභාකරන්ගේ ත්‍රස්‌තවාදය වනසා තිස්‌ වසරකට පසු එක්‌සේසත් කෙරුණු අප උපන් බිමට මේ සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ කුමක්‌ද? තල්අත්තට බෙලි ගෙඩිය වැටුණේ හාවා බිය වූ අපේ ජනවහරේ එන කැලෑ කතාවේදීය. එහෙත් මේ සිදුවෙමින් තිබෙන්නේ සෑබැවටම ජාතියේ හිස මතට අහස කඩා පාත් කිරීමට සැරසීමය.

මගේ සිතට නැඟුණු ඒ සිතුවිලි අතරේ බන්දු මල්ලීත්,, කපිල හා චන්ද්‍රසෝම මහතාත් රථයේ පසුපස අසුනට වී බර දේශපාලන සංවාදයක පැටලී සිටිති. අප දැන් සිටින්නේ සේරුවිල නගරයද පසුකර පෙරදා පැමිණි මඟ ඔස්‌සේ යළි කන්තලේ දෙසට ගමන් කරමිනි. නැගෙනහිර බිමේ හතර අතට විහිදී යන අතුරු මාවත් පිළිබඳ අපේ ගමන් සගයාට ඇත්තේ වටිනා අවබෝධයකි. එය අගය කළ යුත්තේමය.

කන්තලේ සේරුනුවර මාර්ගය ඔස්‌සේ පැමිණි අප රථය ඔහු එක්‌ මංසන්ධියකදී පටු මාවතකට හරවනු ලැබුවේ ඒ දැනුම සමඟය. එකී හැරවුමෙන් පසු යළිත් ඔහු සිය හඬ අවදි කරමින් මා අමතන්නට වූවේය.

“අයියේ.. අපි දැන් යන්නේ දෙහිවත්ත කියන ගමට. ඇත්තටම දෙහිවත්ත ගම කියන්නෙත් එල්ටීටීඊ එක නිසා හොඳටම බැට කාපු ගමක්‌. ඒත් මේ ගමේ හිටිය මිනිස්‌සු දෙහිවත්ත අතඇරලා පැනලා ගියේ නැහැ. ඔවුන් ත්‍රස්‌තවාදීන් එක්‌ක ජීවිත පරදුවට තියලා ගැටුණා.. අපි යමු. ගමට ගියහම අයියට වැදගත් විස්‌තර ටිකක්‌ ගන්න පුළුවන් වෙයි. එදා කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් බැට කාපු ඒ මිනිස්‌සු අද මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදයේ වගේම තවමත් තැනින් තැන සිද්ධ වෙන දෙමළ බලහත්කාරයේ ගොදුරු වෙලා ඉන්න විදිහත් ඔයාට බලා ගන්න පුළුවන් වෙයි..”

මෙසේ මා සමඟ කතා කරන අතරේ තවත් කිලෝ මීටර් කිහිපයක්‌ ඉදිරියට අප රැගෙන ගිය හේ එක්‌ තැනකදී යළි රථය පටු ගුරු පාරකට හරවනු ලැබීය. එකී හැරවුමෙන් පසු ඒ ගුරුපාර ඇත්තේ කොටි ත්‍රස්‌තවාදයෙන් බැට කෑ මිනිසුන් වෙසෙනා දෙහිවත්ත ගමට යන්නට බව ඔහු මට කියන්නට වූයේ එන අතරමග දුටු අද නැගෙනහිර බිමේ මුස්‌ලිම් ගම්මාන පුරා විසිරී තිබෙන කාපට්‌ හා කොන්ක්‍රිට්‌ ඇතිරූ මාර්ග පිළිබඳවද සිහිපත් කරමිනි.

සැබැවින්ම මේ සිදුව ඇත්තේ කොතරම් දුෂ්ට කමක්‌ද? නැගෙනහිර බිමේ මුස්‌ලිම් ගම්මාන වෙත යන්නට ඇති මංමාවත් මනා ලෙස සැකසෙද්දී එහි ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් රාජ්‍ය නිලධාරි මාµsයාව දෙහිවත්ත ගමට දක්‌වා ඇත්තේ නින්දිත සැලකිල්ලක්‌මය. අපි තවත් ඉදිරියට ගියෙමු. අවසානයේ දෙහිවත්ත ගම මැද ඉදිකර තිබෙන ලස්‌සන පුංචි බුදු මැඳුරද පසු කරමින් දෙහිවත්තේ කතාව මුල සිට අගට දැන ගැනීමේ අදහස ඇතිව අප ළඟා වූයේ සිරි මණ්‌ඩලගිරි රජමහා විහාරස්‌ථානය වෙතටය.

වේලාව දැන් පස්‌වරු දෙකද පසුවී ගොසිනි. දැනෙන කුසගින්න ඇඟට ගෙන දෙන්නේ දැඩි විඩාවකි. මණ්‌ඩලගිරි රජමහා විහාරයේ විහාරාධිපති ශාස්‌ත්‍රවේදී පණ්‌ඩිත දෙහිවත්තේ ප්‍රේමරතන හිමියෝ අපේ පැමිණීම බලාපොරොත්තුවෙන් සංඝාවාසයේ ඉදිරිපසට වී සිටිති. උන්වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය නීලපොළ ධම්මසේන හිමියන්ද පසෙක වේ.

රථයෙන් බැසගත් අපි උන්වහන්සේලා වෙත ගොස්‌ දෙපා නමැද ආශිර්වාද ලබා ගත්තෙමු. “මහත්තයලට දැන් හුඟක්‌ බඩගිනි ඇති. අපි බත් ටිකක්‌ කාලම කතා කරමු..” උන්වහන්සේලා වෙත ගිය මොහොතේම අපේ විඩාව සැණෙකින් වටහා ගත් විහාරාධිපති හිමියන් ඒ ආරාධනාව අපට කරනු ලැබුවේ ඉතා කාරුණික ලෙසිනි.

උන්වහන්සේගේ ඒ ආරාධනාවට අනුව අපි විහාරයේ දානය ගැනීමට වූ කුඩා ශාලාව වෙත ගියෙමු. සැබවින්ම රාජමහා විහාරයක්‌ වුව දෙහිවත්ත මණ්‌ඩලගිරි විහාරය යනු බොහෝ සැපපහසුකම් ඇති තැනක්‌ නොවේ. එහි වෙසෙන විහාරාධිපති හිමියන් ඇතුළු භික්‍ෂූන් ගෙවන්නා වූ අල්පේච්ඡ දිවිය වටහා ගැනීමට විහාරස්‌ථානයේ ඇති සංඝාවාසය හා කුඩා දානශාලාව දැකීම පමණක්‌ ප්‍රමාණවත් වන්නේ යෑයි මට සිතේ.

දාන ශාලාවේ වූ මේසයක්‌ මත අපේ දිවා ආහාරය පිළියෙළ වී තිබේ. ඒ විහාරාධිපති හිමියන්ගේ ඥති පුත්‍රයකු වූ සංජීව, බන්දු අයියා ප්‍රමුඛ පිරිසකගේ සහායෙනි. ඉතින් අපි රස පිරුණු ඒ අහරින් හොඳ හැටි කුස පුරවා ගතිමු. එය අවසන යළි සංඝාවාසය වෙත ගොස්‌ විහාරාධිපති හිමියන් හා උන් වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය හිමියන් මුණ ගැසුණෙමු. අපේ පැමිණීමත් සමඟ නායක හිමියන් අද නැගෙනහිර බිමේ ඇති දෙහිවත්ත ගම්මානයට සිදුව තිබෙන වින්නැහියිය වචන කරන්නට විය.

“මහත්තයෝ මේ ගමේ ඉන්න අපි හැමෝම යුද්දෙන් බැට කාපු මිනිස්‌සු. එදා එල්ටීටීඊ එක අපිව හෙම්බත් කරලා මේ ගම්බිම් යටකරගෙන හිටියා. ඒත් මේ ගමේ මිනිස්‌සු ගම දාලා ගියේ නැහැ. දැන් එල්ටීටීඊ එක අහවරයි. ඒත් මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තවාදයයි, දෙමළ ජාතික සන්ධානයයි අද ගම ආක්‍රමණය කරන්න පටන් අරගෙන.

මේ සේරුවිල ප්‍රාදේශීය ලේකම් කොට්‌ඨාසයට අතීතයේ තිබුණ මායිම් අද නැහැ.. 1948 හිටපු උමා මහේෂ්වරන් කියලා දෙමළ රජයේ නිලධාරියෙක්‌ සකස්‌ කරපු මායිම් සිතියමක්‌ දිසාපති කාර්යාලයේ තිබුණා. ඒකත් අන්තරස්‌දාන වෙලා. මේ වෙනකොට කොටින්ගෙන් බැට කාපු මහෛa ඉන්න සිංහල ජනතාවට ඉතුරු වෙලා තියෙන්නේ වර්ග කිලෝමීටර් දහයක විතර භූමියක්‌.

අනිත් හැම බිම් අඟලක්‌ම මුස්‌ලිම්වරුනුයි, දෙමළ ජාතික සන්ධානයේ බෙදුම්වාදය මගිනුයි අල්ලගෙන ඉන්නේ. එදා මුතූර,¨ තංගවේලි, පච්චනූර් ගම් සීමාවේ තිබුණ සිංහල ගම්මානවල සීමාව අද දෙහිවත්ත පන්සල ළඟටම අරගෙන ඇවිත්. මෙහේ ඉන්න ආසන සංවිධායක එන්.කේ.ඩී.එස්‌. ගුණවර්ධන උන්නැහැ දන්නේ නැහැ මේ සීමා මායිම්වල හතර කොනවත්. රජයේ නිලධාරින් දන්නෙත් නැහැ. සමහරු ජාතිවාදය නිසා දන්නේ නැහැ වගේ ඉන්නවා.

මම මේ කියන්නේ අවුරුදු හතළිහක ඉතිහාසයක්‌. එල්ටීටීඊය කාලේ ලිංගපුරම්වල හිටපු කොටි නායක තවන් මාස්‌ටර් 1999 දී කල්ලාර් හමුදා කඳවුරේ මේජර් මීගහකුඹුර ඇතුළු පිරිසක්‌ එල්ල කරපු ප්‍රහාරයකින් වෙඩි කාල මැරුණේ දෙහිවත්ත සීමාවේ තිබෙන බමුණුවිල වෙල්යාය සමීපයේදී. ඒ ස්‌ථානය පුරාවිද්‍යාත්මක උරුමයක්‌ ඇති බිමක්‌.

නමුත් අද කාංගවේලි ගමේ දෙමළ මිනිස්‌සු ඇවිත් එතන කෝවිලක්‌ හදනවා. තවන් මාස්‌ටර් සිහිවෙන්නයි ඒ කෝවිල හදන්නේ. ඒක පුරාවිද්‍යා රක්‍ෂිතය. ඒත් නවත්තන්න කවුරුත් නැහැ. අද මෙහේ ඉන්න දිසාපතිත් ඒකට උදව් දෙනවා. දිසාපති මහ රෑට ට්‍රැක්‌ටර්වල නැගලා දෙමළ මිනිස්‌සු එක්‌ක ඇවිත් කෝවිලේ වැඩ හොයලා බලනවා. දිසාපති ඉන්නෙත් ටීඑන්ඒ එකයි මුස්‌ලිම් අන්තවාදය සමගයි. ඒකට හේතුව එයාගේ පෞද්ගලික සම්බන්ධකමක්‌..”

එක දිගට අපට ඒ කතාව කී විහාරාධිපති හිමියන් මඳ අස්‌වැසිල්ලක්‌ ලබද්දීම උන්වහන්සේගේ ශිෂ්‍ය නීලපොළ ධම්මසේන හිමියෝද සිය අදහස්‌ දක්‌වන්නට වූහ.

“මහත්තයෝ.. අද මේ ප්‍රදේශයේ ගමනාගමනය පවා මුස්‌ලිම්කරණය වෙලා. උදේට මුතූර් ඉඳන් දෙහිවත්ත හරහා කොළඹ යන බස්‌ එක හවසට මුතූර්වලට එන්නේ කින්නියා හරහා ගිහින්. කොළඹ ඉඳන් මේ ගම්වලට එන සිංහල මිනිස්‌සු කන්තලෙන් බැහැලා වෙන බස්‌ එකක එන්න ඕනේ. තනිකරම ජාතිවාදය සමඟ ඉන්න මුස්‌ලිම් රාජ්‍ය නිලධාරි මාµsයාවක්‌ මෙහේ ක්‍රියාත්මක වෙනවා.

ත්‍රිකුණාමල දිස්‌ත්‍රික්‌කයේ සිංහල පාසල් එකකටවත් වර්තමානයේ විද්‍යා, ගණිත ගුරුවරු නැහැ. ගුරුවරයෙක්‌ එන්න හැදුවොත් රාජ්‍ය නිලධාරි මාµsයාව ඒක වලක්‌වනවා. එල්ටීටීඊයේ ආරම්භයේ ඉඳන් වසර 30 ක්‌ පුරා මේ ප්‍රදේශවලින් එකම එක සිංහල වෛද්‍යවරයෙක්‌වත්, ඉංජිනේරුවෙක්‌වත් බිහි වෙලා නැහැ. හැබැයි මුස්‌ලිම් පාසල්වලට හැම පහසුකමක්‌ම තියෙනවා.

මේ ගමේ ඉන්නේ 1954 පදිංචි කෙරුණු මිනිස්‌සු. ඒත් අදටත් ගමට වතුර නැහැ. මංමාවත් නැහැ. ජනතාවට කුඹුරු ටික කර ගන්න විදිහක්‌ නැහැ. ඒවයේ සීමා මායිම් වෙනස්‌ කරලා මුස්‌ලිම් සහ දෙමළ අයට කුඹුරු පවරන්න හදනවා. අලුතින් සිංහල මිනිහෙක්‌ට පදිංචි වෙන්න බිම් අඟලක්‌ ලැබෙන්නේ නැහැ. නව ජනපදයක්‌ ඇති කරන්න අවස්‌ථාවක්‌ කොහෙත්ම නැහැ. හැබැයි මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තිය නම් දිගින් දිගටම සිද්ධ වෙනවා. ඒ හැම එකක්‌ පිටිපස්‌සේම ඉන්නේ අද නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් රාජ්‍ය නිලධාරි මාµsයාව.

ඔවුන්ට අවශ්‍ය නැගෙනහිර සිංහල ගම්මාන සියල්ල අකර්මන්‍ය කරලා ජනව්‍යාප්තිය තුළින් ඔවුන්ගේම කියන කලාපයක සිහිනය දකින්න. කොටි ත්‍රස්‌තවාදීන් මාවිල්ආරු සොරොව්ව වහලා අවසන් සටන ආරම්භ කළෙත් දෙහිවත්තෙන්. ඒත් අදටත් දෙහිවත්ත ගම එතනමයි. යුද්ධය නිසා බැටට කාපු සිංහල පවුල් අදටත් අසරණයි. ඔවුන් මුස්‌ලිම් දෙමළ කියන ආක්‍රමණ දෙකක ගොදුරු බවට අද පත් වෙලා.

උන්වහන්සේලා සමග කෙරුණු කතාබහෙන් අනතුරුව අපි අද දෙහිවත්ත ඇතුළු අවට සිංහල ගම්මානවලට සිදු වී තිබෙන අසාධාරණය මෙන්ම එහි සිදුවන මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තිය සහ දෙමළ බලහත්කාර පිළිබඳව සොයා බැලීමේ අරමුණින් ඒ ප්‍රදේශය පුරා ඇවිද ගියෙමු. කතා කරන්නට දෙයක්‌ නැත සියල්ල ඉතාම සැලසුම් සහගතය.

නායක හිමියන් කී ලෙසම ඓතිහාසික බෞද්ධ උරුමයකට නෑකම් කියන බමුණුවිල පුරාවිද්‍යා රක්‍ෂිතය තුළ ත්‍රස්‌තවාදියකු සිහි කිරීම සඳහා කෝවිලක්‌ ඉදිකෙරෙමින් තිබෙනුයේ විශ්මිත ලෙසිනි. එසේම මූලධර්මවාදී මුස්‌ලිම්කරණයට අනුව සීමා මායිම් වෙනස්‌ කෙරෙද්දී දෙහිවත්ත හා නීලපොළ ආදී සිංහල ගම්මානවල ජීවත් වන ගොවියන්ට අයත් බමුණුවිල වෙල් යාය දෙමළ ආක්‍රමණයකට ගොදුරු වී ඇත්තේද එගම් වැසියන් අසරණ කරමිනි.

මේ සියල්ල දැසින් දැක ගැනීමෙන් පසු අපි දෙහිවත්ත ගම්මානයෙන් සමු ගෙන යළි පිටත්ව ආවෙමු. අපේ ගමන් සගයා සිය වේග රිද්මයේ රිය ධාවනය ආරම්භ කර තිබේ. ඒ ඔහුගේ හැටිය. ඔහුට හයියෙන් යන්නට අධීවේගී මාර්ග අවශ්‍ය නැති සේය.

ඒ එන අතරමඟදීද හේ තවත් විශ්මිත කතාවක්‌ මට කියන්නට වූයේ අද නැගෙනහිර බිම පුරා පැතිර ඇති මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදය සන්නද්ධ අරගලයකට සැරසෙන අතරේ උපක්‍රමශීලී ලෙස ගමන යමින් සිටින ආකාරය පිළිබඳවද පැහැදිලි කරමිනි.

“අයියේ.. ඔයා දන්නවද මේ සියලු දේ එක්‌ක අද නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදය මගින් කරන්න යන තවත් වැඩක්‌. මේ වෙනකොට මුතූර්, වෙරුගල් සහ කින්නියා සීමාවේ තියෙන ඉන්ධන පිරවුම්හල් රැසක අයිතිය තමන් සතු කර ගන්න මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදීන් ක්‍රියාත්මක වෙනවා.. එහිදී ඔවුන්ගේ අරමුණ වෙලා තියෙන්නේ අරාබියෙන් Rජු ආධාර ලෙස ලැබෙන ඉන්ධන නැගෙනහිරට ගෙනල්ලා මුස්‌ලිම් ජනතාවට ඉතා අඩු මුදලකට ඉන්ධන දෙන අතරේ අනෙකුත් ජාතීන්ට වෙළෙඳ පොළ වටිනාකමට අලෙවි කරන්න.

පල්ලිය මූලික වෙලා තමයි මේ ඉන්ධන හල් ගන්න යන්නේ. ඒ වගේම අද නැගෙනහිර ක්‍රියාත්මක ආරාබි බැංකු මුස්‌ලිම් ජනතාවට පොලී රහිතව ණය දීම, අධාර දීම වගේ දේවලුත් කරගෙන යනවා. මේ සියලු දෙයින්ම ඔවුන් බලාපොරොත්තු වෙන්නේ මූලධර්මවාදය තුළින් තමන්ගේ කලාපයක්‌ බිහි කිරීමේදී මුස්‌ලිම් ජනතාව ශක්‌තිමත්ව තබා ගැනීම..”

ඔහු ඒ කතාවද කියා නිම කළේය. සැබවින්ම අද නැගෙනහිර පැතිරෙමින් තිබෙන මුස්‌ලිම් මූලධර්මවාදයේ ගිනි පුළිඟු පිළිබඳ කියන්නට තවත් දේ අවශ්‍ය නැත. සියල්ල ඉතාම සූක්‍ෂම ලෙස ක්‍රියාත්මක වෙමින් තිබෙන්නේ එසේය.

ඉස්‌ලාම් දහමට අනුව එය අදහන ජන කණ්‌ඩායම හැඳින්වෙන්නේ “උම්මා” යන නාමයෙනි. මක්‌කම ඉපදී ඊට සැතපුම් ගණනාවක්‌ දුරින් පිහිටි මදීනාවේදී ඉස්‌ලාමය ඇරඹූ මහම්මත්තුමා උම්මාව තමන්ගේ ආරක්‍ෂාව අරබයා රුධිරයෙන් වගකිවයුතු බවද කියා සිටියේය.

ඇසට ඇසක්‌, දතට දතක්‌, ලෙයට ලෙය සහ ජීවිතයට ජීවිතයක්‌ යන්න එහිදී මහම්මත්තුමන්ගේ දේශනය විය. එපමණකින් නොනැවතුනු එතුමන් උම්මාවේ රැකවරණය සඳහා යුද්ධය හෝ තෝරා ගතයුතු බවද කියා සිටි අතර ඉස්‌ලාමය නොඅදහන්නන්ද ඊට එක්‌ කර ගනිමින් හැකිතාක්‌ එය ව්‍යාප්ත කළ යුතු යෑයිද කියා සිටියේය.

මහම්මත්තුමන්ගේ එකී දේශනයේ පරිදිම අද නැගෙනහිර බිමේද සිදු වෙමින් තිබෙන්නේ එකී ඉස්‌ලාම් මූලධර්මවාදයේ ව්‍යාප්තවාදයම ය. ඇසට ඇසක්‌, දතට දතක්‌, ජීවිතයට ජීවිතයක්‌ යන්න මත සිට ගැනීමට දැන් නැගෙනහිර උම්මාව සූදානම්ය. ඉතින් මේ හමුවේ අපි කළ යුත්තේ කුමක්‌ද? නැගෙනහිර මුස්‌ලිම් ව්‍යාප්තවාදයේ කොටස්‌කරුවන් වෙමින් මහම්මත් දේශනයේ පරිදි “අල්ලාහු අබුබකර්” කියා හඬ නැගීමද?

මේ මොහොතේ බලය හමුවේ තෙල බෙදන එකමුතුවේ සියලු පාර්ශ්ව වෙතින් අවසන් වශයෙන් අපට අසන්නට ඇත්තේ ඒ ටිකය.

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.